ανατολές

Λείπω τρεις μέρες και γυρίζω Κυριακή βράδυ. Τα νέα θα μου παγώσουν το αίμα. Η πραγματικότητα ξεπερνάει την παροδική αίσθηση αισιοδοξίας που με έπνιξε τις προηγούμενες νύχτες. Διαθέσεις, κέφια, εικόνες που έφερα μαζί μου. Όλα θα ξεχαστούν με το άνοιγμα του browser. Προτού αδειάσω τη βαλίτσα, μετράω τραυματίες.

Ο τρόμος κατοικεί στο κλομπ του ματατζή, στη μολότοφ των ανθρώπων που σιχαίνονται την ελευθερία, στις δηλώσεις του Καστανίδη, στη ρητορική του Σαμαρά περί «σπόρου που δεν πεθαίνει». Κι όμως, ως εδώ αντέχω, συζητάω, εκλογικεύω. Αυτό που δεν μπορώ να χωνέψω με τίποτα, είναι ότι το αληθινό σάλτο προς το χείλος του γκρεμού είναι άλλο και το έχουμε ήδη κάνει. Όχι μόνο με το πογκρόμ των ακροδεξιών. Όχι μόνο με την εικόνα του μαχαιροβγάλτη ή της κλοτσιάς που κυνηγάει τον ξένο που τρέχει προς μια πρόσκαιρη σωτηρία. Το σάλτο μας στο κενό είναι και (ή κυρίως) η αντίδραση σε όλα όσα έγιναν στο κέντρο της Αθήνας εις βάρος των μεταναστών. Χλιαρή, μπλαζέ και με μια φράση του στιλ «απαράδεκτο που υποκατέστησαν την νομιμότητα». Χρυσαυγίτες, δημοσιογράφοι, πολιτικοί, θαμώνες σε καφετέριες και περαστικοί στα λεωφορεία χαίρονται κρυφά (ή όχι και τόσο) στην πιθανότητα μιας μαζικής εξόντωσης. Η ύπαρξη σας μου είναι οδυνηρή.

Παρόλα αυτά, δεν βρίσκομαι εδώ. Είμαι ακόμη σ’ εκείνη τη μακρινή χώρα που λέγεται ξημερώματα Σαββάτου. Η ανάσα μου μυρίζει τζιν και ατέλειωτη αισιοδοξία. Είμαι στην επαρχία κάπου βόρεια στο γάμο του παλιού φίλου. Και βλέπω μόνο καθαρά πρόσωπα. Βλέπω μόνο το λευκό νυφικό και ακούω πειράγματα και ιστορίες και ποτήρια ξέχειλα.

το νυφικό στα στενά της πόλης, σε μπαρ, πεζοδρόμια, σκαλιά, ταξί

Μοιάζει παράδοξο να μιλάς για αισιοδοξία στη μέση του μακελειού. Να χαμογελάς έτσι, την ώρα που βγαίνουν τα μαχαίρια με τρόπο οργανωμένο, συστηματικό, ναζιστικό. Την ίδια ώρα που οι άνθρωποι γλιστράνε προς το φασισμό. Αλλά δεν μπορώ να συγκρατηθώ. Βλέπω μόνο καθαρά πρόσωπα. Η πραγματικότητα δεν είναι το μίσος των επιτιθέμενων και των μαχαιροβγαλτών. Η πραγματικότητα δεν είναι η δικαιολόγηση ενός επόμενου ολοκαυτώματος. Η πραγματικότητα είναι εδώ και τώρα τα λόγια του γαμπρού και ο χορός της νύφης και ο χοντρός μεσήλικας που σείεται ολόκληρος ακούγοντας ένα ποντιακό. Η πραγματικότητά μου είναι το Σάββατο τα ξημερώματα. Κανένα μίσος δεν με κάνει να ξεχαστώ και να βυθιστώ ξανά στην ήττα.

το νυφικό σε κυκλωτικούς χορούς, soul, disco, ελληνάδικα, αρβανιτάκη, καρρά.

Βλέπω μόνο πρόσωπα όμορφα, σε σύγχυση και μέθη, βυθισμένα στο κέφι και την υπερβολή. Πρόσωπα που χορεύουν σαν παρτσακλά, που αντιδρούν σπασμωδικά και άκομψα, που κουνιούνται σε όλους τους ρυθμούς, σε όλους τους ήχους. Ανθρώπους που αν διακινδυνεύουν κάτι, αυτό είναι η πανοπλία τους. Κι αν υπερβάλλουν σε κάτι, ας είναι η λαχτάρα για επαφή. Όλη τη νύχτα το παρακάνουν. Όλη τη νύχτα το παρακάνουμε.

το νυφικό το πρωί έχει περάσει όλα τα μαρτύρια. κι έχει κερδίσει όλες τις μάχες για χάρη μας.

Είμαστε εκεί Σάββατο ξημερώματα και ο κόσμος δεν συνθλίβει τις ζωές μας. Είμαστε εκεί και όταν ανατέλλει ο ήλιος, ανατέλλουμε μαζί του. Και την επόμενη μέρα και την μεθεπόμενη και ξανά και ξανά μέχρι να τελειώσουμε μες στις αγκαλιές και τους αποχαιρετισμούς και τη συγκίνηση.

Υγ. Απ’ το 4:00 κ μετά.

Κι όταν ακόμα θα νομίζεις
πως για πάντα έχω χαθεί
Θα ανατέλλω

υγ. και ναι είμαι πια ο γραφικός που γράφει μόνο για τους φίλους του. ευτυχώς υπάρχουν κι αυτοί και θα μου τα συγχωρέσουν όλα.

Advertisements

34 Σχόλια

Filed under ασυναρτησίες

34 responses to “ανατολές

  1. sinenome

    Όπως πάντα, έχεις ωραίο τρόπο να τριπλάρεις πριν πιάσεις κέντρο.Αυτή τη φορά με άγγιξε πολύ.Τι ξημέρωμα της Κυριακής με βρήκε κι εμένα, μετά από ένα βράδυ, έτσι όπως το περιγράφεις, πλάι στη θάλασσα, στην πρώτη ανατολή του καλοκαιριού (για μένα), συμπτωματικά και με τον πρώτο, εφηβικό έρωτα. Και για λίγο ένιωθα κι έβλεπα τα γύρω μου όπως τότε, στα 19.Τέλος πάντων, δεν το’χω με το γράψιμο, η επωδός σου με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη.
    Αυτο
    ( Οι ανατολές θα μας σώσουν, το πιστεύω. )

  2. γραφικές ασυναρτησίες 😉

  3. igabsm

    «Μοιάζει παράδοξο να μιλάς για αισιοδοξία στη μέση του μακελειού»… Παράδοξο? Ίσως δεν υπάρχει πιο κατάλληλη ώρα να μιλήσει κανείς για αισιοδοξία έκτος απο αυτή του χαμού… Να σε καλά… και να γράφεις γραφικές ασυναρτησίες 🙂

  4. Γραφικέ, είπαμε, οι φίλοι μας είναι το αλάτι της γης βρε.

  5. Δεν υπάρχουν θλιμμένες νότες. Υπάρχουν νότες και θλιμμένα τραγούδια που συνθέτονται απ΄αυτές. Μπορούμε να τραγουδάμε θλιμμένα, με τις χαρούμενες νότες που μας αφήνεις εδώ. Εγώ δεν μπορώ να τραγουδήσω χαρούμενα, όχι ακόμα.

    • χαιρετώ σε Tic Tac.
      το χω ξαναγράψει πολλές φορές το αγαπημένο στιχάκι του Γκόρπα
      «παλιοί μου φίλοι παλιοί μου αγαπημένοι παλιά μου λατρευτά κορίτσια σήμερα πάλι η απελπισία μας καίει τα σπλάχνα μας αναστατώνει κι όσοι αδειάζουν απ’ τις τσέπες τους γλυκά ρεφραίν της ευτυχίας μαστροποί κι ευνούχοι κιβδηλεύουν τη ζωή μας»

  6. a passer by

    δεν ακουμε τις σκεψεις μας ρε γαμω αλλα θα ανατειλουμε ,,γεια σας ρε αγγελακα και βυτιο, ποιητες!,,,(κι ακομα βαραω παλαμακια)

  7. nefosis

    Μα οι φίλοι μας κρατάνε ζωντανούς και κάτι τέτοιες α(συ)ναρτήσεις-(σίες).

  8. Και στα δικά σας…
    Kαι στα δικά τους, οι μη γραφικοί…

  9. Γιάννης

    Οι φίλοι μας ευτυχώς είναι οι ανθρώπινες πατρίδες μας και αυτές δεν μπορούν να καπελωθούν απο κανέναν. Την καλημέρα μου παρέα με τον σεβασμό μου

  10. Κύριλλος Βοημός

    Απόλυτα επικεντρωμένος. Καθόλου γραφικός. Εκεί που μας πονάει… Στη χαρά τον φίλων, στη δική μας χαρά, στη δια-σκέδαση της ύπαρξής μας με ανθρώπους αγαπημένους, στο σύμπαν που θα θέλαμε να ξημεροβραδιαζόμαστε και αντ’αυτού…

    Άσχετο-σχετικό :»στη μολότοφ των ανθρώπων που σιχαίνονται την ελευθερία»…πιστεύεις οτι είναι παρακρατικοί- συνομώτες κλπ και όχι από τον «αναρχικό» χώρο; ακούγεται και αυτό το σενάριο
    http://www.tvxs.gr/news/έγραψαν-είπαν/οι-κουκουλοφόροι-και-η-αναβίωση-του-παρακράτους-της-μαρίνας-βήχου
    αλλά περισσότερο πιθανολογούν για το δεύτερο…

    • δεν ξέρω τί ισχύει. αλλά προτιμώ να σκέφτομαι ότι όποια κι αν είναι η αλήθεια, κάπως πρέπει να διαχωρίζεται η θέση μας αφενός (ας πούμε ότι πάνω κάτω αυτό το κανουμε), και αφετέρου κάπως πρέπει να τους σταματήσουμε.

      • Κύριλλος Βοημός

        πόσο σπαρακτικό όλοι αυτοί οι άνθρωποι στις ΜΕΘ έτσι… δίκο έχεις κάτι πρέπει να κάνουμε, ο καθένας από τη θέση που έχει…

  11. zapiski

    Πριν γυρίσω στην Αθήνα ξημερώματα Δευτέρας βρισκόμουν στην ευφορική κατάσταση που περιγράφεις τόσο ωραία. Μετά έμαθα τα νέα..

    Δεν ξέρω αν είσαι γραφικός, εμένα μου φαίνεσαι άνθρωπος κανονικός. Ευτυχώς υπάρχει ακόμα το είδος 🙂

  12. Είπαμε:ιστορία γράφουν οι παρέες.
    (Κι έχετε έναν τρόπο να μας κάνετε να νιώθουμε άσχημα που δεν ανήκουμε στη δική σας στενή παρέα.)

    • αν δεν είστε εσείς επίτιμο μέλος της παρέας, ποιός είναι. μα έλατε τώρα, εδώ μια μέρα θα σας εμπιστευτώ τα δόντια μου. έχουμε περάσει το στάδιο της παρέας.

  13. ‘Θα ανατελλω! Θα σε καίω!’
    λέει το τραγούδι..

    Μ’αρέσει η αισιόδοξη ματιά σου μέσα στη μαυρίλα που απειλεί να μας πνίξει 🙂

  14. ωραίος ο αγγελάκας κ ειδικά στο αρκ το είπε φοβερά το κομμάτι.

  15. kon

    Είναι λογικό να σε διακατέχουν αισθήματα αισιοδοξίας το Σάββατο και μελαγχολία τη Κυριακή. Εσύ και ο Λουκάς της Γιουροβίζιον.

  16. Είμαι πάρα πολύ πιτσιρίκι και η ασπρόμαυρη τηλεόραση παίζει μια σειρά, θυμάμαι μόνο ότι διαδραματίζεται στην κατοχή. Κάποιοι παντρεύονται και γλεντούν, μέσα στην κατοχική Αθήνα, κάτι λένε και για μια ‘απαγόρευση κυκλοφορίας’. Γυρίζω με το στόμα ανοιχτό, με το απόλυτο σάστισμα, στη μητέρα μου, «μαμά παντρεύονταν οι άνθρωποι στην κατοχή;» Θυμάμαι ότι γέλασε, «τι νόμιζες, τελειώνει η ζωή επειδή γίνεται πόλεμος;»
    «Και τι είναι απαγόρευση κυκλοφορίας;»

    Τι ωραίο μπλογκ 🙂

  17. Ο ρατσισμός κρυβόταν καλά από το ελληναριό. Αλλά τώρα βγήκε έξω για τα καλά. Και θα μείνει.

  18. Παράθεμα: Greece: A Lukewarm Reaction to Attacks on Immigrants · Global Voices

  19. Παράθεμα: Greece: A Lukewarm Reaction to Attacks on Immigrants @ Current Affairs

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s