καλός καιρός

Οδηγούσα στον Πειραιά. Σκεφτόμουν ότι μ’ αρέσει να βλέπω τα φορτηγά που πίσω απ’ τον οδηγό έχουν αφίσες ή πόστερ κάποιας γυναίκας. Ή απ’ έξω ζωγραφισμένη υπογραφή, «τίγρης», «ο βαρύς», «ατάραχος». Στην Αλιπέδου, βλέπω τις πρωινές ώρες, όλη τη χρονιά, ανθρώπους να τρώνε το πρωινό τους πάνω απ’ το τιμόνι. Μ’ αρέσει να παρατηρώ τα χέρια να ακροβατούν ανάμεσα στην κόρνα, το τοστ και το φρέντο καπουτσίνο. Προσπαθούμε να βολευτούμε στην κίνηση, φτιάχνουμε πάνω στο κάθισμα του αυτοκινήτου, ένα μικρό δωμάτιο. Φαγητό, καφές, μουσική. Τις προάλλες, στη Νίκαια έξω απ’ το ταχυδρομείο χαιρετιόντουσαν δύο άντρες. Ο ένας γκριζομάλλης, ο άλλος καραφλός, κοντά στα 60 και οι δύο. Αφού ανταλλάσουν φιλί και χειραψία, ο ένας λέει στον άλλο μισογελώντας : «τι έγινε ρε; Ακόμη έξω είσαι;». Ο χαιρετισμός τους μου έφτιαξε το κέφι. Λίγο μετά στο ραδιόφωνο, κάποια εξουσία μοιράζει χρόνια για ποινές. Ένας δικηγόρος διαμαρτύρεται. Χωρίς ιδιαίτερο θόρυβο, χωρίς κάποια ιδιαίτερη αντίδραση η δημοκρατία εκδικείται, τιμωρεί, συντρίβει. Απ’ την άλλη μεριά της μπάντας των fm, ο Τζούμας διαβάζει Μπέκετ: «μήπως κοιμόμουν, ενώ οι άλλοι υποφέρανε;». Ναι, αλλά ποιος δίνει σημασία; Ύστερα, προσπαθώ να τελειώσω τις δουλειές ενώ στην οθόνη κάποιοι ανακοινώνουν μπροστά σε δεκάδες φλας και υπερευαίσθητα μικρόφωνα το μέλλον. Στο μέλλον, ανασφάλιστοι μπλοκάκηδες και επί μήνες άνεργοι θα δικάζονται για έλλειψη νέας επιχειρηματικότητας. Οι ποινές θα είναι βαριές και οι δικαστές θα κοιμούνται ήσυχοι. «Δεν ντρεπόμαστε πια». Ετοιμάζομαι, γεμίζω τσάντες, διαλέγω βιβλία, γεμίζω το mp3 player, φορτίζω μπαταρίες. Ετοιμάζομαι. Το σωστό είναι να κλαις στο πλοίο, καθώς φεύγεις για το νησί, αλλά εξίσου σωστό να κλαις και στο πλοίο της επιστροφής. «Δρεπανηφόρα άρματα περνάν / στις τσιμεντουπόλεις του θανάτου το συμβάν / ασυγκίνητο σ’ αφήνει».

Ασυγκίνητος ετοιμάζεσαι, κλείνεις τη βαλίτσα, κλειδώνεις την πόρτα. Ασυγκίνητος αναχωρείς από κάποια πύλη κάποια ώρα με κάποιο πλοίο. Να πνίξεις αυτόν τον ασυγκίνητο εαυτό σου στα νερά.

Advertisements

13 Σχόλια

Filed under ασυναρτησίες

13 responses to “καλός καιρός

  1. Μου θυμίσατε μια σκηνή,προ αμνημονεύτων χρόνων,που ξετυλίχτηκε στις Βρύσες Χανίων,μεταξύ δύο υπέργηρων κρητικών.Κι αυτοί χαιρετήθηκαν εγκάρδια κι αγκαλιάστηκαν,προφανώς μετά από χρόνια κι επείτα γυρνά ο ένας και λέει στον άλλον:»Ζεις μωρέ ακόμα;»

    Όσο για τη βαλίτσα που φτιάχνετε,έμπαινα κι εγώ σ’ αυτή την κατάσταση,μέχρι που διάβασα αυτό-του οποίου η κατακλείδα με ξανάριξε στην καταθλιψάρα μου:
    http://kartesios.com/?cat=28

  2. καλές βουτιές και καλές τζινοποσίες, αγαπημένο Βυτίο.
    και καλή αντάμωση.

  3. Καλο ταξιδι και καλα να περασεις!

  4. Mafalda

    Καλά μακροβούτια! Να πάμε κι εμείς οι ασυγκίνητοι να πνιγούμε μια ώρα αρχύτερα (στα νερά)! 😉 υ.γ. Ανέκαθεν ήταν σωστό να κλαις στο πλοίο της επιστροφής …

  5. ε

    να περασεις ομορφα βυτιο

  6. Στο πλοίο της επιστροφής ποτέ δεν κλαις. Πρέπει να αναχωρήσεις για να έχεις τη δυνατότητας της επιστροφής.

  7. Είθε οι διακοπές σου να είναι γεμάτες μακροβούτια, σώματα γεμάτα αλμύρα και πανέμορφες ανατολές ήλιων. Γεμάτες εικόνες και αγαπημένα πρόσωπα…

  8. να αδειάσεις για να μπορέσεις να ξαναγεμίσεις…ετσι κάνουν τα καλά βυτία

  9. χαιρετώ σας αδέλφια εν πίξελς και passwords.
    ελπίζω όλα κατα το δυνατόν όμορφα και καλοκαιρινά.
    καλό Αύγουστο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s