σκέψη μου παράλογη (δις)

Κλασικά σκόρπιες, ανάκατες και όχι πρωτότυπες σκέψεις για το όχι που θα πω την Κυριακή. Αλέρτ λαϊκισμού, μην προχωρήσετε αν θέλετε αναλύσεις δημοσιονομικού περιεχομένου.

<3

ανευθυνότης, λαϊκισμός, χιούμορ στις πιο κρίσιμες στιγμές.

***

Πρώτα η γκρίνια (ή αχ αυτός ο σύριζα).

Είναι ο σύριζα κατσαπλιάς και ασυνάρτητος; Ναι και ναι. Κάνει ένα δημοψήφισμα εντελώς απροετοίμαστος, χωρίς κανένα σχέδιο, καμία συγκρότηση, τίποτα απολύτως. Λέει στον κόσμο ψηφίστε όχι (καλά δεν έχει τρελαθεί κιόλας να το λέει, αλλά το λέει) και δεν έχει προβεί σε καμία απολύτως κίνηση για να εξασφαλίσει τα βασικά της διαχείρισης του κράτους και της καθημερινής ζωής από Δευτέρα. Δεν έχει καν εξασφαλίσει ότι θα υπάρχουν 10 ευρώ από τη Δευτέρα και μετά στις τράπεζες. Μάζεψε για καιρό ότι αποθεματικό υπήρχε και το έδινε σε δόσεις του ΔΝΤ. Μας παρουσιάζει ως περίεργο ότι έκανε δημοψήφισμα και του έκλεισαν τις τράπεζες. (όποτε και να γινόταν δημοψήφισμα θα έκλειναν οι τράπεζες, αλίμονο τώρα).

Εξάλλου, όσο ανόητη ήταν η ιδέα (αν ισχύει) ότι μετά τις εκλογές θα πάει στις Βρυξέλλες και η Ε.Ε. θα του πει «καλωσήρθατε, να τρατάρουμε λίγη ανάπτυξη κι ένα κουρεματάκι χρέους», άλλο τόσο ανόητη είναι η ιδέα (αν ισχύει) ότι επειδή θα ψηφίσουμε εμείς όχι η Ε.Ε. θα του πει «οκ, μας έπεισε ο κυρίαρχος λαός, να τρατάρουμε λίγη ανάπτυξη κι ένα κουρεματάκι χρέους».

Ο Σύριζα δυσκολεύεται να πει αυτή είναι η Ε.Ε. σήμερα, τώρα. Και θέλει να διαπραγματευτεί σκληρά, περιμένοντας την Ε.Ε. να φερθεί δημοκρατικά και αλληλέγγυα. Δεν πρόκειται να το κάνει και αυτό δεν είναι πρόβλημα της Ε.Ε. (δλδ είναι αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας τώρα), αλλά είναι πρόβλημα του σύριζα που δεν το αντιλαμβάνεται και κάθεται σε μια γωνία και καταγγέλλει. Επειδή ξέρεις ποια είναι η Ε.Ε. σήμερα, κανονικά θα έπρεπε να είσαι προετοιμασμένος. Και να έχεις ενημερώσει τον κόσμο, σοβαρά και ειλικρινά.

Και δύο ακόμη σημεία:

Την ώρα που μας λέει πείτε το όχι της αξιοπρέπειας κάθε τέσσερα λεπτά προτείνει στην Ε.Ε. ένα μνημόνιο, έτσι ώστε να νομιμοποιείται κάποιος να λέει ότι ψηφίζουμε πολύ ή μέτριο μνημόνιο ή απλά ψηφίζουμε για να νομιμοποιήσουμε περισσότερο από ποτέ την υπογραφή επόμενη μνημονίου.

Συν Παπαδημούλης: ναι ή όχι, όχι ή ναι; Τι ώρα είναι;

λολ

λολ

***

Ύστερα οι ερμηνείες (ή το δημοψήφισμα δεν έχει σχέση με το σύριζα).

Όλα τα παραπάνω έχουν σχέση μόνο με το κόμμα σύριζα, αλλά όχι τόσο με την γενική πραγματικότητα ή τέλος πάντων με τη δική μας πραγματικότητα. Όπως σε κάθε εκλογική αναμέτρηση κάθε ψήφος έχει τη δική της ερμηνεία και ακόμη περισσότερο η ίδια η ιστορία υπάρχει με διαφορετικό τρόπο από διαφορετικές σκοπιές. Όπως αυτή η στιγμή στο χρόνο δεν εξαρτάται από τις ερμηνείες του νδπασοκποταμι μπλοκ, έτσι δεν εξαρτάται από το τι έκανε και το *τι θα κάνει* τη Δευτέρα ο Τσίπρας.

όταν ο λαϊκισμός ξεπερνιέται από την ίδια την πραγματικότητα. Και ω ναι αυτή είναι η πραγματικότητα.

όταν ο λαϊκισμός ξεπερνιέται από την ίδια την πραγματικότητα. Και ω ναι αυτή είναι η πραγματικότητα.

(συγχωρείστε μου το α’ πρόσωπο από δω και πέρα, αλλά το α’ πληθ. θα μου έβγαινε εντελώς πατερναλιστικό)

Ψηφίζω όχι και ψηφίζω όχι μέχρι το τέλος ενάντια και στον σύριζα, ενάντια σε οποιονδήποτε νομίζει ότι το όχι σημαίνει επιλογή του ενός ή του άλλου μνημονίου. Ο οποιοσδήποτε μπορεί να προσπαθήσει να αντλήσει νομιμοποίηση και να εξηγήσει το όχι όπως θέλει, αυτό δε με απασχολεί. Εμένα με απασχολεί ότι το δικό μου όχι σημαίνει όχι σε όλα. Η ψήφος δεν είναι ψήφος στην αριστερά ή για την χαμένη τιμή της δημοκρατίας και άλλα παρόμοια και δεν με απασχολεί το πολιτικό μέλλον της θεσμικής αριστεράς στην Ελλάδα και η πολιτική αναπαραγωγή της. Η ιστορία των αγώνων δεν είναι η ιστορία της αριστεράς, αλλά η ιστορία των ανθρώπων της εργατικής τάξης, η ιστορία των καταπιεζόμενων, η ιστορία των φτωχοποιημένων και εκτοπισμένων.

Το όχι δεν ανήκει στον σύριζα ούτε δίνει πολιτικό κεφάλαιο στον σύριζα, ούτε εξαρτάται πλέον από τις κινήσεις του σύριζα. Αυτή είναι η επιθυμία μου και αυτή είναι η ερμηνεία μου και προφανώς ο καθένας μπορεί να διαφωνεί και να περιφέρει την ψήφο μου σαν μέρος ενός ποσοστού σε οποιοδήποτε τηλεοπτικό κανάλι για τους δικούς του σκοπούς. Αδιαφορώ.

Ξαναλέω, ψηφίζω όχι, όχι μέχρι τέλους, όχι ενάντια σε όλους όσους νομίζουν ότι θα διαλέξω τη μία ή την άλλη συμφωνία.

***

Σχετικά με το ναι και τα περί ευρωπαϊσμού δεν λέμε τίποτα, δεν χρειάζεται, θεωρώ ότι είναι και αστείο να το συζητάμε τις τελευταίες μέρες. Ας μιλήσουν οι ευρωβουλευτές.

να ένα βασικό επιχείρημα να απαντήσουμε όχι όποιο κι αν είναι το ερώτημα. φχαριστούμε Μαράκι.

να ένα βασικό επιχείρημα να απαντήσουμε όχι όποιο κι αν είναι το ερώτημα. φχαριστούμε Μαράκι.

***

και τελικά λέω όχι αναδρομικά με όλο το φόβο του κόσμου αλλά χωρίς αυταπάτες (ή γραφικότητες, λαϊκισμοί και άλλες ακρότητες)

Ξέρω και πιστεύω ότι κανείς δεν πρέπει να το ξεχνάει ότι το όχι κρύβει ένα σωρό κινδύνους και δραματικές εξελίξεις. Πολύ μεγαλύτερες ουρές, δελτία, παρατεταμένη περίοδο αβεβαιότητας, φτώχεια. Δεν συντάσσομαι με την τρομοκρατία των ΜΜΕ, αλλά πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι όταν ψηφίζουμε όχι, δεν ψηφίζουμε γιατί μας το επιτρέπει κάποια καθησυχαστική δήλωση του Σόιμπλε («δεν θα βγείτε από το ευρώ, θα ξανασυζητήσουμε»), δεν ψηφίζουμε όχι, επειδή πιστεύουμε ότι τη Δευτέρα με κάποιο μαγικό τρόπο θα είναι καλύτερα. Όποιος ψηφίζει όχι να αναλάβει την ευθύνη το ρίσκο και το βάρος του εαυτού του. Ψηφίζω όχι και ενάντια σε μένα και το δικό μου φόβο.

Ψηφίζω όχι για λόγους αναδρομικότητας. Δεν είναι θέμα αξιοπρέπειας, είναι ότι τώρα που ξώφαλτσα και από σπόντα μπορώ να πω μια κουβέντα και θεσμικά, γιατί στο δρόμο έχουμε μιλήσει και θα ξαναμιλήσουμε, πρέπει η απάντησή μου να είναι το απόσταγμα πέντε χρόνων. Πρέπει να είναι μια περίληψη πέντε ετών διαρκούς εσωτερικής υποτίμησης και ανόδου του φασισμού.

Το όχι μου ξεκινά να συναντήσει τον φίλο Αντώνη που δύο χρόνια στην ημιφτώχεια δεν μας άφησε ούτε μια νύχτα να γυρίσουμε σπίτι στεγνοί, αλλά πλήρωνε και πληρώνει για όλους, χάνοντας ο ίδιος. Ξεκινά να συναντήσει τον φίλο Χρήστο που στις πιο δύσκολες οικονομικές συγκυρίες αρνήθηκε να εργαστεί τσάμπα περιμένοντας μια πληρωμή που ίσως κάποτε και να ερχόταν. Ξεκινά να συναντήσει τον φίλο Γιάννη που άκουσε τόσα χρόνια στις συνεντεύξεις για δουλειά τα μύρια όσα κι ακόμη γελάει σα μαλάκας λες και υπάρχει ένα αύριο κανονικό, με ζωή και απ’ όλα. Ξεκινά να συναντήσει τη φίλη Αγγελική που στεκόμενη στο χείλος του γκρεμού, έχοντας χάσει σχεδόν τα πάντα, είναι ο πιο αξιοπρεπής άνθρωπος που ξέρω. Ξεκινά να συναντήσει τη Σοφία που μέσα στο χυδαία ρατσιστικό τοπίο τριγύρω έτρεξε άγνωστη μεταξύ αγνώστων να κρατήσει το χέρι σε μια γυναίκα που δεν ξέρει ούτε ελληνικά ούτε αγγλικά ούτε καμία γνωστή γλώσσα στον κόσμο των δυτικών, αλλά που έφτασε έγκυος από κάπου και γέννησε σε ένα ελληνικό νοσοκομείο. Άγνωστη μεταξύ αγνώστων. Το όχι ξεκινά να συναντήσει τη Μαριάννα που δεν έκανε ούτε βήμα πίσω. Τα παιδιά που τρέχουν άυπνοι να βοηθήσουν τους μετανάστες ενάντια σε κάθε τι που θεωρεί κανονικό αυτή η κοινωνία. Τους αναρχικούς που έκαναν μοτοπορεία στα ΕΛΠΕ ενώ οι άλλοι κοιμούνταν χαλαροί μπροστά στους θανάτους των εργατών. Τις γυναίκες που η ελληνική κοινωνία και ο Ανδρέας Λοβέρδος διαπόμπευσαν για να διατρανώσουν το φασισμό τους και την ανωτερότητα της φριχτής τους πατρίδας. Τον Ουαλίντ που ποιος ξέρει που βρήκε τόση δύναμη και μίλησε όρθιος μπροστά στους βασανιστές του. Το πρωί που ξυπνήσαμε και διαβάσαμε σε μια υπηρεσιακή γλώσσα, το πιο σκληρό ποίημα, τις λέξεις που μας καθήλωσαν για πάντα, Shahzad Luqman που τρέχεις και κάνεις ποδήλατο μέσα στο φασιστότοπο;

Το όχι πάει να συναντήσει τα παιδιά του Δεκεμβρίου του 2008, του Μάη του ’10, του καλοκαιριού του ’11, του Φλεβάρη του ’12 και πάει λέγοντας. Τα παιδιά που μας στέλνουν mail απ’ έξω και συγκινούνται με μισό ποτήρι τσίπουρο, όχι γιατί είναι γραφικοί, αλλά γιατί δεν ήθελαν να φύγουν. Τον φίλο που δεν είναι πια εδώ – ποιος ξέρει τι εκπομπή θα έκανε τώρα και πόσο βάρος θα έπαιρνε από πάνω μας – , αλλά τότε μας περιέγραφε τι περνούν στα νοσοκομεία οι καρκινοπαθείς. Το όχι πάει να συναντήσει όσους θα απέχουν γιατί έχουν μια άλλη σοβαρή συγκροτημένη άποψη για την αλλαγή στην κοινωνία και δεν έχουν κάτσει ποτέ στ’ αβγά τους και δεν περιμένουν την Κυριακή για να πουν όχι, το λένε κάθε μέρα. Το όχι πάει να βρει ακόμη και όσους πουν ναι γιατί πολύ απλά φοβούνται, τους καταλαβαίνω, διαφωνώ αλλά τους καταλαβαίνω.

Κυρίως πάει να βρει όσους δεν έχουν τίποτα πια να χάσουν, ναι βέβαια πάντα έχεις κάτι παραπάνω να χάσεις, αλλά αυτό το παραπάνω κάποτε δεν είναι κάτι άλλο, παρά μια σκέτη αλυσίδα. Όσους έζησαν ήδη φτωχοί, όσους δεν φοβούνται τα κλειστά ATM γιατί γι’ αυτούς ήταν ήδη κλειστά, όσους κυνηγήθηκαν απ’ τους μπάτσους και τους φασίστες, όσους έχουν ήδη υπάρξει εκεί για τους διπλανούς τους.

Τέλος το όχι πάει να συναντήσει εμένα τον ίδιο, τον πρόσφατο εαυτό μου. Ό,τι έζησα πέντε χρόνια τώρα και όσα είδα, τους ανθρώπους και την πόλη να καταρρέουν, ενώ κάποιοι γιόρταζαν πρόθυμοι για τις θυσίες των άλλων απειλώντας μας με μονοδρόμους στις οθόνες των 8, όλα έχουν γίνει ένα. Όλα έχουν γίνει ένα και όλα μαζί είναι ένα όμορφο όχι, ψύχραιμο και πιο σίγουρο από ποτέ.

Κι αν βγει ναι και δικαιώσουμε αναδρομικά το ζόρι μας κι αν νομίσουμε ότι ανοίγεται μπροστά μας ένας εφιάλτης, πάλι εγώ όχι γιατί όλα συνεχίζονται. Κι αν βγει όχι κι απλά συνεχιστούν τα ίδια και τα παρόμοια (το πιθανότερο), πάλι εγώ όχι γιατί όλα συνεχίζονται. Όχι σε όλα, όχι μέχρι τέλους, όχι ενάντια σε κάθε δικαιολογημένο φόβο και κάθε αδικαιολόγητη ψευδαίσθηση. Όχι και την επόμενη μέρα, όποια κι αν είναι αυτή, όπως κι αν ξημερώσει, με οργάνωση, αλληλεγγύη και δύναμη.

όχι λάθη, πάντα λάθη.

όχι λάθη, πάντα λάθη.

Advertisements

7 Σχόλια

Filed under πολιτικές ασυναρτησίες, ασυναρτησίες

7 responses to “σκέψη μου παράλογη (δις)

  1. Vassilis Meid

    @ vytio / just tespect

  2. J95

    Παιδάκια που μας διαβάζετε χρόνια μετά, κρατήστε ότι η κυριότερη διαφορά γραφής και ψήφου είναι ότι η πρώτη κάνει για υποκατάστατο ψυχοθεραπείας ενώ η δεύτερη όχι. Και μπορεί να μην καταντήσετε σαν εμάς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s