σχετικά με το Μπαχάρ*4

frontpage_b4Από την Παρασκευή το Μπαχάρ*4 βρίσκεται:

στο κέντρο της Αθήνας: στα καφέ-μπαρ: κόκκοι καφέ, υποβρύχιο, σέλας, φλoράλ, κ*βοξ / στα βιβλιοπωλεία: πολιτεία, πρωτοπορία, εναλλακτικό βιβλιοπωλείο, εστία, ναυτίλος, free thinking zone

στο Κουκάκι: στα καφέ-μπαρ: παγκάκι, pulp

στα Πετράλωνα: στο καφέ-μπαρ Λόλα

και φυσικά στην πηγή του, στο radiobubble Ιπποκράτους 146

στην Κέρκυρα στο βιβλιοπωλείο Πλους

( 1000 αντίτυπα βγήκαν και κάποια θα πάνε Θεσ/νικη, επαρχία κλπ – θα υπάρξει ειδοποίηση γι’ αυτά.)

-//-

Όταν σκεφτήκαμε (κάπου στο Νοέμβριο) ότι το επόμενο μπαχάρ* θα έπρεπε να έχει θέμα ομορφιά, νομίζω πως τα πράγματα ήταν λίγο καλύτερα. Ή εγώ τα έβλεπα λίγο καλύτερα. Ή έβλεπα λάθος ή αισθανόμουν αλλιώς ή μπορεί και όντως να ήταν τα πράγματα λίγο καλύτερα, αφού η γενική αίσθηση μοιάζει να συνοψίζεται στο κάθε μέρα και λίγο χειρότερα.

Μεταξύ Νοεμβρίου και Μαρτίου, προτιμούσα να διαβάζω ότι βρίσκω μπροστά μου για φασισμό, ναζισμό και άλλα τέτοια. Ξεκίνησα την τριλογία του Ιζζό και την ταλαιπωρώ εδώ και κάτι μήνες. Το μυαλό μου είναι διαρκώς αλλού. Ευχαριστιέμαι τον καθαρό λόγο της Αρέντ και τις παρατηρήσεις της. Πηγαινοέρχομαι μεταξύ Άιχμαν και της Ιταλίας του 20-21.

Όσο το μπαχάρ*4 στηνόταν ή όσο ήταν στο τυπογραφείο, σκεφτόμουν ότι το να μιλάς για ομορφιά σήμερα γίνεται ολοένα δυσκολότερο. Όχι τόσο γιατί δεν υπάρχει χώρος για αυτήν ή γιατί αυτή δεν υπάρχει ή είναι πολυτέλεια. Αλλά κυρίως γιατί αισθάνομαι όλο και περισσότερο ότι να μιλάω για τέτοια θέματα είναι μια φλυαρία από απόσταση ασφαλείας. Με λίγα λόγια, η ομορφιά μοιάζει να αφορά (ή να μπορεί να διεκδικηθεί) από όλο και λιγότερους ανθρώπους. Με όσα γίνονται, μερικές στιγμές, ιδίως τις στιγμές που το κακό συμβαίνει, η κουβέντα περί ομορφιάς μοιάζει να αποκλείει εξορισμού μερικές κατηγορίες ανθρώπων.

Παρόλα αυτά, τώρα (αρχές Μαρτίου) που επιτέλους η παροιμιώδης αναβλητικότητα και ο συνειδητός αντι-επαγγελματισμός μας επέτρεψε να κυκλοφορήσει το περιοδικάκι , διαβάζοντας τα κείμενα νομίζω ότι η σκέψη μας ήταν κατά κάποιο τρόπο σωστή.

Το να μας πάρει παραμάζωμα η δυστυχία, η μιζέρια και η βαρβαρότητα ώρες ώρες φαίνεται ότι θα αποβεί η πιο πιθανή εξέλιξη. Σίγουρα δεν είναι σπουδαίο ανάχωμα ένα περιοδικό με μερικά κείμενα και κάποιες φωτογραφίες. Σίγουρα δεν είναι μια τέτοια επίθεση με λέξεις και εικόνες ικανή να αναστρέψει το κλίμα. Πιάνοντας όμως το περιοδικάκι στα χέρια μου, επέστρεψα στην αρχική σκέψη του Νοεμβρίου. Απέναντι στον εκφασισμό και την χυδαιότητα, είναι ωραίο που και που να δηλώνουμε ποιοί είμαστε. Είναι ωραίο να μιλάμε για τη ζωή που φανταζόμαστε ή για τις ομορφιές που κάποτε αγγίξαμε ή κάποτε φανταστήκαμε. Ίσως τότε να είναι η ώρα του χαμού, όταν δεν θα υπάρχει πια τίποτα άλλο παρά μια επιχείρηση σκούπα – με το όνομα πχ. Θέτις – μιας κάποιας αστυνομίας. Οι λέξεις δεν θα τη σταματήσουν, αλλά ίσως να μας υπενθυμίσουν γιατί θέλουμε εμείς να την σταματήσουμε. Ίσως οι λέξεις και οι εικόνες να μας υπενθυμίσουν ότι δεν είμαστε εμείς αυτοί που φτύνει κάθε Δευτέρα βράδυ ο ημιδιάσημος παρουσιαστής. Δεν είναι ο κόσμος μόνο αυτό το ζοφερό μέρος που περιγράφουν οι φάτσες των υπουργών και λοιπών παρατρεχάμενων.

Ο κόσμος είναι και κάτι άλλο και κάτι όμορφο και κάτι γεμάτο αγάπη και αλληλεγγύη και αγώνες γλυκούς σαν μέλι. Ο κόσμος είναι και σαν μπαξές που θα έλεγε και η Σωτηρία Μπέλλου τραγουδώντας ανυπολόγιστα όμορφα μέσα σ’ ένα κόσμο εχθρικό. Ο κόσμος είναι σαν μπαξές.

Χαιρετισμούς στον αδερφό radio_sociale , στον σχεδιαστή του τεύχους Morgan S. Bailey και στη Murplejane που ως συνήθως βοήθησε με τον τρόπο της.

Χαιρετισμούς σε όσους έγραψαν ή φωτογράφισαν.

Advertisements

5 Σχόλια

Filed under μπαχάρ*, radiobubble

5 responses to “σχετικά με το Μπαχάρ*4

  1. Κρίμα, δι’ ημάς τους επαρχιώτας. Η κάθοδος εις την πρωτεύουσαν καθίσταται ολονέν δυσχερεστέρα και, κατά συνέπειαν, η επιθυμία αφής των μπαχαριών, εν γένει, παραμένει αλύτρωτος.

    Κατά τ’ άλλα, την ομορφιά, όσο κι αν δυσφημίστηκε από τους διάφουρους Χόντους Μπονιλάινους, δεν μας την παίρνουν.
    Ή, δεν θ’ ασχημύνουμε ποτέ, κουφάλα τεχνοκράτη.

  2. spyros

    καλημέρα! Υπάρχει τρόπος να σας διαβάσουμε και στη Ρόδο; κάποια στιγμή βρήκα τεύχος του Μπαχάρ στη Μέθεξη (καφέ). Προσπαθώ να βρίσκω τα κείμενα από τα blog σας. Ευχαριστώ για όσα γράφετε!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s