Category Archives: το καταφύγιο

φιλοδοξίες

andros

«Θέλω να γράψω για το φασισμό στην άσφαλτο

μα το μυαλό μου ταξιδεύει σε παμπάλαια

σαγηνευτικά και ρουμελιώτικα κοκορετσάδικα!

Θέλω να γράψω για τον έρωτα του αυτοκινήτου

μα το μυαλό μου ταξιδεύει σε παμπάλαια

μεθυσμένα κάρα μεθυσμένα κι αργοκίνητα.

Θέλω να γράψω για τους προοδευτικούς διανοούμενους

μα το μυαλό μου ταξιδεύει σε παμπάλαια

χρόνια πριν το ’20 όταν ο Βάρναλης

ήταν ωραίος μπεκρής τραμπούκος και βασιλόφρονας…»

φιλοδοξίες – Θ. Γκόρπας

υγ. (λίγες σελίδες πιο πίσω γράφει: «θέλω να πάμε σ’ ένα πανηγύρι και ν΄αγοράσουμε τα πάντα με τα μάτια».  με τις υγείες μας και καλές βουτιές. )

Advertisements

5 Σχόλια

Filed under το καταφύγιο

«ακούστε αυτό το τρίξιμο της πόρτας»*

Κάπου στο δίκτυο κυκλοφορεί μια πρόσκληση.

Καλώς ή κακώς (μάλλον κακώς) όταν ακούω να μιλάνε για τον Ρίτσο, σκέφτομαι αυτό το ένα δευτερόλεπτο της παύσης, της σιωπής φωνής & μπουζουκιού, που προηγείται της φωνής του Μπιθικώτση, λίγο πριν αυτός πει «φρύδι μου, γαϊτανόφρυδο και κοντυλογραμμένο, κάμαρα που το βλέμμα μου κούρνιαζε αναπαμένο».

Με τον ίδιο περίπου τρόπο όταν πρωτάκουσα το Καπνισμένο Τσουκάλι έμεινα εκεί «Κι έρχομαι μοναχά να σ’ αγκαλιάσω και να κλάψω αδελφέ μου, όπως ο ερωτευμένος που γυρνάει από χρόνια στην καλή του, και μ’ ένα του φιλί, της λέει όλα τα χρόνια που περίμενε, κι όλα τα χρόνια που τους περιμένουν, πέρα απ’ το φιλί τους».

Ότι υποτίθεται ότι υπονοώ, ότι θέλω να μην αποκαλώ επέτειο, προσπαθώ να τ’ ακούω στη φωνή του (ή έτσι νομίζω τέλος πάντων).

http://www.box.net/shared/cxdc71sb53

*από την «ανυπόταχτη πολιτεία»

4 Σχόλια

Filed under το καταφύγιο

επέτειος

– Παλιέ μου φίλε τί γυρεύεις;
χρόνια ξενιτεμένος ήρθες
με εικόνες που έχεις αναθρέψει
κάτω από ξένους ουρανούς
μακριά απ’ τον τόπο το δικό σου.

– Γυρεύω τον παλιό μου κήπο·
τα δέντρα μού έρχουνται ώς τη μέση
κι οι λόφοι μοιάζουν με πεζούλια
κι όμως σαν ήμουνα παιδί
έπαιζα πάνω στο χορτάρι
κάτω από τους μεγάλους ίσκιους
κι έτρεχα πάνω σε πλαγιές
ώρα πολλή λαχανιασμένος.

– Παλιέ μου φίλε συλλογίσου
σιγά-σιγά θα συνηθίσεις
η νοσταλγία σού έχει πλάσει
μια χώρα ανύπαρχτη με νόμους
έξω απ’ τη γης κι απ’ τους ανθρώπους.

– Πια δεν ακούω τσιμουδιά
βούλιαξε κι ο στερνός μου φίλος
παράξενο πώς χαμηλώνουν
όλα τριγύρω κάθε τόσο
εδώ διαβαίνουν και θερίζουν
χιλιάδες άρματα δρεπανηφόρα.

ολόκληρο εδώ.

Γ. Σεφέρης – Ο γυρισμός του ξενιτεμένου

Αθήνα, άνοιξη ’38

5 Σχόλια

Filed under το καταφύγιο

κόσμε χρυσέ

Εσύ που ετοιμάζεσαι να φύγεις

κι εσύ που θα μείνεις πίσω,  

κράτα το κείμενο του καιρού  

κι ύστερα δες ξανά κι αυτό και το προηγούμενο  

και όλα τα καλοκαίρια από δω και πέρα.

Σχολιάστε

Filed under το καταφύγιο

της φωτιάς και του τσιμέντου

και πάλι με τα λόγια του Θ. Γκόρπα 

  Αλλά κανείς δεν φεύγει

Πόλη κρυόκωλη και πόλη αργόμισθη και πόλη σαφρακιασμένη πρόωρα

γερασμένη κιτρινιάρα κομπλεξικιά φτωχοπουτάνα… Πάντες

οι χτεσινοί πρεντζόβλαχοι και βρωμοποδαράδες ριγούν από ευτυχία

μέσα στην αγκαλιά σου πλήρως ικανοποιημένοι γαμώντας τα μοτοσακό τους

τα μηχανάκια τους τις μηχανάρες τα αυτοκίνητά τους

πληρώνοντας την βεντζίνα τους σαν κατσικίσιο γάλα και οι μαμάδες

απαυτώνονται τηλεοπτικώς αγοράζουν στα σούπερ μάρκετ το καταπέτασμα

για τα… παιδάκια τους…

Κι ω Ποίηση ζητιάνα των ρυθμών που δεν υπάρχουν πια προδομένη των μαγικών

λέξεων που μαγαρίστηκαν από τους μαγαρισμένους του κώλου….

Κι ω μολόχες χάραμα κρύο νερό γλυκά φιλιά σπουργίτια ευκάλυπτα

νεράντζια μούρα αγκινάρες και κεράσια τριφύλλια και σανά χρώματα

ξεθωριασμένα ήχων πια άλλων αστέρων τι να κάνετε πια καημένα

πώς να πολεμήσετε…

Βλαχιά της πόλεως λέπρα της πόλεως νέφος της πόλεως τα στήθια

σάπιες βάρκες κι ο καθαρός αέρας μόνο στ’ απομονωμένα χωριά κι αυτά μόνο για τους τουρίστες …

Λες αυτό το τσιμέντο να πεθάνει μια μέρα; Λες κάποτε η μέρα να

ξημερώσει νύχτα και η νύχτα να πέσει μέρα;

Κι ω εργατικές τραγιάκες φαρμάκια και περηφάνιες και τα λουλούδια

της μανούλας σου Απόστολε Χατζηχρήστο κι ω κόλπα μαγικά κι

ονειρεμένοι καφενέδες και το μπαγλαμαδάκι σου ρε Γιώργιο Μπάτη.

Χαθήκαμε

Χεστήκαμε στο τάληρο

Μπερδεύτηκαν τα μπούτια μας.    

    

Σχολιάστε

Filed under το καταφύγιο