για μάντεψε σκατόμαγκα*

Διαβάζοντας αυτό εδώ το μάλλον απαράδεκτο άρθρο ήρθαν στο μυαλό μου δύο πράγματα.

Αρχικά σκέφτηκα για χιλιοστή φορά, ότι υπάρχει μια τεράστια απόσταση μεταξύ δημοσιογραφίας και media. Ίσως στο ελάχιστο σημείο που τέμνονται αυτά τα δύο, η έννοια και το επάγγελμα, να κατοικούν κάποιοι ελάχιστοι, αλλά το θέμα μου δεν είναι η καταρράκωση της δημοσιογραφίας ή το κουτσομπολιό ως πολιτική στάση. Γιατί ο τρόπος που είναι γραμμένο το κείμενο είναι ωραίο θέμα για συζήτηση (πάντα είναι ωραίο να βρίζεις τους επαγγελματίες των media), αλλά τελικά κόλλησα αλλού.

«Ηµασταν σαν τις πόρνες µετά την πρώτη τους φορά» εξοµολογείται µιλώντας στο «Βήµα της Κυριακής» κορυφαίο στέλεχος της κυβέρνησης όταν αναφέρεται στην ψυχολογική κατάσταση των µελών του Υπουργικού Συµβουλίου την ηµέρα της συνεδρίασης για την επικύρωση του µνηµονίου στις 5 Μαΐου 2010. «Κοιτάζαµε ο ένας τον άλλον και ήµασταν όλοι χλωµοί» λέει. «Αισθανόµασταν µεγάλη ντροπή, αφού δεν µπορούσαµε να πιστέψουµε ότι εµείς, το ΠΑΣΟΚ, οδηγήσαµε την Ελλάδα στο ∆ΝΤ και τεµαχίσαµε µισθούς και συντάξεις». Και καταλήγει: «Από τότε έχουµε εκπορνευτεί πλήρως. Εχουµε κάνει τα ίδια πράγµατα πολλές φορές χωρίς να αισθανόµαστε ίχνος ντροπής»

Το παραπάνω σχόλιο, εκτός από κακόγουστο, προσβλητικό και μίζερο, είναι και βαθιά αντιδραστικό. Φαντάζομαι το κορυφαίο στέλεχος της κυβέρνησης, να λέει ότι «ήτανε σαν πόρνη μετά την πρώτη φορά». Ένας εκλεγμένος εκπρόσωπος του (κατά Βενιζέλου) έθνους, ένας κοινωνικά καταξιωμένος, ένας επιτυχημένος των ημερών, σχολιάζει την ψήφιση του μνημονίου, χρησιμοποιώντας ως έσχατο σημείο αναξιοπρέπειας τις πόρνες. Τον σκέφτομαι σαν γυμνασιάρχη του ’50, με τη βέργα στο ένα χέρι και το ευαγγέλιο στο άλλο. Ένας Βασίλης Διαμαντόπουλος του Μάθε παιδί μου γράμματα, χωρίς όμως την όποια καλοσύνη, τη γνώση ή το ταλέντο.

Πιο αντιδραστικό απ’ το να ψηφίζει το μνημόνιο, είναι η μ’ αυτόν τον τρόπο σύνδεση της αίσθησης του εξευτελισμού με τις πόρνες. Αγνοώντας όλες τις πιθανότητες, απ’ το τράφικινγκ μέχρι τις ζόρικες προσωπικές επιλογές, το κουρφαίο κυβερνητικό στέλεχος εξισώνει μια πολιτική απόφαση με ιστορίες ζωής, που δεν χωρούν στο υπερεξοπλισμένο όσο και στενό γραφειάκι του στη βουλή.

«Η αστική κοινωνία αυτοθαυμάζεται. Ο δολοφόνος, ο πούστης, ο κλέφτης, η πουτάνα, σπάνε τον καθρέφτη» λέει ο Πετρόπουλος. Αντιθέτως, το κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος, μέσα απ’ την γυάλα του μεγάλου κτιρίου που δεσπόζει στο κέντρο της πόλης, κάτω απ’ την προστασία του κομματικού στρατού και τα αποχαυνωτικά φώτα του τηλεοπτικού στούντιο αδυνατεί ν’ αντιληφθεί πόσο μικρός είναι ο κόσμος του. Τελειώνει τις μέρες του, ακούγοντας τις αοριστολογίες του Μπένυ, τα παράπονα του αντιπροέδρου και απαντώντας στις αιτήσεις για άλλο ένα ρουσφέτι. Την ίδια ώρα, η ζωή κυλάει άγρια, σκληρή, αντιφατική και κάποτε υπέροχη στον παράδρομο της Συγγρού, στα προσεχώς Βουλγάρες, στα Πατήσια και την Ευρυπίδου. Ούτε καν υποψιάζεται το κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος, ότι ο εξευτελισμός για τον οποίο μιλάει και τον οποίο χρεώνει στις πουτάνες, δεν είναι τίποτα, μπροστά στο ηθικό κενό που γεμίζει τα βουλευτικά έδρανα. Συγκρίνει, για χάρη του ρεπορτάζ, την αληθινή ζωή, τη ζωή που μάχεται και πέφτει ανάμεσα σε τέρατα και άγιους, με την πασοκική καθημερινότητα, γεμάτη συμφωνίες με ιδρωμένες παλάμες και στημένα χειροκροτήματα. Δεν θέλουμε τις αόριστες, καλοσιδερομένες, τάχα αυθόρμητες εκδηλώσεις συναισθηματισμών και τύψεων. Δεν τις πιστεύει κανείς.

Με άλλα λόγια, ακόμη περισσότερο απ’ τα ίδια τα κάθε φορά έκτακτα μέτρα δεν αντέχω αυτή την αντίληψη της κοστουμαρισμένης ευτυχίας, της επαγγελματικής εξέλιξης και της προαγωγής σε εκείνο το ον, που στάζει κυνισμό και χαρτονομίσματα. Κύριε κορυφαίε, κύριε κυβερνητικό στέλεχος δεν είσαι ο αφρός των ημερών, δεν είσαι το πρότυπο ζωής, δεν είσαι καλύτερος από τον οποιονδήποτε παλεύει με τα θηρία της πραγματικής ζωής. Η ντροπή δεν ζει με τις γυναικες που εκπορνεύονται.  Η ντροπή δεν συγκεντρώνεται στον κόσμο που ζει παραδίπλα και έξω απ’ τον κόσμο σου.

Η ντροπή κατοικεί μονίμως στα υπουργικά συμβούλια, στα πάρτι με τα ακριβά κοστούμια και τον ρέμο στα ηχεία, στα τζιπ που καβαλάνε τα πεζοδρόμια του κέντρου, στους βουλευτές με τις οικιακές βοηθούς. Η ντροπή κολλάει σα βδέλλα πάνω στις υπογραφές που κάνουν την πρόσθεση και βγάζουν το άθροισμα 575€. Η ντροπή γεμίζει όσους μπέρδεψαν τη ζωή με την αναγνωρισιμότητα και τα ποσοστά δημοφιλίας.

Κατά τ’ άλλα ξανά και ξανά.

(via domianos )

* ο κώλος μου τί μυρίζει, που λέει και το τραγουδάκι.

Advertisements

19 Σχόλια

Filed under υπερβολές

19 responses to “για μάντεψε σκατόμαγκα*

  1. Κι από μένα μπράβο… πιάνουν στο στόμα τους τις πόρνες. «Συγκρίνει, για χάρη του ρεπορτάζ, την αληθινή ζωή, τη ζωή που μάχεται και πέφτει ανάμεσα σε τέρατα και άγιους, με την πασοκική καθημερινότητα, γεμάτη συμφωνίες με ιδρωμένες παλάμες και στημένα χειροκροτήματα.»

  2. philalethe00

    «μέχρι τις ζόρικες προσωπικές επιλογές»
    Θα ήθελα να θυμίσω την διαφορά μεταξύ του «δικαιολογώ» και του «δικαιώνω». Την καλησπέρα μου. 🙂

  3. Ο Ξυπόλητος Πρίγκηψ

    είσαι μέσα
    είσαι κ ωραίος!

  4. deus

    είσαι κόσμιος
    Σίγουρα έχεις σκεφτεί την εικόνα ενός ανθρώπου που σκέφτεται πριν κάνει κάτι, που συμπονά, που δεν δρα σα ζώο…

    …να τα ξεχνά όλα αυτά και να βγάζει δόντια και να ορμάει σα λύκος πάνω στις ύαινες που χρόνια τώρα τον ρουφάνε και να δαγκώνει δίχως τύψεις, δίχως δισταγμό, μόνο με λύσσα και ουρλιαχτά

    Αυτή η εικόνα μου φάνηκε σαν η υπόγεια συνέχεια μιας τέτοιας σκέψης, μια πουτάνα να ορμά πάνω σε έναν τέτοιο χαρτογιακά και να του δείχνει τι σημαίνει αξιοπρέπεια απ την ανάποδη

    Κατά τ’ άλλα στηρίζω, που λέγαμε και κάποτε

  5. Αν μ’ εξοργίζει κάτι είναι η εκ του ασφαλούς αυτοκριτική.Αφού,καλέ μου κύριε,ένιωσες σαν πόρνη και αφού στο αξιακό σου σύστημα η πόρνη βρίσκεται στον πάτο,γιατί συνέχισες να εκπορνεύεσαι;

  6. Έχω κουραστεί να σου λέω μπράβο ρε παιδί μου.
    ΥΓ. Μπράβο.

  7. Απορία: αν κάποιος απελπισμένος δεχθεί να κάνει μία εργασία που δεν του αρέσει που τον αναγκάζει να κάνει πράγματα που δεν αγαπά, μόνο και μόνο για τα λεφτά, τότε δικαιούται κάνοντας την αυτοκριτική του να πει ότι «εκπορνεύτηκε», ή η αυτοκριτική του θα θεωρηθεί ότι θίγει τις ιερόδουλες;

  8. Το άρθρο του Βήματος είναι κατάπτυστο.
    Στην ουσία αποτελεί προσπάθεια αγιοποίησης των Παπανδρέου.
    Αλλά αυτό είναι άλλο θεμα. Σχετιά με το θέμα στο οποίο εσύ κόλλησες, θυμήθηκα ένα μέηλ που έλαβα πριν λίγες μέρες. Το παραθέτω

    Ο σύνδεσμος φίλων Π.Α.Ο.Κ. «Θύρα 4» μαςκούφανε! Η πιο καυστική ανακοίνωση κατά του πρωθυπουργού που έχει βγει ποτέ απόεπίσημο φορέα, κίνημα, οργάνωση, σύνδεσμο κτλ.

    Λίγες ώρες μετά τον αγώνα Πανιώνιος-ΠΑΟΚ, η «Θύρα4» έβγαλε την καθιερωμένη ανακοίνωση – κριτική του αγώνα. Το σημείο τηςανακοίνωσης όμως που προκαλεί τεράστια εντύπωση και σοκάρει είναι το εξής:

    «Αηδία μας προκάλεσε επίσης το γεγονός ότι από τα μεγάφωνα αντί να γίνουν εκκλήσεις να σταματήσει η αστυνομική αυθαιρεσία, γινόταν παρατηρήσεις στους οπαδούς μας για τα υβριστικά συνθήματα που ακολούθησαν. Με τα οποία βέβαια δεν συμφωνούμε. Δεν θέλουμε η μάνα του πρωθυπουργού να εξομοιώνεται με τις ιερόδουλες, αφού οι τελευταίες βγάζουν τίμια το ψωμί τους και δεν μας φορτώθηκε στο σβέρκο κάποιο καθυστερημένο μούλικο τους»!

  9. Συμεών

    Δέχομαι και υπερθεματίζω στις ευαισθησίες σου. Όμως , για να είμαστε δίκαιοι, όσο άδικη και άστοχη είναι η ταύτιση ντροπής και κοινής γυναίκας άλλο τόσο άδικη και άστοχη είναι η ταύτιση ντροπής και βουλευτή/υπουργού. Υ.Γ. : Γιατί ο ο Ρέμος προσθέτει στην ντροπή του βουλευτή/υπουργού? Ή ήταν απλά μια γλαφυρή αναφορά?

  10. εντάξει ρε βυτίο, θα το κάνω απευθείας ανάθεση σε πληροφορικό να μου φτιάξει προγραμματάκι να σου δίνει συχαρίκια σε κάθε κείμενο που αναρτάς εδώ να. δε γίνεται το σερί δλδ. ντοπαρισμένος είσαι;

  11. Ζορίστηκα πολύ όταν άκουσα από προσωπική φίλη που αγαπώ και γνωρίζω χρόνια ότι έχει αρχίσει να σκέφτεται να εκπορνευτεί, μετά από χρόνια ανεργία και με πολλές, πάμπολλες προσπάθειες να βρει την όποια αξιοπρεπή δουλειά. (να δηλώσω ότι σαφώς είμαι δίπλα στις γυναίκες που εκπορνεύονται, θεωρώ ότι όσο δύσκολο είναι για μένα να κάνω αυτό που κάνουν, ίσως είναι και γι’ αυτές τόσο δύσκολο να κάνουν ότι κάνω εγώ και τελοσπάντων είναι σεβαστή η επιλογή τους, στο υπάρχον σύστημα επιτελούν και κοινωνικό έργο)
    Θα μου πείτε πάντα υπάρχουν επιλογές, έτσι πίστευα κι εγώ αλλά υπάρχουν πια; αναρωτιέμαι… όταν φτάνουμε να μιλάμε ούτε καν για τους χαμηλούς-αναξιοπρεπείς μισθούς αλλά για τη μη δυνατότητα για εργασία;

    Γι’ αυτό λοιπόν δεν με συγκινεί το ότι μπαρούφα δημοσιοποιείται από πολιτικούς που στο «δια ταύτα» συναινούν σε μια κυβέρνηση με χουντικούς υπουργούς!!!
    Εξοργίζομαι με τέτοιες ηλίθιες, ανεύθυνες και ενοχικές (τάχα μου!!!) ανακοινώσεις για το τι νιώθουν οι βολεμένοι βουλευτές με ευαίσθητη συνείδηση που όμως είναι και αδύναμη, αυτή η καημένη συνείδηση, γιατί άλλοι φορτώνονται τις συνέπειες σε ότι αυτοί συμφωνούν γιατί δεν αρκεί η φωνή της συνείδησης τους για να τους κάνει να σηκώσουν ανάστημα αλλά αποφασίζουν και σιωπηλά έρπονται σε ότι λύση τους πλασάρουν και με οποιοδήποτε κόστος για τις κοινωνικά ευαίσθητες ομάδες και όχι μόνο!!
    Κανείς δε μπορούσε να φανταστεί τον εφιάλτη μιας τέτοιας σοσιαλιστικής κυβέρνησης (ούτε ο πιο ριζοσπαστικός αριστεριστής!!) και τα λόγια είναι φτώχεια πέρα από κει….

    Το άρθρο σας εξαιρετικό, ευχαριστώ

  12. Παράθεμα: Το Βήμα και η 20η Οκτώβρη « Cybergutenberg's Blog

  13. Παράθεμα: Το Βήμα και η 20η Οκτώβρη « Γκράνμα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s