αισιοδοξία

Μπορεί να υπάρχει ένας αισιόδοξος τρόπος να δεις το αποτέλεσμα. Σίγουρα υπάρχει. Πολύ μεγάλο το ποσοστό της αριστεράς. Ιδίως στις νεαρότερες ηλικίες. Καταποντισμός του πασόκ. Μια δυναμική αλλαγής. Η αίσθηση ότι δε θα αντέξουν με τόση φτώχια που επιβάλλουν στους από κάτω. Και λοιπά.

Μερικές φορές όμως, υποχρεώνεσαι απ’ τον άτιμο εαυτό να διαβάσεις όχι αυτό που θα μπορούσες να καταλάβεις, αλλά αυτό που το ένστικτο και το αίσθημα σου χτυπάει στα μούτρα. Η νδ βγαίνει πρώτη χρησιμοποιώντας όχι το λόγο του Κωστάκη του β’. Όχι μιλώντας για ένα μεταρρυθμιστικό κέντρο ή μια επανίδρυση του κράτους (έστω όπως το εννοούν αυτοί). Η νδ βγαίνει πρώτη χρησιμοποιώντας έναν λόγο καθαρά αντιδραστικό. Απ’ την κιβωτό του Πολύδωρα (το τρίπτυχο πατρίς θρησκεία οικογένεια), στο Θεό και την ασφάλεια του Σαμαρά και από κει στο πλυντήριο που με επιτυχία ξέβγαλε το μισό πρώην (ακραί0) λάος. Ο λόγος της εκλογικεύει, ιδεολογικοποιεί και εκ των υστέρων νομιμοποιεί τις ενέργειες των φασιστών. Τα μαχαιρώματα δεν πέφτουν εκ κενώ. Άνθρωποι κυνηγιούνται όχι (μόνο) γιατί μια οργάνωση είναι αποφασισμένη, αλλά κυρίως γιατί οι ενέργειες αυτές βρίσκουν σύμφωνο ένα σημαντικό ποσοστό της κοινωνίας. Ένα άλλο ποσοστό που υπάρχει μέσα στους ανεξάρτητους έλληνες και τη νδ, χειροκροτεί από κοντινή απόσταση. Το εκλογικό σώμα, όχι μόνο με το 6,92%, αναθέτει πια ξεκάθαρα τη βρώμικη δουλειά του ξεπαστρέματος των πιο αδύναμων στρωμάτων σε ένα κόμμα. Αυτό το κόμμα αναμένεται, ως προσδοκία του εκλογικού σώματος, να αναλάβει να βάλει τάξη και μέσα στη βουλή. Όπως είπε κάποιος στο μετρό τις προάλλες. «Ψηφίστε χρυσαυγίτες. Είναι μπάτσοι, μπράβοι …γυμναστές. Λεβέντες σου λεώ».

Οι λεβέντες δεν έχουν αντίπαλο όσο τα κόμματα της αριστεράς περιμένουν απ’ τους ίδιους θεσμούς που εξέθρεψαν και προστατεύουν τους λεβέντες, τώρα να τους καλμάρουν. Αλλά το ζήτημα δεν είναι κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης ή αμαύρωσης του κτιρίου που στέκει στην πλατεία συντάγματος, αδυνατώντας τον τελευταίο καιρό να ενσαρκώσει την οποιαδήποτε σημασία. Το ζήτημα είναι ότι η νίκη του 6,92% είναι πολύ πιο μεγάλη στους δρόμους και τον κοινωνικό στίβο. Όποιος κυκλοφορεί στα μέσα μεταφοράς και στις συνοικίες της Αθήνας, θα δει αυξανόμενη όχι την αγάπη για τη χα, όσο τη ροπή προς τον πιο ανθρωποφάγο εθνικοσοσιαλισμό. Μπορεί να υπερβάλω, μπορεί και όχι.

Η αλήθεια είναι ότι ακούγοντας το βοήθεια στο βίδεο, πιθανότατα περνάς γρήγορα απ’ τη θλίψη στην απόγνωση και ύστερα σε κάτι άλλο. Σε κάτι πρωτόγνωρα ισχυρό. Στην αίσθηση ότι δεν μπορείς πια να ανήκεις εδώ. Ότι δεν έχεις θέση σ’ αυτό τον τόπο ή τον κόσμο (που θα ‘λεγε και μία φίλη). Μια ολοκληρωτική ντροπή, η πιο πικρή γεύση ήττας στο στόμα και δεν μπορείς να τη φτύσεις. Όχι βέβαια γιατί δεν κέρδισε ο σύριζα, αλλά για αυτό που κερδίζει στην κοινωνία. Αυτός ο λόγος της νδ διαδίδεται σαν δηλητήριο για να συναντήσει την απόγνωση και τη φτώχια.

Κι όμως, καλώς ή κακώς, τώρα όλα αρχίζουν. Για καλό ή για κακό, κάθε μέρα που περνάει αποβαίνει κρισιμότερη η στάση σου. Οι ιδέες, η τελευταία σταγόνα αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης, υπεράσπισης σε τελική ανάλυση του ανθρώπου. Αν υπάρχουν αναχώματα απέναντι στην προέλαση της πιο βαθιάς απανθρωπιάς και αντίδρασης, αν υπάρχουν αντίβαρα στη χαώδη κατηφόρα, δεν υπάρχει άλλη δυνατότητα αναβολής. Δεν χωράει άλλο η διάθεση να μιλάμε εκτός κοινωνίας, να μην ανακατευόμαστε, να φοβόμαστε να εμπλακούμε. Αυτό το βοήθεια ας είναι η ντροπή μας, ας είναι ο λόγος του αναχώματος, ας είναι κάτι περισσότερο από ένας ακόμη άγνωστος ανώνυμος μαχαιρωμένος.

υγ. το βίντεο εδώ: http://youtu.be/XmaWNPj3fwc

Advertisements

26 Σχόλια

Filed under διάφορα, Uncategorized

26 responses to “αισιοδοξία

  1. Δεν υπάρχει αισιοδοξία….

  2. κι αν σε όλα αυτά -τα καθόλου υπερβολικά- συνυπολογίσεις και το εύρος του γραφήματος που αναλύει που «ανήκε» μέχρι χτες ένα μεγάλο μέρος αυτού που σήμερα απαρτίζει το εκλογικό ποσοστό της αριστεράς, συμπληρώνεις την μαγική εικόνα που είναι πιο ζοφερή από ποτέ. κι αν από κάπου, αν, κάποτε, προκύψει και κανένα πεντάευρω να προστεθεί στη σύνταξη ή στον μισθό κι ας του έχουν αφαιρεθεί μέχρι σήμερα τετρακοσαριές, πεντακοσαριές ή τον έχουν αντικαταστήσει με το ταμείο ανεργίας, τότε οι αυτοδυναμίες θα αναστηθούν. τις κοιμισμένες κάνουν, δεν έχουν πεθάνει. δυστυχώς..

  3. Χτες τη νύχτα ήμουν στον ηλεκτρικό από Καλλιθέα προς Μαρούσι. Μπήκα με το φόβο ότι θα ζήσω κάτι τέτοιο. Όχι πρώτη φορά, αλλά τώρα ήταν παραπάνω από φόβος, ήταν πιθανότητα.

    Τελικά όμως -πρέπει και θέλω να το πω- ταξίδεψα σ’ ένα βαγόνι γεμάτο χαρωπά ζευγάρια μεταναστών που έμπαιναν κι έβγαιναν στους σταθμούς. Στο τέλος, έμεινε μόνο μια κυρία που διάβαζε ήσυχα και προσεχτικά την πολωνική εφημερίδα της μέχρι που κατέβηκε.

    Δεν βγάζω συμπεράσματα, αλλά μια και έβαλες τίτλο «Αισιοδοξία» δηλαδής, κι ας μην είμαι γενικά αισιόδοξος στα, χμ, πολιτικά.

  4. Mafalda

    To μόνο αισιόδοξο που βλέπω είναι ότι ενώ μέχρι πρότινος, άτομα σαν κι εμένα ή εμάς που ζούμε στις διακεκαυμένες ζώνες ή χρησιμοποιούμε τα ΜΜΜ, όταν δείχναμε, λέγαμε και κλαίγαμε για το «φαινόμενο» μας αντιμετώπιζαν με δυσπιστία αν όχι και με παγερή αδιαφορία, τώρα πια μας αντιμετωπίζουν με «κατανόηση» και κάπως μεγαλύτερο «σεβασμό» για τις «υποκειμενικές» μεν, αναμφισβήτητες δε εμπειρίες μας. Αν αυτό είναι πρόοδος … ναι, είμαι, με αυτή την έννοια, «αισιόδοξη». Κατά τα άλλα, μεγάλο χάλι, ντροπή μεγάλη.

  5. hectorkl

    Θα τους ρίξουμε. Κέρδισαν την μάχη αλλά όχι τον πόλεμο. Απλά όταν θα έρθει η ώρα της αριστεράς, θα παραλάβει μία χώρια ακόμα πιο ερείπιο από ότι είναι

  6. Έκτορας Κ - Λ

    Δείτε γιατί θελουν τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση και όχι στην αντιπολίτευση: http://aristerotopos.wordpress.com/2012/06/18/surizastinantipoliteus/

  7. Σήμερα, ντράπηκα και μάλιστα πολύ. Βγαίνοντας από το μετρό, νεαρός μετανάστης έψαχνε στον κάδο για να βρεί εισιτήριο. Του έδωσα το δικό μου. Καθώς απομακρυνόμουν άκουσα φωνές. Γύρισα και είδα ένα ηλικιωμένο, μίζερο ανθρωπάκι που του ούρλιαζε ότι αν δεν έχει λεφτά να μην μπεί, να σηκωθεί να φύγει και άλλα πολλά.Τον έσπρωξε και του πέταξε το εισιτήριο. Γύρισα πίσω και παρενέβηκα, με απείλησε ότι θα καλέσει την Αστυνομία. Του είπα ότι θα την καλέσω πρώτη. Φεύγοντας ο μετανάστης γύρισε και μου είπε «αυτοί δεν είναι που βάλατε στη βουλή»
    Και προχθές ντράπηκα που ένα ανθρωποειδές με τον πιο χυδαίο τρόπο ανάγκασε ένα μετανάστη να σηκωθεί για να καθίσω εγώ.Δεν είμαι ανάπηρη ούτε σε ηλικία που κάποιος θα μου πρόσφερε το κάθισμα του. Αλλά είμαι ελληνίδα, ξανθιά και γαλανή και όχι κανένας μαυριδερός ξένος. Περισσότερο ντράπηκα που στον καυγά που ακολούθησε κανένας από τους πολλούς ομοεθνείς μου που βρίσκονταν στο μετρό, δεν παρενέβη, απόλυτη σιωπή. Αισθανόμουν, μάλιστα, ότι με το μέρος του άλλου ήταν, και όχι με το δικό μου. Ενα κοριτσάκι μόνο ήρθε από πίσω μου και μου ψιθύριζε «πέστε τα, πέστε τα, κάποιος πρέπει να τους τα πεί «.
    Και αντιπροχθές ντράπηκα όταν μια φίλη μου μού διηγήθηκε πως σ’ ένα λεωφορείο που είχε άδειες θέσεις υποχρέωσαν δύο μαύρους να σηκωθούν, γιατί δεν επιτρέπεται να κάθονται στα λεωφορεία μας, εμάς των λευκών, αν σας θυμίζει κάτι αυτό, και σ’ ένα άλλο, κάποιος επιβάτης παρίστανε τον ελεγκτή για να δεί αν οι ξένοι έχουν πληρώσει εισιτήριο.
    Και ντρέπομαι που όλα αυτά γίνονται όχι μόνο μέσα στην απόλυτη σιωπή αλλά πολλές φορές και με την συναίνεση των υπολοίπων.
    Φοβάμαι, όμως, πως η μεγαλύτερη ντροπή είναι μπροστά μας και έρχεται κατεπάνω μας με φόρα. Και δεν θα είναι μόνο ντροπή, αλλά και τρόμος.
    Οπότε, τι κάνουμε?

  8. Τα ίδια συναισθήματα μοιραζόμουν κι εγώ μέχρι που άκουσα το «Μαλάκα του ‘μπηξες το μαχαίρι…» από ‘κει και πέρα θέλω μόνο να κάνω κακό…

  9. hyperperan

    Υπάρχει κάποιος τρόπος να κάνουμε κάτι? Τί χρειάζεται για να κηρυχθεί παρόνομο το κόμμα της ΧΑ?

  10. Nelli

    Λοιπόν παιδιά, πολύ μιζέρια και τι πάθαμε, αν μας αξιζε ή όχι και αν τελικά και αφου κι εφόσον. Λοιπόν τα πράγματα πάυουν να είναι παιχνίδι ποιος θα πουλήσει την καλύτερη ατάκα και περισότερη καταθλιψη και απογοήτευση. ΦΤΑΝΕΙ! Προτάσεις χρειάζονται και ναι ΥΠΑΡΧΕΙ αισιοδοξία, η ΝΔ θα επισπεύσει τις διαδικασίες του μπαμ. ΑΠΛΑ. Όποιος θέλει να μας απλώνει την μιζέρια του να πάει να ψοφήσει κάπου αλλού. Εδω έχουμε δουλεια τώρα να κάνουμε. Καμιά Αριστερα δεν βγηκε ποτε απο κοινοβούλια. Οι αγώνες γίνονται στις δουλειες, στις γειτονιες στους δρόμους και δεν μιλάω καταναγκη για γραφικες πορείες-καφε. Λοιπον οποιος θέλει να κράξει απλά χωρίς εναλλακτική, ας κάτσει λιγο να διαβάσει κανα ιστορικό βιβλίο.

  11. Δεν είναι μιζέρια να καταδεικνύεις την πραγματικότητα. Είναι πάρα πολύ χρήσιμο πράγμα, γτ κάποιοι δεν κυκλοφορούν, δεν βλέπουν, πληροφορούνται μονάχα όσα τους λένε οι ξανθιές παρουσιάστριες ειδήσεων και οι γραβατωμένοι opinion makers.
    Αν μένεις απλά στο να γράφεις γλαφυρά και λυρικά κείμενα, τότε είσαι απλά ένας ωραιοπαθής γραφιάς που χτίζει προφίλ από ματαιοδοξία ή με σκοπό πονηρό.
    Όμως εδώ μέσα (κ δεν εννοώ το μαγαζί του βυτίου μόνο, εννοώ γενικότερα «εδώ μέσα») δεν έχει και πολλούς τέτοιους κ αυτοί άλλωστε φανερώνονται πολύ εύκολα.
    Εμένα το θέμα μου είναι πως μένουμε να τα τα διαβάζουμε και να τα κουβεντιάζουμε μεταξύ μας. Που συμφωνούμε και βγάζουμε δεκάρικους απεγνωσμένους ή ενεργούς, δεν έχει σημασία.
    Πλέον αξία έχει αυτό που λες κι εσύ Βυτίο: να μη φοβόμαστε να εμπλακούμε, να μη διστάζουμε να μιλάμε και να κάνουμε πράξεις. Γιατί όντως πλέον, ήρθε η ώρα των πράξεων.

  12. Δεν είναι λύση να τεθεί εκτός νόμου η ΧΑ, γιατί οι φασίστες θα ηρωοποιηθούν ακόμα περισσότερο. Και δεν φτάνει να λέμε μεταξύ μας τα περιστατικά που είδαμε στον δρόμο και να κλαίμε για τον εκφασισμό της κοινωνίας. Όπως λέει παραπάνω, πρέπει να εμπλακούμε.
    Αντιφασίστες και αντιφασίστριες υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα και αντιστέκονται, τις περισσότερες φορές μόνοι τους. Όποιος θέλει, συμμετέχει.

  13. Παράθεμα: Ο ναζισμός στην καθημερινή μας ζωή | Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα

  14. admin

    Πώς να αισιοδοξεί κανείς μετά τη συνάντηση Σαμαρά – Καμμένου; http://meapola.wordpress.com/2012/06/19/%CE%AF-%CF%8C-%CE%AC/

  15. Nelli

    Кроткая 1)Αρχικά άλλο πολιτική βούληση και άλλο ταξική συνείδηση. Πολιτική βούληση έχει και ο Σαμ. ξεκάθαρη αστική πολιτική βούληση. 2)Είναι ξεκάθαρη μιζέρια όταν υπολογίζεις για αλλαγη της ζωής σου κοινοβουλευτικά(δεν λέω για σενα, μιλάω για όποιον) Όταν περιμένεις να σε ξελασπώσει κάποιος είναι μιζέρια. Όσο για τις ….που μαθαίνουν τα νέα απο ξανθιες, πολύ φοβάμαι οτι δεν διαβάζουν το Βυτιο (χωρίς να θέλω να τον θίξω) αλλα ως δεδομένο. Και όσο για την πραγματικότητα ναι είναι κατάμαυρη αλλα κοιτα η αριστερά συσπήρωση (ετσι και για να κάνω τα γούστα της ρεφορμιστικής μου πλευρας) Αλλα ακόμα και το πολύ αξιόλογο Βυτιο μιλάει γενικά. Τι σημαίνει: Δεν χωράει άλλο η διάθεση να μιλάμε εκτός κοινωνίας, να μην ανακατευόμαστε, να φοβόμαστε να εμπλακούμε. Αυτό το βοήθεια ας είναι η ντροπή μας, ας είναι ο λόγος του αναχώματος, ας είναι κάτι περισσότερο από ένας ακόμη άγνωστος ανώνυμος μαχαιρωμένος. Αν γίνεται να μου το πεις πιο πρακτικά θα μου άρεσε. Γιατι ενω ο λόγος σου είναι καταπληκτικός (όντως και τον θαυμάζω) μου φαινεται αρκετα ποιητικός σε μια εποχή που θέλει σαφέστατες προτάσεις απο την στιγμη που αποφασίζεις να εκτεθεις. Ευχαριστώ.

    admin Τι εννοείς πως να αισιοδοξει κανεις? Περίμενες κάτι άλλο και απογοητεύτηκες?

  16. Nelli

    Λεγοντας μιζέρια δεν εννοουσα το κειμενο του Βυτίου αλλα γενικά αυτό το συναίσθημα που επικρατει, λες και ο μηχανισμός θα άφηνε να βγει αριστερη κατασταση έτσι με εκλογες. Οι αλλαγες γίνονται με αγώνες όχι με σταυρους και ψηφοδελτια. Παιδια με συγχωρείτε για την ορθογραφία μου.

  17. Παράθεμα: Ο ναζισμός στην καθημερινή μας ζωή

  18. Παράθεμα: Ο ναζισμός στην καθημερινή μας ζωή « Αντικλείδι

  19. Nelli, το ίδιο πράγμα λέμε, με άλλα λόγια.

  20. ————————————————-
    ΜΙΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
    ————————————–

    -H Πάντειος και οι 200 (;) μαλάκες “αντεξουσιαστές”….

    http://pontosandaristera.wordpress.com/2012/06/23/panteios-malakes-vs-sovieto-pontioi/

    Ποιός δεν θυμάται το 15χρονο αφγανόπουλο, που έπεσε θύμα του αυτονομαζόμενου “Επαναστατικού Αγώνα” και του ανορθολογισμού κάποιων αυτοχρισμένων επαναστατών, τάχα υποστηρικτών τόσο των μεταναστών όσο και των προλετάριων. Μόνο που τα πραγματικά τους θύματα έως τώρα ήταν ένα 15χρονο αφγανόπουλο, οι τρεις της Marfin και μια ομάδα Ποντίων προλετάριων, προσφύγων από το Καζαχστάν.

    Την Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2012, κάποιοι Πόντιοι πρόφυγες από την τ. ΕΣΣΔ τιμούσαν τα 40ήμερα ενός αγαπημένου προσώπου που είχαν χάσει. Έκλειναν τον κύκλο του 40ήμερου θρήνου με τον τρόπο που αυτοί ξέρουν να κάνουν, μ’ ένα μνημόσυνο. Ο χώρος της δεξίωσης ήταν κοντά στη Πάντειο, σε μια ποντιακή ταβέρνα και αυτοί έτυχε λόγω του πένθους να φορούν όλοι μαύρα, άντρες, γυναίκες, παιδιά…

    Βρέθηκαν όμως σε λάθος μέρος τη λάθος ώρα. Όπως ακριβώς οι δολοφονημένοι της Μαρφίν και o Χαμί Νατζάφι

    Στην Πάντειο γινόταν μια εκδήλωση για τον Επαναστατικό Αγώνα. Κάποια στιγμή, κάποιοι ενημέρωσαν τους συμμετέχοντες ότι κάπου έξω Χρυσαυγίτες δέρνουν μικρεμπόρους μετανάστες. Και μιας και οι υποστηρικτές του “Επαναστατικού Αγώνα” θεωρούν τον εαυτό τους ως υποστηρικτή του προλεταριάτου και αναγνωρίζουν ως τέτοιο το παραβατικό μικρεμπόριο, εφόρμησαν να “την πέσουν” στους Χρυσαυγίτες. Μόνο που οι Χρυσαυγίτες είχαν γίνει καπνός απ’ την περιοχή… Κι οι μόνοι μαυροφορεμένοι στον περίγυρο της Παντείου ήταν οι άτυχοι οι Πόντιοι από την πρώην ΕΣΣΔ.

    Η αμάθεια, ο φανατισμός, η στερεοτυπική σκέψη, ο τσαμπουκάς, το νταβατζιλίκι και η περιφρόνηση της ανθρώπινης ζωής έκαναν έξαφνα την εμφάνισή τους, στο πρόσωπο των αγανακτισμένων “αντεξουσιαστών” που αναζητούσαν “χρυσαυγίτες”. Ο κάθε άνθρωπος με τα μαύρα για αυτούς τους ημίτυφλους ήταν και ένας χρυσαυγίτης.

    Φορώντας κράνη και κρατώντας στυλιάρια , επιτέθηκαν με μανία στους ανυποψίαστους ανθρώπους, στέλνοντας τρεις στο νοσοκομείο.

    Πέτυχαν διάνα τους στόχους τους -έστω και ανάποδα- εάν ήθελαν αυτό, που μια προκήρυξη κάποιων απ’ αυτούς έλεγε παλιότερα: “Το στρατηγικής ση­μασίας ζήτημα για εμάς είναι το πώς με τις ενέργειές μας θα διαρρήξουμε τις κοινωνικές σχέσεις που συντηρούν αυτό τον κόσμο. “

    Η ανάποδη σκέψη, ο μιλιταρισμός στα κείμενα και τα μυαλά διαφόρων που υποδύονται τους αυθεντικούς εκπροσώπους των προλετάριων, αλλά αδυνατούν να διακρίνουν τον αληθινό προλετάριο, ήταν εκεί εκείνη τη στιγμή!!!

    Οι χαζο-τραμπούκοι που έπαιζαν τους αλληλέγγυους, έστειλαν τρεις βαριά τραυματισμένους στο νοσοκομείο..

    Στη συνέχεια, η πατάτα καλύφτηκε με την εξαπάτηση, γιατί έγινε προσπάθεια να φορτωθεί η επίθεση στους άφαντους Χρυσαυγίτες.

    Έτσι λοιπόν οι συγκεκριμένοι Πόντιοι από την τ. ΕΣΣΔ, θύματα κάποτε των εθνικισμών που σάρωσαν την Εγγύς Ανατολή:
    -που βρέθηκαν στη Σοβιετική Ένωση, όπου γεύτηκαν τη βία του σταλινισμού και μεταφέρθηκαν ως δουλοπάροικοι στην Κεντρική Ασία,
    -που περιφρονήθηκαν στη “μητέρα-πατρίδα” από κράτος και κοινωνία,
    -στο τέλος υπέστησαν τη βία που παρήγαγε ο ανορθολογισμός, ο φανατισμός και η ημιμάθεια απ’ τους αυτοχρισμένους ως “επαναστατικός χώρος”…

    ……………………………………………..

  21. Για να μην βγάζουμε δικά μας αυθαίρετα συμπεράσματα και υπερβάλουμε, και αδικούμε τις δημοκρατικές κατακτήσεις του ελληνικού λαού, προτείνω να σταλεί αυτή η ανοιχτή επιστολή στα αρμόδια Πολιτειακά όργανα, με την υπογραφή όποιου τυχόν (ατόμου ή οργάνωσης πολιτών) θεωρεί οτι θέλει να πάρει απάντηση απο τα τρία κόμματα της σημερινής κυέρνησης, η οποία υπέγραψε ενα κοινό σύμφωνο 7 σημείων , στα επίσης 7 (εύκολα) ερωτήματα, της παρακάτω επιστολής:
    ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΕΝΟΨΕΙ ΤΗΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣ
    ΟΠΩΣ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

    Προς τους αξιότιμους κυρίες και κυρίους

    1. Τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας
    2. Τον Πρόεδρο της Ελληνικής Βουλής
    3. Τους Προέδρους των Κομμάτων της Βουλής
    4. Τον Υπουργό Δικαιοσύνης
    5. Τον Πρόεδρο του Αρείου Πάγου

    Αθήνα 24/6/2012
    7 Ανοιχτά Ερωτήματα:

    1.Γιατί επιτρέψατε σε ένα κόμμα που ισχυρίζεται ότι δεν έχει καμία εκτίμηση στη συγκεκριμένη Δημοκρατία, να είναι υποψήφιο για την είσοδό του στην ελληνική Βουλή, και δεν προβαίνετε σε καμία επίπληξη όταν αυτό το δηλώνει, και μέσω του αρχηγού του, σε δημοσιογραφικές συνεντεύξεις, μετά την είσοδό του στην ελληνική Βουλή.
    2. Γιατί την ίδια στιγμή απορρίψατε την υποψηφιότητα άλλων κομμάτων που θελήσανε να εκπροσωπηθούν στη Βουλή, ελπίζοντας επίσης σε μια άλλη μορφή Δημοκρατίας, την Άμεση Δημοκρατία, υποστηρίζοντας την ουσία της ίδιας της λέξης.
    3. Πως επιτρέπετε σε ένα κόμμα να συνεχίζει να δρα με βία, και να υποστηρίζει ότι η βία που ασκεί -ψυχολογική κυρίως- αλλά και σωματική ότι είναι μια αποδεκτή μορφή αυτοάμυνας. Έχει κάποια γραπτή άδεια από εσάς για την απόδοση δικαιοσύνης «κατά το δοκούν»;
    4. Έχει κάποιο κόμμα της Βουλής, την άδεια από εσάς ή από κάποιον Ευρωπαϊκό ή Διεθνή Οργανισμό να ασκεί προστασία σε ορισμένους πληθυσμούς και να υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα αυτού του πληθυσμού που θα επιλέξει εκείνο, ενώ ταυτόχρονα δρα βίαια (με λόγια και με έργα) κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων άλλων πληθυσμών; Έχει γραπτή άδεια από εσάς να επιλαμβάνεται υποθέσεων εγκληματικής δράσης των τελευταίων, με τη συνεργασία της κρατικής αστυνομίας και της κρατικής δικαιοσύνης;
    5.Τι προβλέπουν οι δημοκρατικοί θεσμοί και οι μηχανισμοί ελέγχου όταν καταστρατηγούνται οι αρχές του Κοινοβουλευτισμού και της Αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας;
    6. Τι θα προβλέπει το Σύνταγμα που θα ψηφίσετε, όταν το εκάστοτε κόμμα οραματίζεται όπως δημόσια δηλώνει την κατάλυση του πολιτεύματος αυτού, με την απόκτηση πλειοψηφικής δύναμης, ώστε στη θέση του να επιβάλει π.χ. την «Λαϊκή Δημοκρατία». Έχει προ-υπογράψει ότι όταν ή αν θα πάρει τα όπλα θα τα επιστρέψει υπογράφοντας κάποια Συμφωνία;
    7. Πως προστατεύομαι εγώ που ως ελεύθερος πολίτης ψήφισα ένα κόμμα για να λειτουργήσει στα πλαίσια του πολιτεύματος της Κοινοβουλευτικής Αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας και την αρχή της πολυφωνίας, ενώ ταυτόχρονα διαπιστώνω ότι πληρώνω και τα ακριβά τροφεία των εχθρών αυτού του συστήματος, χωρίς να είναι επιλογή μου;

    Παρακαλώ απαντήστε μου εγκαίρως μπορείτε να μας προστατέψετε από τον φασισμό, ναι ή όχι;
    Πριν είναι αργά για τη ζωή μου, για τη ζωή των παιδιών μου, για τις ζωές όλων μας.
    Για να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας!

    Μια ελληνίδα ψηφοφόρος

    Υ.Γ: Αν δεν μου απαντήσετε εσείς, θα παρακαλούσα για μια απάντηση από τη νεαρά δεσποινίδα του «Καφέ της χαράς». Ο δικός μου ο παππούς στα 17 του χρόνια πολέμησε στη Μικρά Ασία ως εθελοντής. Ο δικός της ο παππούς τι έκανε στα 17 του χρόνια;

  22. Πολύ καλό κείμενο. Και έχεις απόλυτο δίκιο. Προσπαθούμε να μην παραδεχτούμε ότι μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας θεωρεί του ΧΑ «λεβέντες» και ότι συμφωνεί μαζί τους είτε σιωπηλά είτε φωναχτά με το 7%.

  23. νο11

    αν καποιος σκεφτεται σαν φασιστας,μιλαει σαν φασιστας,υποσχεται σαν φασιστας,ε δε μπορει φασιστας θα ειναι.Ο λογος φυσικα για τον Σαμαρα και τους υποστηρικτες του.

  24. Παράθεμα: Φούιτ.gr — Ο ναζισμός στην καθημερινή μας ζωή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s