διαφημίσεις για περιοδικά

Τα έγραψε ωραιότατα ο Κίμπι.
Περιοδικό ΜΟΝΟ λοιπόν. Ένα περιοδικό κολλεκτίβα. Εδώ το δελτίο τύπου.

EDIT: Το περιοδικό ήδη βρίσκεται σε βιβλιοπωλεία του κέντρου της Αθήνας
( Πολιτεία, Πρωτοπορεία, Φαρφουλάς, Αλφειός, Ναυτίλος, Έναστρον, Ιανός ). Από αύριο πρωί, σε περίπτερα και πάγκους στην Αθήνα. Από μεθαύριο σίγουρα, (ίσως κ αύριο δλδ) σε περίπτερα και βιβλιοπωλεία στη Θεσσαλονικη και επαρχία

Πιθανότατα δε χρειάζεται κάτι παραπάνω. Αλλά τι διάολο βλογερς είμεθα αν δεν φλυαρήσουμε και λιγάκι.

Όταν πέρναγα στη νομική κι επειδή πάντα έβλεπα λίγο παραπάνω αμερικάνικο κινηματογράφο, πίστεψα ότι μόλις γινόμουν δικηγόρος θα δούλευα με τη νεαρή Ντέμι Μουρ και θα υπερασπιζόμαστε δωρεάν πουτάνες, μετανάστες, πρεζάκια και τους ποινικούς του Πετρόπουλου. Στο μυαλό μου είχα ξεκάθαρη την εικόνα. Η εικόνα όμως, απείχε απ’ την πραγματικότητα όσο οι πασοκόψυχοι απ’ την κοινωνία. Ύστερα, για ένα διάστημα μου κόλλησε ότι θα μπορούσα να γίνω δημοσιογράφος, γραφιάς. Όταν το δοκίμασα σε διάφορα, μάλλον περιθωριακά, έντυπα έφαγα τα μούτρα μου. Δεν μπορούσα να το κάνω. Δεν μπορούσα να συνεννοηθώ με τους αρχισυντάκτες, δεν μπορούσα να περιγράψω τι θα γράψω πριν το ξεκινήσω, δεν μπορούσα να συστηματοποιήσω καμιά αφήγηση. Έπειτα, παρατηρούσα ότι άλλοτε ξεχνούσαν να με πληρώσουν, άλλοτε έτσι που με πλήρωναν καλύτερα να μην το έκαναν καθόλου. Τελικά ακολούθησα τη συμβουλή του Ραφαηλίδη. Σε όλα ερασιτέχνης. Τώρα, σε οικονομική δυσπραγία μεν, αλλά πηδώντας απ’ το ένα στο άλλο και βασικά μην μπορώντας να απαντήσω στην κυρίαρχη ερώτηση που εμφανίζεται σε κάθε απόπειρα κοινωνικής συναναστροφής («με τί ασχολείσαι;»), αποφεύγω να δώσω σοβαρή απάντηση. Μη με ρωτάς με τί ασχολείσαι, αλλά σε τι συμμετέχεις. Να ‘χω να σου πω κάτι για το οποίο δεν ντρέπομαι. Να σου απαντήσω χαμογελαστός.
Μια φίλη με ρώτησε πριν λίγες μέρες, αν πιστεύω ότι δίνονται στους νέους ανθρώπους ευκαιρίες. Έπιασα τον εαυτό μου να δίνει απάντηση σχεδόν φιλελεύθερη και έφερα τρεις βόλτες γύρω απ’ τον υπολογιστή να ξορκίσω το κακό. Όπως και να ‘χει, αυτό που σκέφτηκα είναι ότι δεν θεωρώ ότι δεν μου δόθηκαν ή ότι δεν μου δίνονται ευκαιρίες. Αντιθέτως θεωρώ κατά κάποιο τρόπο τυχερό το τομάρι μου, αφού ειδικά τα τελευταία χρόνια και εξαιτίας του μαγικού αυτού πράγματος που λέγεται διαδίκτυο, βρέθηκα ανάμεσα σε εξαιρετικά ενδιαφέροντες τύπους να συμμετέχω σε όλων των ειδών τα εγχειρήματα. Ευκαιρίες λοιπόν δεν στερήθηκα, αντιθέτως νιώθω σχεδόν ότι τις συν – δημιούργησα. Φυσικά όλα αυτές οι προσπάθειες έχουν ακόμη ένα μικρό, πολύ μικρό δηλαδή ελάχιστο πρόβλημα. Δυσκολεύονται να επιβιώσουν και να προσφέρουν την επιβίωση στους συμμετέχοντες. Αλλά θα το λύσουμε κι αυτό, δεν μπορεί. Εδώ ξεπεράσαμε την απόρριψη της Κ. στην πέμπτη δημοτικού. Εδώ ξεπεράσαμε το γεννηθήκαμε άλλη εποχή απ’ την Ανούκ Εμέ. Εδώ ξεπεράσαμε τα πέτρινα χρόνια πηγαίνοντας σχολείο. Τα άλλα είναι παιχνιδάκια. Λείπει μια ιδέα που ακόμη δεν σκεφτήκαμε, ένα κόνσεπτ, μερικές κουβέντες που ακόμη δεν ξεστομίσαμε.( Ίσως πάλι να μη λείπει τίποτα απ’ όλα αυτά και απλώς η λύση να έρθει με αυτό το κοινωνικό ρεύμα που βρίσκεται σε αναβρασμό τα τελευταία τρία χρόνια. Και τότε ίσως να ζήσουν όλα τα ΜΟΝΟ και τα unfollow και τα Humba ή τα καθαρά κινηματικά περιοδικά του κόσμου.)
Αυτές οι ευκαιρίες λοιπόν που τον τελευταίο καιρό συν – διαμορφώνονται και συν – εφευρίσκονται έχουν την τάση να μπορούν να φτιαχτούν με τους (ιδεολογικούς/ιδιοσυγκρασιακους πες το όπως θες) όρους που θέλουμε και πιστεύουμε. Σε αυτοδιαχείριση και αυτοοργάνωση πιστεύουμε; Να που ήρθε ο καιρός που οι φανφάρες μας θα γίνουν ή πράξη ή στάχτη. Στην απουσία ιεραρχίας, στην απουσία αφεντικού/χρηματοδότη πιστεύουμε; Να που γίνεται, να δηλαδή να που προσπαθούμε να γίνει.
Αντί για όλες αυτές τις λέξεις, θα μπορούσα να πω, να παραδεχτώ δηλαδή, ότι είμαι μέρος αυτού του καινούριου περιοδικού, μόνο και μόνο γιατί περνάω καλά στις συναντήσεις ή μόνο και μόνο γιατί θέλω να πιστεύω ότι αυτός είναι ο τρόπος.

Με άλλα λόγια, στα μέσα της επόμενης εβδομάδας στα περίπτερα θα κρέμονται οι λέξεις, τα ρεπορτάζ και οι έρευνες μερικών καινούριων φίλων μου.

υγ.:Το ΜΟΝΟ είναι ένα νέο 15ήμερο περιοδικό για την πολιτική, την κοινωνία, την οικονομία και τον πολιτισμό.Το πρώτο μας τεύχος κυκλοφορεί την Τρίτη 31 Ιανουαρίου.Τιμή λιανικής: 2,90 ευρώ

Συμμετέχουν οι: Λευτέρης Αδαμίδης, Αδάμ Γιαννίκος, Γιάννης Gizmo, Δανάη Δάσκα, Δολερός (@doleross), Χρήστος Ιωάννου, Μιχάλης Καλαμαράς, Γιάννης Κιμπουρόπουλος (ΚΙΜΠΙ), Άγγελος Κυρούσης (Loan me a dime), Νεκτάριος Λαμπρόπουλος, Άννα Μαρτίνου, Ειρήνη Μουντράκη, Μαρία Μπακοπούλου, Γιάννης Μπαμπούλιας, Επιστήμη Μπινάζη, Σπύρος Παπαδόπουλος (Το Βυτίο), Τάσος Πετρόπουλος, Γιάννης Πλιώτας, Βασίλης Ρούβαλης, Βίκυ Στρατάκη, Βασιλική Σιούτη, Τάσος Τσακίρογλου, Βίκτωρας Τσιλώνης, Μάρκος Φράγκος, HUMBA!

Το περιοδικό ήδη βρίσκεται σε βιβλιοπωλεία του κέντρου της Αθήνας
( Πολιτεία, Πρωτοπορεία, Φαρφουλάς,Αλφειός,Ναυτίλος,Έναστρον,Ιανός )

Από αύριο πρωί, σε περίπτερα και πάγκους στην Αθήνα. Από μεθαύριο σίγουρα, (ίσως κ αύριο δλδ) σε περίπτερα και βιβλιοπωλεία στη Θεσσαλονικη και επαρχία

Advertisements

14 Σχόλια

Filed under MONO

14 responses to “διαφημίσεις για περιοδικά

  1. όχι, όχι ερασιτέχνες. Γιατί ο επαγγελματισμός κανονικά δεν ορίζεται με το αντίτιμο σε χρήμα. Ούτε και ο ερασιτεχνισμός με την έλλειψη αυτού τυ αντιτίμου. Επ-αγγέλομαι, είναι λίγο σα να υπόσχομαι, κι αν όσα υπόσχομαι τα κάνω καλά, τότε;

    καλό δρόμο στο καινούριο παρεάκι (κράτησέ μου ένα πληζ και θα στα δώσω τα 2 κι ενενήντα, νταξ?).

    • Να γίνεις συνδρομήτρια εγκάθετη των Βρυξελλών. Που ξες να ποστάρεις ηλιόλουστα πρωινά.

      Δεν είναι τα λεφτά που κάνουν τον ερασιτεχνικό. Αλλιώς το λέω. Είναι θέμα αισθήματος.

  2. nefosis

    Αυτό το μάλλον άγνωστο ποίημα, με είχε εντυπωσιάσει στα μαθητικά μου χρόνια:
    http://digitalschool.minedu.gov.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-A111/262/1916,6366/

  3. a passer by

    καλη αρχη παιδια,,μονο αθηνα ε?

  4. Μηπως γνωριζεις αν γινετε να το αγορασω με αντικαταβολη και αποστολη στο εξωτερικο? ευχαριστω

  5. yusaku

    Θεσσαλονίκη θα πουλιέται κάπου;

    Καλή επιτυχία!

  6. νιώθω, νιώθω. καινούργια αγαπημένη μου λέξη: μεράκι.

  7. Παίδες φχαριστούμε για τις ευχές.
    Το περιοδικό ήδη βρίσκεται σε βιβλιοπωλεία του κέντρου της Αθήνας
    ( Πολιτεία, Πρωτοπορεία, Φαρφουλάς,Αλφειός,Ναυτίλος,Έναστρον,Ιανός )

    Από αύριο πρωί, σε περίπτερα και πάγκους στην Αθήνα. Από μεθαύριο σίγουρα, (ίσως κ αύριο δλδ) σε περίπτερα και βιβλιοπωλεία στη Θεσσαλονικη και επαρχία.

  8. Παράθεμα: MONO, νέο περιοδικό για την πολιτική, την κοινωνία και τον πολιτισμό |

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s