αργά, είναι πια αργά

Κάποτε, όχι πολύ παλιά, σκεφτόμουν ότι επιτρεπόταν να ξεκουράζεις το βλέμμα σου απ’ το τηλεοπτικό παραλήρημα και την γενική δυσκολία. Μια σύντομη βόλτα στις γειτονιές της Αθήνας είχε, πολλές φορές, σχεδόν ευεργετικές ιδιότητες, καθώς η πόλη έκρυβε γωνίες, εικόνες και όλων των ειδών τα θαύματα. Σήμερα, το περπάτημα μέχρι τη δουλειά, αν έχεις, μέχρι τον ΟΑΕΔ, αν τον δικαιούσαι, το οποιοδήποτε τελικά περπάτημα, μοιάζει με αφόρητο αγώνα δρόμου. Το σλάλομ μεταξύ των πεσμένων το ‘χουμε πια τελειοποιήσει, τα όχι στα φανάρια γίνονται μηχανικά, τα ταμπελάκια των ζητιάνων μεταφράζονται αυτόματα σε άγνωστες λέξεις. Στο Κουκάκι και τη Νίκαια, τα παιδιά μετράνε τα πλακάκια και μεις τα ενοικιάζεται.

Το Σάββατο, οδηγώντας στο Βύρωνα, με πιάνει το φανάρι. Παρατηρώ στην απέναντι γωνία, έναν άντρα γύρω στα σαράντα να στέκεται στο πεζοδρόμιο. Καταλαβαίνω πως κοιτάζει τον κάδο σκουπιδιών στο πλάι του. Ύστερα, βγάζει ένα τζιν μέσα από τον κάδο. Ψάχνει το ταμπελάκι στο μέσα μέρος του παντελονιού. Ψάχνει να δει αν του κάνει το νούμερο. Την ώρα που το τοποθετεί πάνω του, λες και ψωνίζει στο πολυκατάστημα, ανάβει πράσινο. Απ’ την ασφάλεια του καθρέφτη – σαν την οθόνη στο σαλόνι – παρακολουθώ τη σύνοψη τριών χρόνων δελτίων ειδήσεων και συνεδριάσεων της φερόμενης ως βουλής των Ελλήνων. Ο άντρας απομακρύνεται απ’ τον κάδο και το οπτικό μου πεδίο, κρατώντας το τζιν παντελόνι και την αξιοπρέπειά μας. Και τα δύο, αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι, βρίσκονται στα σκουπίδια.

Τις προάλλες που συνάντησα τον φίλο μου τον Π., που κλείνει χρόνο άνεργος, μου ‘ρθε στο μυαλό αυτόματα, μία απ’ τις τελευταίες συνεντεύξεις που πήγε. Σε μια αποθήκη κοντά στις γραμμές, του είπαν ότι ψάχνουν υπάλληλο, 6 μέρες, 8ωρο,  450 ευρώ. «Δεν ξέρεις τί γίνεται εκεί έξω;» του είπε ο άντρας που θα αποφάσιζε για την πρόσληψη. Κάθε φορά που βλέπω κάποιον άνεργο, πολύ συχνά δηλαδή, φοβάμαι ότι αν τον ρωτήσω τί κάνει, θα μου απαντήσει «δεν ξέρεις τί γίνεται εκεί έξω;». Δεν ξέρετε τί γίνετε έξω; Στον ανυπολόγιστα σκληρό κόσμο των μικρών αγγελιών και των συνεντεύξεων παίζεται η ζωή μας.

Το περασμένο Σάββατο, στην αντιφασιστική συναυλία στην πλατεία Συντάγματος, ο τραγουδιστής ξεκινάει τους γνωστούς στίχους. «Ποιός τη ζωή μου, ποιός την κυνηγά να την ξεμοναχιάσει μες στη νύχτα». Δίπλα μου άνθρωποι, από την Πακιστανική κοινότητα, κρατάνε ένα πανό με τη φωτογραφία του δολοφονημένου Σαχτζάτ Λουκμάν. Είναι πολύ δύσκολο να περιγράψεις το ηλεκτρικό ρεύμα που διαπερνά τα σώματα, όταν έρχονται αντιμέτωπα με τέτοιες υπερβολικά ζόρικες πραγματικότητες. Εκείνη τη στιγμή καταργούνται αυτόματα όλες οι δικαιολογίες και εσύ μετατρέπεσαι μέσα σε ένα δευτερόλεπτο σε εκείνο τον τύπο που σε μια ταινία, ήθελε, το σκέφτηκε, το ‘χε στο νου του, αλλά δεν κατάφερε να σταματήσει την τραγωδία. Είναι πολύ δύσκολο να μην ντραπείς λίγο εκείνη τη στιγμή, που ο παλιός στίχος συναντάει την σημερινή φωτογραφία. Αυτό το τραγούδι που άκουγε κάποτε ο πατέρας στο αυτοκίνητο, δεν ήταν μια αρχαία 60αρα maxcell, ήταν το στριφνό μέλλον που δεν φαντάστηκες. Δεν διαβάζουμε πια ιστορία, την παρακολουθούμε σε live μετάδοση και δεν θες να το λες δυνατά, αλλά είναι αλήθεια, «για κάποιον μες στον κόσμο είναι αργά».

Λένε και ξαναλένε, τρία χρόνια τώρα, οι θιασώτες της λιτότητας των άλλων, ότι πρέπει επιτέλους να αφήσουμε το λαϊκισμό, τον παραλογισμό και τις δήθεν ευαισθησίες. Το πράγμα θέλει σχέδιο, λογική, αυτονόητα και μεταρρυθμίσεις και όλα αυτά, μας τα παρέχει το διαβολικό αλλά απαραίτητο σαν το οξυγόνο, μνημόνιο. Προσωπικά, μ’ αρέσει να θυμάμαι εκείνη την ηρωίδα του Χρήστου Βακαλόπουλου που έλεγε: «προτιμώ να υποφέρω στα Εξάρχεια, παρά να βλέπω Σκανδιναβούς να κάνουν μεταρρυθμίσεις». Υπάρχει άραγε αυτός ο κόσμος, στον οποίο ναι μεν θα υποφέρουμε, αλλά δεν θα είναι, διαρκώς, αργά για μας;

υγ. ποστίδιον παρασκευασμένο για την ελευθεροτυπία του σαββάτου.

Advertisements

19 Σχόλια

Filed under Uncategorized

19 responses to “αργά, είναι πια αργά

  1. ΚΑΚΑΡΗ ΓΕΩΡΓΙΑ

    Οδηγάμε σε λεωφόρους με καμμένα λάστιχα,με καλυμμένα τα μάτια και ξεφούσκωτους τους αερόσακκους, στις λεωφόρους του κράτους που δεν διαλέξαμε να ζήσουμε μέσα και μας καταπίνει το αίμα,
    τρώμε σάπιο ψωμί ζυμωμένο με χαρτοπέτσέτες και κόλλυβα από τους τάφους ατιμασμένων θαρρείς κι ο Τσουτσουβής δεν υπήρξε ποτέ.
    Πίνουμε ξυδιασμένο κρασί από πουλημένα αμπέλια που καταχρεωμένοι αγρότες ξεπουλούν τη σοδειά τους σε μοσχοαναθρεμμένους εμπόρους που οινοποιούν μεθανόλη και φορμόλη για να πίνει η νεολαία στα μπαρ του αθηναϊκού κέντρου.
    Ο καφές μας πανάκριβος και θολός μας είναι φαρμάκι και δεν τον ευχαριστιόμαστε γιατί στα νεκροταφεία τουλάχιστον έχεις έναν λόγο για να τον πίνεις.
    Ξαπλωμένοι ρακένδυτοι και επαίτες σωριάζονται στα πόδια σου κι εσύ αδυνατείς πια να πληρώσεις.
    Στω βωμό του δουνουτού σου γαμώ τη χώρα που σε γέννησε και δεν φταίς εσύ γι’αυτό….

  2. παπανικολαου αντωνησ

    Δεν ήρθαν οι εταίροι μας για να μας ελέγξουν. Για να ξεσηκώσουν το σχέδιο ήρθαν. Όλοι θέλουν να κλέψουν, αλλά δεν ξέρουν τον τρόπο!. Κακά τα ψέματα, είμαστε πρωταθλητές στην παραβατικότητα. Όσο για το ΔΝΤ το αυτονόητο λένε, «δώστε μας τα χρήματα που σας δaνήσαμε, εισπράξτε τον φόρο που σας χρεωστάνε οι μεγάλοι που φοροδιαφεύγουν, ανοίξτε τα κλειστά επαγγέλματα, εκμεταλλευτείτε τα ακατοίκητα κτίρια, κλίστε τους μαϊμούδες οργανισμούς».
    Μα σκόνταψαν επάνω στο ότι, οι ηλίθιοι πολιτικοί και οι βλάκες ψηφοφόροι είναι γεννημένοι ο ένας για τον άλλον, και δυστυχώς το φαινόμενο συνεχίζετε.
    Και έτσι απλώνετε σαν πανούκλα η φτώχια και η δυστυχία. Και σίγουρα οι απεργίες, πολλές υποκινούμενες από συμφέροντα μέσο των συνδικαλιστών έτι περισσότερο, καταστρέφουν τον εθνικό ιστό που ήδη υπάρχει πρόβλημα.
    Είπαμε μοιραζόμενοι τα όσα χρήματα παράγονται, ενιαίος μισθός. Δεν είναι δημοκρατικό αυτό, δεν είναι ανθρωπίνως λογικό?. Και δεν είναι κραυγαλέα ανωμαλία, το να με σκοτώνεις εμένα, να με αφήνεις να πεινάω, να μην μπορώ να πάω στην δουλειά μου όσοι έχουμε ακόμα, για να μην χάσεις τα κεκτημένα άλλων εποχών ευμάρειας?.
    Δυστυχώς σκέπτομαι ότι 100 γερμανοί, που να μην ξέρουν λέξη ελληνικά, θα μας κυβερνούσαν με φως στο τούνελ, που σήμερα δεν διαφαίνεται. Ή να στήσουμε γκιλοτίνες στο σύνταγμα…….
    Antonis-team.

  3. Γιατί στην Ελευθεροτυπία όμως; 😦

    • spiral architect

      Γιατί … «δεν ξέρεις τί γίνεται εκεί έξω;»

      • Μμμμ το φαντάστηκα ότι αυτή θα ήταν η απάντηση…

        Όμως (μιλώντας πάντα εκ του ασφαλούς αφού έχω δουλειά) διαβάζοντας το άρθρο της Δασκαλοπούλου σχετικά με την επιστροφή εργαζομένων στην «Ε» είχα σκεφτεί πως θα γίνει λοιπόν αυτή η ανατροπή; πως θα αντιδράσουμε σε όλο αυτό αν δεν γίνει και σε ατομικό επίπεδο;

        Ήθελα τη γνώμη του Βυτίου, γι αυτό ρώτησα το γιατί; Γιατί ίσως να μην είναι και τόσο χάλια το νέο καθεστώς της «Ε» αλλά ίσως απλά να έστειλες Βυτίο ένα απλό άρθρο…ίσως…

        Ε αυτό…

        Την καλημέρα μου…

  4. rebeloskilo

    «Δεν διαβάζουμε πια ιστορία, την παρακολουθούμε σε live μετάδοση και δεν θες να το λες δυνατά, αλλά είναι αλήθεια, «για κάποιον μες στον κόσμο είναι αργά».»

    Αρα ειμαστε θεατες; :((

  5. Παρακολουθώ με ενδιαφέρον την εξέλιξη της απόπειρας σχολιοπειρατείας. 😉

  6. Παράθεμα: αργά, είναι πια αργά « πέμπτο κύμα

  7. Στ. Κ.

    Αγαπητό βυτίο,
    εκτός από τον φίλο Π που κλείνει χρόνο άνεργος, να ξέρεις ότι υπάρχουν και 850 ξεκρέμαστοι πρώην εργαζόμενοι της εφημερίδας ‘’Ελευθεροτυπία’’ που επέλεξες να αρθρογραφήσεις, τους οποίους η Χ.Κ.Τεγοπουλος εδώ και ενάμιση χρόνο τους χρεωστάει δεδουλευμένα, ασφάλεια και αποζημιώσεις και δεν νοιάζεται για το
    ΠΩΣ ΖΟΥΝ.

    Εγώ λοιπόν θα έλεγα «προτιμώ να υποφέρω, παρά να αρθρογραφώ σε έντυπα που καταστρατηγούν εργασιακά δικαιώματα»
    Στ.Κ.

    • πιθανώς να έχετε δίκιο και να κάνω ένα τραγικό λάθος. μένει να αποδειχτεί. πάντως αυτή τη στιγμή νομίζω ότι η κατάσταση είναι λίγο πιο σύνθετη απ’ αυτό που περιγράψατε.
      Όπως κ να ‘χει έχω γράψει σε έντυπο αριστερής ιδιοκτήτριας και ακόμη μου χρωστάει τα χρήματα ή μια εξήγηση (έχουν περάσει τρία χρόνια)
      Επίσης έχω γράψει σε (σχεδόν) ακροδεξιά φυλλάδα η οποία μια περίοδο δεν με πλήρωνε και μια άλλη με πλήρωνε 300 μαύρα.
      Έχω γράψει σε αριστερές και κεντρώες εφημερίδες δωρεάν.
      Έχω γράψει σε διαφημιστικό έντυπο και πληρώθηκα καλά.
      Στην εσηέα σε καμία απ’ αυτές τις συνθήκες δεν θεωρήθηκα δημοσιογράφος γιατί είχα μπλοκάκι και δεν ήμουν μισθολόγιο.
      Πότε είμαι εντάξει με τις πεποιθήσεις μου και με τους υπόλοιπους εργαζόμενους; Ποιά κατάσταση ήταν σωστή και ποιά λάθος;
      Δεν χρειάζεται να απαντήσετε. Ο καθείς βγάζει το συμπέρασμά του.

      • Α. Μπλουμ

        η απάντηση αυτή μου θύμισε τους πολιτικούς μας οι οποίοι πολύ εύκολα πια αναλαμβάνουν την πολιτική ευθύνη των αμαρτιών τους εν είδει portable πουργκατορίου. σκέφτομαι επίσης πως το σχήμα αυτό βολεύει και θα βολέψει πολύ κόσμο κρισαρισμένο.
        μπορούμε λοιπόν να εργαζόμαστε και ως παπαγαλάκια του καθεστώτος στα sm μέχρι να ετοιμαστεί η πολυπόθητη επανάστασις και…θα κρίνει …κάποτε, για το ορθόν της επιλογής μας ο κυρ Κανένας του μέλλοντος, όταν το μέλλον ασχοληθεί, προσωπικά, με την ατομάρα μας.

        πήξαμε στη συναισθηματολογία από δεύτερο χέρι.
        μικροαστίλα μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι…
        όπως είπε και ο Στ.Κ. πιο πάνω, η εποχή μας απαιτεί να κάνουμε (επιτέλους!) τις επιλογές μας, με ποιους θα πάμε και ΤΙ θα αφήσουμε πίσω μας. οι δίαιτες που αρχίζουν από Δευτέρες τελείωσαν.

        (το ερώτημα που έβαλες αγαπητέ «Πότε είμαι εντάξει με τις πεποιθήσεις μου και με τους υπόλοιπους εργαζόμενους; Ποιά κατάσταση ήταν σωστή και ποιά λάθος;» μόνο εσύ μπορείς να το απαντήσεις, και είναι το κλειδί στην ανάγνωση της εικόνας που μας έδωσες με το κείμενό σου.)

  8. το βυτίο

    happy hour αυτό που λέω παραπάνω συν αυτό που λέει ο s.a. συν μερικά ακόμη που φαντάζομαι υποψιάζεσαι είναι η απάντηση στο ερώτημά σου.
    Αν κάνω καλά ή όχι, ξαναείπα, ούτε εγώ είμαι σίγουρος. Αλλά θα το διαπιστώσουμε.

    • Στ. Κ.

      Θέλω να σας ευχαριστήσω που μου απαντήσατε.
      Ξέρετε τι σκέπτομαι όμως?
      Ο καθένας από εμάς, που με τον έναν η τον άλλο τρόπο έχει θιγεί ή έχει αδικηθεί, θα πρέπει τώρα να πάρει τις αποφάσεις-αποστάσεις του.
      Νομίζω ότι η κατάσταση είναι πιο απλή από αυτή που θέλουν να μας παρουσιάσουν.
      Ας διαλέξουμε ‘’στρατόπεδο’’ και όπως είπατε κι εσείς

      ο καθείς βγάζει το συμπέρασμά του.

      Ευχαριστω
      Στ.Κ.

  9. Αφού θα ανοιγε πάλι το μαγαζί της γιατί το έκλεισε? Μου έλειψε αλλά γιατί να την ξαναπάρω? Οι απολυμένοι δημοσιογράφοι της γράφουν στην καινούργια εφημερίδα άλλοι πήγαν σε άλλες εφημερίδες. Δεν την έπαιρνα για το όνομά της αλλά για τους δημοσιογράφους της.

  10. Παράθεμα: …spotting « Кроткая

  11. Αριστείδης

    Αγαπητό και σώφρον φίλε βυτίο,
    Είναι πραγματικά ντροπή για τη χώρα να ζει αυτές τις καταστάσεις, την ώρα που κάποιες κυρίες επιφανών ανδρών αγοράζουν τσάντες 2000 ευρώ, εκπληρώνοντας με αυτόν τον τρόπο όνειρα ζωής. Την ίδια ώρα τα χρήματα που λείπουν από τα ταμεία του κράτους τα παρακρατά ενδεχομένως ο άντρας της κυρίας που δεν πληρώνει το ΦΠΑ ή το ταμείο του εργαζόμενου σε αυτόν. Αυτό που θα ήθελα να δω στα κείμενα σου είναι και κάποιες προτεινόμενες λύσεις ή εναλλακτικές… Μπορεί ενδεχομένως κάποιες από τις λύσεις που θα υποδείξεις να συνεισφέρουν στο δημόσιο διάλογο, για να βγούμε μια ώρα πιο γρήγορα από αυτό που ζούμε όλοι… Γιατί με όλους αυτούς που κυβερνάνε, μόνο τέτοιες εικόνες θα συνεχίσουμε να βλέπουμε.
    Α! Και κάτι άλλο…είναι πραγματικά κατάντια για τη χώρα να έρχονται οι γαλανομάτηδες και να μας υποδεικνύουν τους μεγαλοφοροφυγάδες, που έβγαλαν τα χρήματά τους στο εξωτερικό και να δίνουν οι ίδιοι τις λίστες στα «Μ»έσα «Ε»νημέρωσης…
    Κλείνω με την ευχή να σταμστήσουμε το συντομότερο να βλέπουμε τα άκρα να αλλωνίζουν τη ζωή μας. Πέρα από τις ευχές, όμως, πρέπει να βρούμε και τις λύσεις…

  12. j95

    Παίρνοντας όμως 450 θα έχει την ικανοποίηση ότι μαζί με άλλους 50 συντηρεί (με τα 40 ευρώ φόρο που πληρώνει) τον αξιοπρεπή μισθό μιας γραμματέως μάρκετινγκ στο Μετρό, η οποία αρνείται να εξαθλιωθεί στα 1500.

  13. Παράθεμα: Trop tard « Кроткая

  14. Παράθεμα: Trop tard « //ΠαραλληλοΓράφος//

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s