χρυσόψαρα

Η αντίδραση του Προκόπη Παυλόπουλου μοιάζει να συνοψίζει όσα μπορούν να ειπωθούν γύρω απ’ τα χθεσινά ή ακόμη περισσότερο γύρω απ’ όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό πιο έντονα από ποτέ.

Όταν ο φασίστας σηκώνει το χέρι, η πολιτική ελίτ κοιτάζει αμήχανη ή και χαλαρή. Μπορεί τη στροφή προς τον εθνικοσοσιαλισμό (έστω κάποιου τύπου, έστω όχι ακριβώς όπως τον ξέραμε) να την σηκώνουν στις πλάτες τους 440.000 και πιθανότατα πολλοί περισσότεροι κάτοικοι αυτής της χώρας. Μπορεί τα μικροαστικά στρώματα να είναι αυτά που κατά κύριο λόγο ψήφισαν ΧΑ ή να είναι αυτά που βουλιάζουν στο φόβο, στο ρατσισμό και την τυφλή βία κατά των μεταναστών ή γενικώς των πιο αδύναμων ή να είναι αυτά που χάνονται σε μια απολιτίκ αγανάκτηση. Η στάση του Παυλόπουλου όμως ίσως δείχνει ότι δεν μπορεί να καταλάβει η πολιτική ελίτ το είδος του τέρατος που εξέθρεψε, επειδή πρόσκαιρα την εξυπηρετούσε. Μου φέρνει στο μυαλό το ’67, όταν το μικρό και άγριο τέρας των συνταγματαρχών πιάνει στον ύπνο την επικείμενη δικτατορία των στρατηγών.

Πασοκ, νδ και λοιποί νομιμοποιούν για καιρό φοβικές και αντιδραστικές συμπεριφορές και αντιλήψεις. Χρησιμοποιούν τον τρόμο ή το ρατσισμό για να κερδίσουν χρόνο, ψηφαλάκια ή για να καθιερώσουν μια συγκεκριμένη περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Όμως απ’ τη στιγμή που ταΐζουν την κοινωνία τέτοιες ιδέες, το πράγμα δεν αργεί να ξεφύγει προς μια άλλη κατεύθυνση. Αμήχανοι τώρα οι επιτελείς των δύο κομμάτων παρατηρούν τα μπράβο και τα «και λίγα έκανε» που απευθύνει μεγάλη μερίδα του κόσμου στον φασίστα ή σε κάποιο νεαρό που πήρε το νόμο στα χέρια του. Το πρόβλημα δεν είναι οι πράξεις καθεαυτές, αλλά η νομιμοποίησή τους, η ιδεολογικοποίησή τους και η ένταξή τους στο δέον γενέσθαι.

Ο φασισμός που ώρες ώρες μοιάζει να πλησιάζει απειλητικά έρχεται εξαιτίας της απελπισίας και της οικονομικής εξαθλίωσης, όσο και εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίστηκε και βομβαρδίστηκε το φαντασιακό των πολιτών. Το να λες πατρίς / θρησκεία / οικογένεια / έξω οι ξένοι είναι από μόνο του αντιδραστικό, γραφικό, παρανοϊκό. Όταν όμως στο ίδιο ποτήρι βάλεις την οικονομική κατάρρευση και τον κοινωνικό αποκλεισμό, τζογάρεις σε ένα τραπέζι στο οποίο πιθανότατα θα χάσεις.

Έτσι οι κάθε είδους Παυλόπουλοι μπροστά στη σκηνή ενός χαστουκιού σε ζωντανή μετάδοση, μένουν αμήχανοι ή και απαθείς. Το παιχνίδι ξεφεύγει απ’ τις υπουργικές αποφάσεις, τις στημένες μιντιακές διαρροές, το πάρε δώσε με τον επιφανή επιχειρηματικό κόσμο. Το παιχνίδι αγριεύει. Οι Παυλόπουλοι ίσως σκέφτονται ότι είναι η ώρα να περισώσουν ότι σώζεται απ’ την υλική τους περιουσία και είτε να φύγουν είτε να ετοιμαστούν για νέου είδους συμφωνίες και όρια ανοχής.

Δίπλα στην αμηχανία των πασοκονεοδημοκρατών, υπάρχει ο λόγος περί ίσων αποστάσεων, η ηθικολογική καταδίκη της βίας, η προσκόλληση στην τυπική νομιμότητα, μιας μερίδας ανήσυχων μεν, αλλά έξω απ’ τα κοινωνικά συμφραζόμενα, πολιτών.

Αναρωτιέμαι όμως, πώς αυτή τη λογική συμβαδίζει με την πραγματικότητα αυτών που μαχαιρώνονται και κυνηγιούνται επί βδομάδες στο κέντρο της πόλης και αρκετές φορές με την ανοχή, αν όχι διακριτική συμπαράσταση της αστυνομίας, δηλαδή του κράτους. Του ίδιου κράτους που υποτίθεται ότι θα προσφέρει δικαιοσύνη ή προστασία. Όμως το κράτος, ή τα κόμματα, δηλαδή οι κυβερνήσεις που ταυτίζονται με αυτό, έχει επιλέξει ακριβώς αυτήν την πρακτική. Πόλεμος στους μετανάστες, οικονομική εξαθλίωση στους ντόπιους. Ο κοινωνικός αυτοματισμός ή η σκληρή βία δεν αντιμετωπίζονται με επικλήσεις σε αυτούς ακριβώς τους θεσμούς που στην ουσία αναπαράγουν και τροφοδοτούν τις επιχειρήσεις σκούπα ή τις αυτοδικίες. Ο Γεωργιάδης σε ραδιοφωνική εκπομπή χθες το πρωί εκθείαζε το (κάπως αόριστο βέβαια) αμερικάνικο μοντέλο. Μιλούσε για όπλα στο σπίτι. Μιλούσε για πινακίδες no trespassing και για «τί θέλετε; Να μπαίνουνε σπίτι μας και να τους κοιτάμε;».

Οι θεσμοί είναι η ντροπιαστική αμηχανία του Παυλόπουλου, η πάγια στάση της αστυνομίας και το πυροβολείτε τους εισβολείς του Γεωργιάδη. Όσο για τα Μέσα, απλά συναγωνίζονται στο κήρυγμα μίσους τα φυλλάδια της ΧΑ. Οι θεσμοί έχουν ολισθήσει εκτός δημοκρατικού παραδείγματος εδώ και καιρό.

Χτες σκεφτόμουν ότι έχω γίνει γραφικός και ότι βλέπω άνοδο του φασισμού και νέους εθνικοσοσιαλισμούς και νέες απαγορεύσεις για την αριστερά. Πήρα το καφεδάκι μου και έκανα μια βόλτα σε δυο τρεις κεντρικούς δρόμους της Αθήνας. Τα «και λίγα ήταν δυο χαστουκάκια», τα χειροκροτήματα για την αυτοδικία με καλωσόριζαν σ’ ένα νέο κόσμο, εκεί που τα βιβλία της ιστορίας μας βγάζουν τη γλώσσα κοροϊδευτικά. Δυστυχώς, όλα μοιάζουν να αρχίζουν τώρα.

Advertisements

5 Σχόλια

Filed under Uncategorized

5 responses to “χρυσόψαρα

  1. Η οικονομική εξαθλίωση και η έλλειψη ονείρων για καλύτερο μέλλον, φέρνει θυμό και απελπισία. Εκεί πατάει η ΧΑ η κάθε ΧΑ ώστε να διεισδύσει μέσα στη Βουλή, να διεισδύσει στη συνείδηση του φοβισμένου πολίτη που βλέπει να καταρρέει το μέλλον των προσδοκιών του.
    Απο την αρχή ήταν στημένο το παιχνίδι των εντυπώσεων. Καποιος έβαλε πλάϊ-πλάϊ τη Κανέλλη με τον ΧΑυγίτη, ώστε να αρπαχτούν λεκτικά και ίσως να πλακωθούν όπως και έγινε. Ο άνδρας/εκπρόσωπος της δεξιοπασοκικής πλευράς χάσκει ανήμπορος να αντιδράσει. Σαν άλλος χαλβάς και δειλός αφήνει τις γυναίκες ανυπεράσπιστες να τις φάνε. Σημεία των καιρών που έρχονται. Ενας άλλος κόσμος..

  2. dimitra

    ‘θαυμαστος καινούριος κόσμος’!

  3. Οικονομική εξαθλίωση και έλλειψη ονείρων από τη μία, απαιδεψιά και στενοκεφαλιά από την άλλη. Γιατί δεν μπορώ να φανταστώ ότι ένας άνθρωπος, όσο φτωχός και απελπισμένος και να είναι, θα έλεγε «ε, τα ήθελε και τα έπαθε η Κανέλλη» ή «και λίγες άρπαξε», αν δεν υπήρχε σοβαρή έλλειψη παιδείας.

  4. Πόσο θα ήθελα να μπορώ να διαφωνήσω! Δυστυχώς, δεν μπορώ.

  5. Παράθεμα: Δημοκρατία της Κασιδιάρης | Του Old Boy | IRA ΕΑΑΚ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s