της φωτιάς και του τσιμέντου

και πάλι με τα λόγια του Θ. Γκόρπα 

  Αλλά κανείς δεν φεύγει

Πόλη κρυόκωλη και πόλη αργόμισθη και πόλη σαφρακιασμένη πρόωρα

γερασμένη κιτρινιάρα κομπλεξικιά φτωχοπουτάνα… Πάντες

οι χτεσινοί πρεντζόβλαχοι και βρωμοποδαράδες ριγούν από ευτυχία

μέσα στην αγκαλιά σου πλήρως ικανοποιημένοι γαμώντας τα μοτοσακό τους

τα μηχανάκια τους τις μηχανάρες τα αυτοκίνητά τους

πληρώνοντας την βεντζίνα τους σαν κατσικίσιο γάλα και οι μαμάδες

απαυτώνονται τηλεοπτικώς αγοράζουν στα σούπερ μάρκετ το καταπέτασμα

για τα… παιδάκια τους…

Κι ω Ποίηση ζητιάνα των ρυθμών που δεν υπάρχουν πια προδομένη των μαγικών

λέξεων που μαγαρίστηκαν από τους μαγαρισμένους του κώλου….

Κι ω μολόχες χάραμα κρύο νερό γλυκά φιλιά σπουργίτια ευκάλυπτα

νεράντζια μούρα αγκινάρες και κεράσια τριφύλλια και σανά χρώματα

ξεθωριασμένα ήχων πια άλλων αστέρων τι να κάνετε πια καημένα

πώς να πολεμήσετε…

Βλαχιά της πόλεως λέπρα της πόλεως νέφος της πόλεως τα στήθια

σάπιες βάρκες κι ο καθαρός αέρας μόνο στ’ απομονωμένα χωριά κι αυτά μόνο για τους τουρίστες …

Λες αυτό το τσιμέντο να πεθάνει μια μέρα; Λες κάποτε η μέρα να

ξημερώσει νύχτα και η νύχτα να πέσει μέρα;

Κι ω εργατικές τραγιάκες φαρμάκια και περηφάνιες και τα λουλούδια

της μανούλας σου Απόστολε Χατζηχρήστο κι ω κόλπα μαγικά κι

ονειρεμένοι καφενέδες και το μπαγλαμαδάκι σου ρε Γιώργιο Μπάτη.

Χαθήκαμε

Χεστήκαμε στο τάληρο

Μπερδεύτηκαν τα μπούτια μας.    

    

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under το καταφύγιο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s