«φονεύς, ψυχοβγάλτης, ελευθερωτής»

Την κοιτάζει την ώρα που κοιμάται δίπλα του. Αν ήταν σε ταινία, το σεντόνι θα ήταν κατεβασμένο κάπου στη μέση, θα φαινόταν μια υπέροχη πλάτη και ένα ολόισιο καλοχτενισμένο μαλλί. Εδώ και τώρα όμως, βρίσκεται σε μια εντελώς μη κινηματογραφική και πραγματική πραγματικότητα. Οπότε, αυτό που βλέπει είναι η κορυφή ενός κεφαλιού, χωμένο κάτω από ένα μπλεγμένο συνδυασμό σεντονιού και κουβέρτας. Με το χέρι του κατεβάζει τα σκεπάσματα.

Εξακολουθεί να μη βρίσκεται σε ταινία. Τώρα βλέπει μια υπέροχη πλάτη και ένα μπερδεμένο μαλλί. Ύστερα παρατηρεί τα πλευρά που κουνιούνται στο ρυθμό μιας ήρεμης σιγανής ανάσας.

.//. «μια γυμνή γυναίκα λάμπει περισσότερο απ’ τον ήλιο» .//.

Σκέφτεται ότι μια πλάτη μπορεί να συνοψίσει πολλά, σχεδόν όλα. Όλοι οι λόγοι του έρωτα βρίσκονται ακριβώς εκεί. Σε μερικές καμπύλες (ο δρόμος που ξεκινάει κάτω απ’ τα πλευρά για να καταλήξει εκεί που καταλήγουν όλα), στη γραμμή της σπονδυλικής στήλης ή σε δύο συγκεκριμένες ελιές. Ο έρωτας όμως δεν είναι μια υπέροχη πλάτη. Αντιθέτως και πέραν πάσης αμφιβολίας, ο έρωτας πρώτα απ’ όλα είναι ένα βασανιστήριο. Τον αισθάνεσαι ενάντια στον κόσμο, ενάντια στις συνθήκες, ενάντια στις καθημερινές κουβέντες και τις κοινωνικές προσποιήσεις. Το αίσθημα υπάρχει, παρά την διαρκή προσπάθεια κατάργησής του απ’ τον κόσμο.

.//. Όχι το σώμα σου, αλλά τα αισθήματά σου ανατέμνω .//.

Ο έρωτας είναι βασανιστήριο. Το αντικείμενο του πόθου διεκδικείται απ’ όλο τον κόσμο. Από φίλους, δουλειές, οθόνες, νεύματα από το παρελθόν, οικείες και μακρινές χειρονομίες. Εντωμεταξύ, σκέφτεται, ο ερωτευμένος υποφέρει. Απαιτεί από το αντικείμενο του πόθου μια πρωτοφανή αφοσίωση, η οποία προφανώς αποβαίνει αδύνατη.

Την κοιτάζει και μονολογεί. Ο έρωτας απαιτεί μια υπέρβαση ανάλογη της επανάστασης. Να ζεις ελεύθερος και δούλος την ίδια στιγμή. Να είσαι αυτόνομα εξαρτημένος και ανεξάρτητα προσκολλημένος σε μία ιδέα. Να θες να συνυπάρξεις ελεύθερα εντός ενός απειροελάχιστου κλουβιού.

Βασανιστήριο κανονικότατο. Πρέπει να απορρίψεις την ιδέα της ιδιοκτησίας, για να μπορέσεις επιτέλους να ανήκεις εκεί και ταυτόχρονα να αποκτήσεις το παν. Σου ζητείται να ζήσεις μέσα σ’ ένα οριακό οξύμωρο. Να θες να κατακτήσεις, όχι όμως για να κυριαρχήσεις. Να θες να κατακτήσεις για να παραδοθείς. Όπως κυνηγάς την εξουσία, όχι για να την κατακτήσεις αλλά για να την καταργήσεις.

.//. Το σώμα της γυναίκας είναι ένα οπτικό φαινόμενο που ορμητικά τείνει να γίνει ένα γεγονός αφής .//.

Δεν σταματάει να κοιτάζει την πλάτη μπροστά του. Τα δάχτυλά του τώρα είναι δείκτες διαβήτη, μοιρογνωμόνια. Μετράνε, υπολογίζουν, κατηφορίζουν. Εφευρίσκει μια εξίσωση χωρίς αριθμούς, αλλά πάλι αποτυγχάνει να εξηγήσει ένα μόνο κοκκαλάκι, ένα σπόνδυλο που εξέχει κάπως παράταιρα. Μπλέκεται με τις λέξεις, περιγράφει με τούφες μαλλιών την μία μετά την άλλη παραίτηση. Αντικαθιστά τους φθόγγους με το δέρμα της, χρησιμοποιεί τους αγκώνες της αντί για σύμφωνα. Είναι σαφής ο κόσμος. Ερμηνεύεται πανεύκολα με μια παλάμη, τρία δάχτυλα και το πίσω μέρος του λαιμού της.

Εξακολουθεί να κοιτάζει την πλάτη της γυμνής γυναίκας δίπλα του. Διαβάζει πάνω της ένα ποίημα χωρίς στροφές και ομοιοκαταληξία, χωρίς δομή, γραμματική ή κατάταξη. Την σκεπάζει και ύστερα κοιμάται.

.//. Ο άνθρωπος είναι δύο .//.

υγ. οι ενδιάμεσες φράσεις κ ο τίτλος, κλεμμένα χύμα απ’ τον Ηλία Πετρόπουλο.
Advertisements

17 Σχόλια

Filed under Uncategorized

17 responses to “«φονεύς, ψυχοβγάλτης, ελευθερωτής»

  1. tram21

    Λοιπόν, από την ώρα που ξύπνησα σήμερα είμαι αγχωμένη και κακοδιάθετη. Χαίρομαι που διάβασα αυτό το απίθανο, ποιητικό κείμενο, διότι η διάθεση άλλαξε. Αν έχεις κάτι και για το άγχος, θα σ’ ευγνωμονώ.

  2. Ξέρω, σε χάκεψε ο Gasireu.

    (μα τι μανία να αφήνουμε παντού σχόλια ε;)

  3. lucia

    «το σ’ αγαπω είναι ένας ακρωτηριασμός» λέει ένας ποιητής και κάτι τέτοιο μου θύμισε το κειμενό σου…εύχομαι εκτός από το άγχος να συμπάσχεις και με τον πρωταγωνιστή σου.

  4. gasireu

    Δύτη χα (αν ποτέ βρεις ένα ρήμα από αυτά που κατά κόρον χρησιμοποιώ εγώ, σε κείμενο του, θα ξέρεις) ;).
    Aγαπώ πλάτες, πλάτες γυμνές, ιδιοκτησίας βυτίου…

  5. a passer by

    μου χαν λειψει πολυ αυτα τα κειμενα σου ..
    η αληθεια ειναι πως μια γυμνη πλατη μπορει να σε κανει να ξεχασεις τα παντα,μεχρι και το ονομα σου

  6. «Ο έρωτας είναι βασανιστήριο. Το αντικείμενο του πόθου διεκδικείται απ’ όλο τον κόσμο. Από φίλους, δουλειές, οθόνες, νεύματα από το παρελθόν, οικείες και μακρινές χειρονομίες»

    Εμ, τα ‘λεγε ο Βούδας: «πόνος είναι η απομάκρυνση από ό,τι επιθυμείς, πόνος είναι και η συνάφεια με ό,τι δεν επιθυμείς» (αυτό μάλλον αναφέρεται στον Λουκά Παπαδήμο)

  7. Επιτέλους, είχα χτικιάσει με τα πολιτικά πια.

  8. gasireu

    Elias και Sraosha να αγιάσει το στόμα σας ρε…:P

  9. laura nobilis

    πολυ ωραίο κείμενο… μαγικο και ταυτοχρονα ρεαλιστικο…απολυτα περιγραφικο,σχεδον κινηματογραφικο…συγχαρητηρια!

  10. Vasilis

    ..γιατί, άφτερ ολλ, είσαι ερωτικός συγγραφέας ρε V.T.O.!

  11. Σωστά. Βασανιστήριο ο έρωτας. Πάντα την πλάτη του μας δείχνει.

    Εξαιρετικό κείμενο!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s