Tag Archives: μπαχάρ*

σημεία διανομής και άλλα (μπαχάρ* τ.3)

Το Μπαχάρ*3 με θέμα «ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας» κυκλοφορεί σε καφέ και βιβλιοπωλεία. Πάρτε το, γεμίστε το άμμους και αθηναϊκό καύσωνα και ετοιμαστείτε για τα πιο σκληρά ζόρια.

Αναζητήστε το (update 24/07) : Στα βιβλιοπωλεία Πολιτεία, Πρωτοπορία, Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο, Free Thinkin Zone (κέντρο Αθήνας), Βιβλιοπωλείο Π.Μοσχονά (Αγρίνιο). Στα καφέ Σέλας, Πέντε Δρόμοι, Χάρτες, Κόκκοι Καφέ, Φλοράλ (κέντρο Αθήνας), Μπάμπουρας (Πετράλωνα), Φυσαλίδα (Αγρίνιο). Προσεχώς σε Γιάννενα, Θεσσαλονίκη, Γρεβενά, Πάτρα, Ανάφη, Τήνο, Κρήτη, Σύρο, Γαύδο, Ξάνθη, Κέρκυρα και βλέπουμε.

foto @domianos

Με τον @radio_sociale μας έχουν κολλήσει διάφορες έμμονες ιδέες. Τις γυροφέρνουμε από πέρσι το καλοκαίρι πίνοντας καυτή αγκοστούρα και περπατώντας ημιλιπόθυμοι κάτω απ’ τον ήλιο.

Ιδέες, όπως ας πούμε ότι πολιτική τοποθέτηση κρίνεται όχι απ’ το λεξιλόγιο ή την επιθετικότητα ενός συλλογισμού, αλλά απ’ τη γενικότερη στάση απέναντι σε μια σειρά από πράγματα (πχ. σχέσεις με τους συναδέλφους ή τα περίφημα αφεντικά) ή απ’ το πώς μιλάμε για τον έρωτα. Ακούγεται προφανώς ανόητο ή υπερφίαλο τον καιρό των απολύσεων ή της φτώχειας, εσύ να επικεντρώνεσαι στο ερωτικό ζήτημα. Πιθανώς και να είναι. Οπότε προς το παρόν το αφήνω στην άκρη.

Μια άλλη εμμονή είναι η ιδέα ότι στο διαδίκτυο τα διάφορα ανώνυμα και ύποπτα άβαταρς παράγουν πολύ πιο ενδιαφέροντα λόγο, απ’ αυτόν που κυκλοφορεί σε καθωσπρέπει και σοβαρά έντυπα ή βαριά από άποψης βιογραφικού τοκ σόου. Αυτά που λέγονται και ο τρόπος που εκφέρονται μοιάζουν να αποκαλύπτουν μια οπτική του σημερινού κόσμου που στις επίσημες σελίδες παραμένει υποβαθμισμένη αν όχι κρυφή. Ο τρόπος που εκφέρονται, ο τρόπος που αποτυπώνονται οι λέξεις, που μοιράζονται και διαχέονται είναι από μόνος του κάτι άλλο εξίσου ενδιαφέρον.

Τις λέξεις των άβαταρς τις εκτιμάμε ιδιαίτερα και τείνουμε να τις αποδώσουμε μια σημασία αρκετά μεγάλη. Στα κείμενα του σραόσα, της ουμίνγκ, του ολντ ή του ΚΚΜ και πάει λέγοντας, δεν χρειάζεται να τους αναφέρω όλους, προσωπικά αναγνωρίζω το αίσθημα που είχα όταν στα 16 και στα 18 μου πρωτοδιάβαζα αυτούς που ακόμη και σήμερα θεωρώ σημαντικούς γραφιάδες. Ακόμη περισσότερο το σημείο απ’ το οποίο αφηγούνται την πραγματική ζωή, είναι το σημείο που με ενδιαφέρει. Ζωή εν τω γενάσθαι που είπε και ο Ξυδάκης, με άλλη βέβαια αφορμή. Εδώ, σ’ αυτά τα κείμενα, αυτών των ανώνυμων πληκτρολογούντων, γεννιέται, περιγράφεται και τελικά συνδιαμορφώνεται μια μεγάλη αφήγηση. Η κρίση, η ζωή η ίδια, εδώ κάτω στο κέντρο της πόλης και στις παρυφές των οριακών προβλημάτων (κάποτε κ μέσα τους), έτσι γραμμένη, μοιάζει στα μάτια μου σαν μια εκδοχή της ιστορίας από τα κάτω (για να πολιτικολογήσω και λίγο). Πιθανώς υπερβάλλω, πιθανώς υπερεκτιμώ φίλους ή σχεδόν φίλους.

Το Μπαχάρ* , ως κομμάτι του blogs.radiobubble.gr , όμως, ήρθε να συναντήσει αυτήν ακριβώς την υπερβολική/αλαζονική/ακραία πεποίθηση. Κείμενα, διηγήματα, σχόλια όπως τα ονειρευτήκαμε ο RS κ ο υποφαινόμενος.

Έτσι δεν μπορούμε παρά να ευχαριστήσουμε όλους τους ωραίους αυτούς ανθρώπους που συμμετείχαν στο Μπαχάρ*, γράφοντας, φωτογραφίζοντας, σχεδιάζοντας. Τον εντελώς ύποπτο τύπο (@domianos) που το έστησε. Και βέβαια όλους όσους συμμετείχαν στο donate του radiobubble αφού με αυτά τα λεφτά τυπώθηκε.

Στο Μπαχάρ* γράφουν οι : sraosha, κ.κ.μοίρης, morgan s. bailey, silentcrossing, ou ming, gasireu, φωτιάδης, το βυτίο, mdsousou, tintooth, δημουλάς, radio_sociale, jaquou utopie, δομιανός, πορτατίφ

Φωτογραφίζουν οι: Σπ. Στάβερης, Pen Tri, Muplejane, Arcadesx, Patsiko_, M.Khalili, Urbanisms, Κ. Μασσέρας

Σχεδιάζουν οι: Τ. Αναστασιάδης, Γ. Νικολόπουλος, Odysseasgp

15 Σχόλια

Filed under ζεστές μέρες, radiobubble

ανακοινώσεις, Ιούλιος ’12

 

 

Σημεία διανομής:
Στα βιβλιοπωλεία: Πολιτεία, Πρωτοπορία, Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο, Free Thinkin Zone (κέντρο Αθήνας).
Στα καφέ: Σέλας, Πέντε Δρόμοι, Χάρτες, Κόκκοι Καφέ, Φλοράλ (κέντρο Αθήνας), Μπάμπουρας (Πετράλωνα).
Προσεχώς σε Γιάννενα, Αγρίνιο, Θεσσαλονίκη, Γρεβενά, Ανάφη, Τήνο, Κρήτη, Σύρο, Ξάνθη, Κέρκυρα και βλέπουμε.

μικρά θάματα που μου χάρισε το βλογιν. Προσεχώς κοντά σας. Σε μερικές μέρες, αναζητείστε το στη ραδιόφουσκα, σε βιβλιοπωλεία και λοιπά. Αυτή τη φορά είναι κ όμορφο επειδή το φρόντισε με τα χεράκια του ο @domianos . σύντομα οι πληροφορίες. Σύντομα και οι ευχαριστίες σ’ όλους όσους έγραψαν ή φωτογράφισαν.

 *

Κάπου στο γυμνάσιο, η κατά τ’ άλλα συμπαθής φιλόλογος με ρώτησε τί ήθελα να κάνω στη ζωή μου. Απάντησα αθλητικογράφος. Μου άρεσε να γράφω και μου άρεσε οτιδήποτε είχε να κάνει με αθλητικά. Μου είπε: «κρίμα να έχεις τόσο μικρές φιλοδοξίες».

Από τότε έπαιξα αρκετή μπάλα, αρκετό μπάσκετ σε άδειες σχολικές αυλές τα απογεύματα και έγραψα ένα σωρό λέξεις, τις οποίες κυρίως αράδιασα σ’ αυτό το βλογ. Η αλήθεια είναι ότι απ’ όσα έγραψα αλλού, σε μέρη με πολύ περισσότερο κύρος ή περισσότερη βαρύτητα, η χαρά – τις ελάχιστες φορές που υπήρξε τέτοια – κράτησε λίγο.

Απ’ τα κατά καιρούς γραψίματα εδώ κι εκεί, άλλοτε δεν πήρα ευρώ, άλλοτε θα έπαιρνα αλλά μου τα χρωστάνε ακόμη κι άλλοτε πήρα, όμως μόνο για να γράψω ότι χειρότερο έχω γράψει.

Η χαρά, η άγρια χαρά του γραψίματος ήρθε και κάθισε πάνω στο κεφάλι και τα δάχτυλα μου απ’ τα ποστ.

Κάπως έτσι η ανυπολόγιστη χαρά ή (γιατί όχι, ας μην φοβόμαστε τις λέξεις) η τιμή είναι αυτή που συνοψίζει το αίσθημά μου μπροστά στο Ανθολόγιον Ιστολόγιον. Αν το να εκδίδεται ένα κείμενό σου μπορεί να λέει κάτι (ανάλογα με την περίσταση και πάλι βέβαια), το να υπάρχει ένα κείμενό σου δίπλα πχ. σ’ ένα του Θας προκαλεί μια καθαρή και ανόθευτη χαρά. Το να συνυπάρχεις δίπλα σ’ αυτούς τους γραφιάδες είναι κάτι υπέροχο, αν όχι για οποιοδήποτε άλλο λόγο, αλλά γιατί αισθάνομαι ότι είναι ένα απ’ τα λίγα πράγματα στη ζωή μου που δεν εξαγοράστηκε με κάποιο τρόπο. Περήφανο δεν με έκανε ποτέ το πτυχίο, το μεταπτυχιακό ή τα όποια λεφτά έβγαλα από κάποια τίμια ή όχι και τόσο δουλειά. Όμως το 2012 συνυπάρχω σ’ ένα e-book μαζί με αυτούς τους γραφιάδες.

Παρόλα αυτά, νιώθω το ανώνυμο ασυνάρτητο άβατάρ μου να δείχνει ότι αυτό που μου χάρισε το βλογιν πριν απ’ όλα είναι ότι γνώρισα όλους αυτούς τους ανθρώπους, με κάποιους έγινα σχεδόν φίλος και μπορώ να πω ότι όλο το ανθολόγιο δύσκολα αξίζει τόσο όσο μια μεθυσμένη απογευματινή κουβέντα στο φλοράλ.

Αυτό το ποστ το τριγυρίζω στο μυαλό μου μέρες τώρα και θα ‘θελα να γράψω μια κουβέντα για τον καθένα απ’ τους ανθρώπους που γράφουν στο Ανθολόγιο. Όμως ως συνήθως, οι περιστάσεις δεν τροφοδοτούν τις ορέξεις, αλλά τις δηλητηριάζουν. Οπότε οι κουβέντες θα αναβληθούν και όλα αυτά θα έχουν απλά τη μορφή μιας ανακοίνωσης.

Όποιος θέλει κατεβάζει από δω το e-book και όποιος θέλει δίνει μια προσοχή στην εισαγωγή του Contrabbando (διαβάζεται και σκέτη).

Υγ. οπότε στην πραγματικότητα για τις δύο ανακοινώσεις μάλλον πρέπει να ευχαριστήσω το βαθύ τουίτερ, τον @domianos & τον @mao_tse_tung

5 Σχόλια

Filed under έκτακτη έκδοση, radiobubble