σχετικά με τις λίστες

Από παλιά βλέπαμε με κάποια καχυποψία τις λίστες με τις ωραιότερες Ελληνίδες που ετοίμαζαν κατά καιρούς τα μηνιαία περιοδικά. Διαφωνούσαμε από τότε με αυτήν την επαναλαμβανόμενη αποθέωση παρόμοιων πειραγμένων ψηφίδων, αφού όσο κατακερματισμένη και να ήταν η αντίληψή μας για τη ζωή, οι γυναίκες ευνοούσαν πάντα μια πιο ενιαία θέαση του κόσμου. Τα περιοδικά όμως, δεν σταματούσαν να εναλλάσσουν στην πρώτη δεκάδα, τα κορίτσια των μεσημεριανάδικων και των καλλιστείων και να ανακαλύπτουν άπειρα ομοιώματα – με τέλειες  πάντα αναλογίες 90-60-90 -, την ώρα που εμείς επιζητούσαμε ακριβώς το αντίθετο. Εκείνη δηλαδή που θα μας έπειθε ότι έκρυβε στα λόγια & το σώμα της την πολυπόθητη διαφορά. Παίζοντας λοιπόν πάνω από ποτήρια ούζο, σκαρώναμε τις δικές μας λίστες, ασφαλώς ασυνάρτητες και χαοτικές, πάντως δικές μας. Κι αφού πέρασαν χρόνια από την τελευταία τέτοια φοιτητική λίστα, επανέρχομαι στο παιχνίδι για τις ομορφότερες ελληνίδες.

Η barwoman με το κοντό μαύρο μαλλί, κάποιο χειμώνα την είχαμε δει στο booze, τον Αύγουστο στην Αμοργό, στο γιασεμί. Έχει το πιο ευγενικό και καθαρό πρόσωπο, όταν τη βλέπεις θέλεις να μιλήσεις στον πληθυντικό, να της ανοίξεις την πόρτα, να της προσφέρεις την καρέκλα σου, να της ζητήσεις να σε αφήσει να τη χαζεύεις επί μέρες, μέχρι να σταματήσει, ας πούμε, να φυσάει στην Αμοργό. *** Η Αθηνά Μαξίμου στο «αυτή η νύχτα μένει». *** Η Π. Τσαπανίδου, αρκεί πριν να έχω φάει κάτι γλυκό. *** Η Χαρά, χορεύτρια. Όταν περπατάει, είναι αδύνατο να καταλάβεις αν πατάει στο έδαφος ή αιωρείται. Κλίνω προς το δεύτερο. *** Η Σαβίνα Γιαννάτου όταν τραγουδάει το «αν μ’ αγαπάς έλα να κάνουμε έρωτα». Ιδίως όταν λέει «κάνε κάτι να μείνουμε ζωντανοί». *** Η Άννα, τραγουδίστρια σε σκυλάδικα της εθνικής οδού και των επαρχιακών πόλεων. Δυστυχώς συνήθως την έντυναν σαν παιδούλα και την έβαζαν να τραγουδάει Βίσση. Όταν όμως μερικές νύχτες έλεγε κάποιο της Σακελλαρίου ή το μια ζωή μέσα στους δρόμους, έβλεπες ακόμη και τους μεθυσμένους να διστάζουν να ρίξουν τις καθιερωμένες άχαρες ζεϊμπεκιές. Ακόμη και τώρα θυμάμαι πώς άλλαζε η γεύση στο ουίσκι. *** Η κόρη της περιπτερούς στην παλιά γειτονιά. Οι εταιρείες και οι μεγαλοεκδότες ποτέ δε θα καταλάβουν την παράδοξη αύξηση στις κυκλοφορίες των εφημερίδων. Εκείνη την εποχή οι άντρες ξανάρχιζαν το κάπνισμα και δοκίμαζαν τις αντοχές τους σε ατέλειωτες ποσότητες καπνού. Έτρωγαν τις τσίχλες τρεις τρεις και χάριζαν πρωί απόγευμα σοκολάτες στα ξαφνιασμένα και πανευτυχή βλαστάρια τους. *** Η Μαρία Ναυπλιώτου. *** Η Αναστασία Δουλφή, τραγουδίστρια των Encardia, την ώρα που η ταραντέλα απλώνεται στη σκηνή. Δεν είναι όλα τα τσιμπήματα για κακό. *** Η Νατάσσα, αποκλειστική υπεύθυνη για το πιο τραγικό μεθύσι που έκανα ποτέ μου, σ’ ένα γάμο έξω απ’ τη Λάρισα. Φυσικά το άξιζε, απ’ την (διψασμένη) αρχή ως το (εξευτελιστικό) τέλος. *** Η Μαρία Κωνσταντάκη στα «Υπέροχα Πλάσματα». Χα.*** (Η Σάννυ Χατζηαργύρη, ή όχι; Υπό σκέψη). *** Η φίλη της Σοφίας. Εμφανίστηκε μόνο για τέσσερις μέρες ένα καλοκαίρι στην Αρκαδία. Ακόμη την ψάχνω. Να με λέγαν Χρυσοχοΐδη να την επικηρύξω για μερικά εκατομμύρια ευχαριστώ. *** Ώρες ώρες η Κόρα Καρβούνη (στη σκηνή) και η Αλεξία Καλτσίκη (γενικώς). *** (Αν δεν μετρούσαμε το χρόνο: Η Μαρία Βασιλείου του Δαμιανού / Η Ελένη Προκοπίου στις Μικρές Αφροδίτες του Κούνδουρου / Η Λιλή Ζωγράφου την ώρα που κρατάει το μολύβι). *** Η Ευτυχία, όταν κάθεται μπροστά στο πιάνο και καταδικάζει τους άπιστους να χάσουν τις βεβαιότητές τους.(Καταδικάζει επίσης τους ίδιους έντεχνους που για κάποιο παράλογο λόγο υπηρετεί να καταπιούν τα μικρόφωνά τους. Αμήν και πότε) *** Η σερβιτόρα στην Πάτμο, νύχτα Ιουλίου και ευτυχώς (γι’ αυτήν) που δεν είχα διαβάσει ακόμη Βακαλόπουλο. *** Η Αλεξανδριανή Σικελιανού και η Μαρίνα Καλογήρου. *** Το κορίτσι που έπαιζε βιολί στην ταβέρνα της Αλκαμένους, φορώντας συνήθως ένα αντρικό πουκάμισο. *** και πάει λέγοντας.

Advertisements

24 Σχόλια

Filed under τόποι που φαντάστηκα, διάφορα

24 responses to “σχετικά με τις λίστες

  1. Αν και δεν γνωρίζω όλες τις κοπέλες,όμορφη λίστα-τουλάχιστον ειλικρινής.Παρόλαυτα περιμένω το σχόλιο του ΚΚΜοίρη-ως ειδικού λιστολόγου…

  2. σελιτσάνε, ο εναλλακτικός τίτλος του ποστ είναι: ποιά Μόνικα;

  3. θαυμάζω την ευρύτητα του βλέμματός σας

  4. έλεγα κι εγώ, υπάρχει ποστ χωρίς Πάτμο? Πάρτο απόφαση Βυτίο, είναι το μάντρα σου!

    Όσο για τον εναλλακτικό τίτλο, λολλλλλλλλ!!!
    Ακριβώς αυτό λέω κι εγώ: για την ακριβεια λέω «σιγά τη Μόνικα»!

    Και περιμένω τη θυελλώδη αντίδρασητ ου ΚΚΜ!! 🙂

  5. Ωραίο, και πάλι. Στη λίστα των μπλογκ που απολαμβάνω να διαβάζω, σταθερά μέσα! 🙂
    Και, τυχεράκια, είδες λάιβ τη Σαβίνα στο Σαμποτάζ ε;

  6. Κ.Κ.Μοίρης

    ποιαν αντίδραση ;
    διαβάζω και ξαναδιαβάζω και δεν το χορταίνω..

  7. Κ.Κ.Μοίρης

    ωραία γυναίκα με ανοιχτό άσπρο αντρικό πουκάμισο !!!

    τι να γράψεις μετά από αυτό ;

  8. autre

    Α, όλα κι όλα φίλε, η Σάννυ είναι κλεισμένη 😀

  9. Θα σας μαλώσω…
    Ξεχάσατε τη λυγερή ελβετιδούλα, τη μισέλ, που κάθεται δίπλα σας ατάραχη και απολύτως συμπίπτουσα προς τον θεσπέσιο εαυτό της…

  10. Αφιερωμένο εξαιρετικά. Ξέρετε φυσικά ποιος έγραψε αυτό εδώ το ποίημα για εκείνες τις όμορφες των παραμυθιών, έτσι δεν είναι;…

  11. Με πήρε τηλέφωνο ο φίλος μου ο Μήτσος
    «Διάβασες τη λίστα του βυτίου;» με ρώτησε
    «Την διάβασα» απάντησα
    «Και;»
    «Τι και;»
    «Κάτι δε λείπει;»
    «Τι λείπει δηλαδή;»
    «Λείπει. Πως δεν λείπει. Εγώ θα πρόσθετα την μανούλα μου και την γυναίκα του αδελφού μου» είπε θυμωμένος και μου έκλεισε το τηλέφωνο.

  12. Όλες οι γυναίκες του Δαμιανού, ναι.

    Και η Σάννυ είναι προ πολλού κλεισμένη!

  13. @ τσαλαπετεινέ,
    δεν είναι δικό μου θέμα, απλά υπάρχουν πολλές όμορφες γυναίκες. η ευρύτητα είναι αναγκαστική λοιπόν κι ήδη καμιά δεκαριά φορές έχω σκεφτεί να γίνει update στο ποστ.

    @ κροτ,
    όχι δεν υπάρχει ποστ χωρίς Πάτμο, το παραδέχομαι.

    @ Δύτη,
    ευχαριστώ. Πάντως παρόλο που το είχα σκοπό, πάλι τελευταία στιγμή δεν το κανόνισα και δεν πήγα τώρα στην Πλάτωνος. Και φυσικά μετάνιωσα την ξινίλα μου.
    Ξέρετε ότι δεν μιλάω και πάντα της μετρητοίς. Από παλιότερη συναυλία της Γιαννάτου έφτιαξα στο μυαλό το συγκεκριμένο. Ξέρετε, τα πανουσικά περί υπαρκτού σουρρεαλισμού.

    @ κ. Μοίρη,
    μερικές φορές μιλάμε την ίδια γλώσσα νομίζω.

    @ autre & Baron Cosimo,
    μπα; Η Σάννυ, όπως κάθε τι σαν κι αυτή, ανήκει σε όλους. Είναι σ’ αυτή την (υπέροχη) κατηγορία γυναικών.
    Δεν πιστεύω να διαφωνείτε. There will be blood.

    @ Theorema,
    έτσι. Ωραίος και πάλι ο Ε.Α. Αλλά νομίζω ότι κάπου χάνει αυτός ο δίσκος. Δεν το έχω βρει βέβαια πού.
    Μισέλ; σπάω το κεφάλι μου..

    @ ζβ,
    ωραίος ο Μητς. Μου θυμίσατε εκείνο το (φοβερό) ποστ του Θας, «οι γυναίκες των άλλων».
    χαιρετώ σας και καλό κσ να έχουμε.
    πάω έξω να εμπλουτίσω τη λίστα.

  14. Βυτιο, ρίχνεις στο ψαχνο!

  15. gasireu

    Ψάχνετε την ουσία, την αύρα, τη σκιά, sui generis, πίσω από τα πρόσωπα όπως πρέπει.
    Να παρατηρήσω ότι η οθόνη ή το σανίδι δίνουν ένα επιπλέον αβαντάζ άχλης στις ηρωίδες σας και δίκαια, οπότε να δώσω ένα κρέντιτ επιπλέον στις έκτακτεσ εμφανίσεις της ζωής.
    Η Μαρίνα φερ’ ειπείν, είναι ένα πολύ ζωντανό, απλό κορίτσι ακόμα και ημίγυμνη στις παραλίες της Σερίφου (τώρα πια μαμά, αν τα νέα μου είναι ακριβή)! Τα κορίτσια σας και τα νησιά σας…
    Μα τι θυμίζεται, τι, ακόμα και το επικολυρικό ποστ του Θας, άχου! 🙂

  16. H Μισέλ είναι και αυτή γέννημα του Ε.Α., καλό μου βυτίο,γι’ αυτό και σας την υπενθύμισα. Καλοκαίρι στο σκληρό δίσκο. Μου φάνηκε εξαιρετικής ομορφιάς η φράση και σκέφτηκα πως ταίριαζε με το κείμενό σας 🙂
    Καλημερούδια!

  17. @ γεια σου Herr K.

    @ gasireu, νομίζω έχετε δίκιο για το κρέντιντ στην πραγματικότητα. Τόσο που έχω μετανιώσει – θυμώσει για δυο τρεις ελλείψεις & απορώ πως δεν μου ήρθαν με τη μία, αλλά περίμεναν να τις θυμηθώ σε άσχετες διαδρομές με το μετρό και το αυτοκίνητο. Όσο τις σκέφτομαι, καταλήγω στο ότι είμαι απαράδεκτος.

    @ Theorema, μα το καλοκαίρι στο σκληρό δίσκο δεν το έχω διαβάσει. Διαφιορετικά αποκλείεται να μην τη θυμόμουν (θέλω να πιστεύω).
    πολλούς χαιρετισμούς.

  18. Παράθεμα: MEN 24 - Κ.Κ.Μοίρης » wanted…

  19. να μην ξεχάσουμε … την αεροσυνοδό της οδού Αμασείας, την ξανθιά σερβιτόρα στο Αερόστατο, τη Μαρία της κατειλημμένης Λυρικής

  20. και τη Μαρία την άσχημη (πριν τη μεταμόρφωση βέβαια)

  21. έχε χάρη που απεργώ, από αύριο τα λέμε

  22. Μάνε, η σερβιτόρα απ’ το Αερόστατο δικαιωματικά κερδίζει θέση σε κάθε λίστα. Ο Herr K. προβοκάρει μάλλον, αλλά δεν είναι και σίγουρο.
    Γούστα.. είπε ο βάτραχος και έφαγε το σαπούνι, που έλεγε και σ’ ένα παλιό Βαβέλ.

  23. Βυτίο καλή χρονιά και σου εύχομαι το 2010 να το περάσεις με ολόκληρη τη λίστα.

  24. καλή χρονιά Herr K. Η ευχή σας, η καλύτερη μέχρι στιγμής.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s