αλληλούια

Ένα μικρό θαύμα:

«Σε εκείνους τους Δήμους όπου στον δεύτερο γύρο των εκλογών υπάρχουν συνδυασμοί από το χώρο της Αριστεράς (ΚΚΕ ή ΣΥΡΙΖΑ), η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει κριτικά εκείνους τους συνδυασμούς, που με το πρόγραμμα και τη δράση τους, και παρά τις αντιφάσεις, έχουν δείξει ότι τοποθετούνται ενάντια στην πολιτική του Μνημονίου κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ (..)» η ανταρσύα (via O_Kanalarhis)

«Στηρίζω κριτικά» ,  είναι η φράση που ψάχναμε τόσο καιρό. Κάποιοι τη βρήκανε. Μη διστάζετε να τη χρησιμοποιήσετε.

——————————————————————————————————-

Και τρεις αηδίες που σκεφτόμουν νυσταγμένος Κυριακη βράδυ:

***

Η συζήτηση περί διάσπασης της αριστεράς δεν έχει νόημα να επαναλαμβάνεται. Όχι μόνο γιατί δεν πρόκειται να λυθεί το πρόβλημα γκρινιάζοντας, αλλά και γιατί στις σημερινές συνθήκες, αυτό που λείπει δεν είναι ακριβώς ένα ισχυρό αριστερό κόμμα στη βουλή, αλλά ένα ισχυρό ρεύμα στο κοινωνικό σώμα. Είναι προφανές ότι το κοινωνικό σώμα δεν θα το ενώσει κανείς αλέκος / αλέκα / αλέξης. Αντιθέτως όπως κάθε συλλογική κινητοποίηση, θα έχει ρίζες στην ανάγκη, την οργή, τη συνειδητοποίηση, την απελπισία, τη φτώχεια, την τρέλα ή όπου αλλού. Παρόλα αυτά, ανοίγοντας τον εκλογικό σάκο το προηγούμενο Σάββατο, δεν μπορούσα παρά να το σκεφτώ. Στις συγκεκριμένες εκλογές οι θεσμικοί εκφραστές μιας άλλης οπτικής, θα μπορούσαν να συνασπιστούν νομίζω πολύ εύκολα. Στην πραγματικότητα δεν θα χρειαζόταν να επιχειρήσουν και να πετύχουν καμιά ιδιαίτερη προγραμματική σύγκλιση ή συμφωνία. Θα μπορούσαν να επιλέξουν κοινούς υποψήφιους για περιφερειάρχες, χωρίς να πρέπει να κάνουν σημαντικές υποχωρήσεις. Απλά και μόνο για να τρομάξει λίγο ο πασοκικός συρφετός, που έσπευσε χτες τα μεσάνυχτα να ασπαστεί τον Καμίνη, ή ο Στρος Καν που ξαφνικά είδε στα αποτελέσματα ότι ο ελληνικός λαός κατανόησε το σκληρό πρόγραμμα. Το έδαφος υπήρχε. Κατά τη γνώμη μου, μπορούμε να το δούμε αυτό, σε ένα μέρος της αποχής, καθώς επίσης και σε ένα μέρος του κόσμου που ψήφισε με μισή (και λιγότερη) καρδιά Καμίνη/Μπουτάρη. Οι περιφερειακές εκλογές ήταν μια καλή, εύκολη και ανώδυνη περίπτωση να δοκιμαστούν πράγματα. Φυσικά δεν έγινε τίποτα.

***

Είναι πραγματικά αστείο να θεωρεί το πασοκ ότι κέρδισε τους δήμους Αθήνας και Θεσ/νίκης. Οι συγκεκριμένοι υποψήφιοι, ασφαλώς πιο άχρωμοι και ανάλατοι από ποτέ, κέρδισαν ακριβώς επειδή δεν ήταν υποψήφιοι του πασόκ. Την ώρα που βλέπω τον Γαπ και τον Βενιζέλο πλάι στους νέους δημάρχους, σκέφτομαι ότι οι συγκεκριμένοι νικητές ίσως να είναι η τελευταία ελπίδα ενός κόσμου που πιστεύει ότι μπορεί η ζωή μας να βελτιωθεί, με τρόπο ανώδυνο, θεσμικό και χωρίς ν’ αλλάξει δραματικά κάτι απ’ τις παλιές μεθόδους. (Μέσα σ’ αυτόν τον κόσμο τοποθετώ και την συντριπτική πλειοψηφία των αριστερών ψηφοφόρων). Αλλά σκέφτομαι θολά. Είναι Κυριακή βράδυ κι έχω ήδη διαβάσει με δυνατή φωνή 194 φορές, το όνομα «τατούλης».

***

Σκοντάφτοντας πάνω στα φυλλάδια του ΚΚ και τις αφίσες με το πρόσωπο του Αλαβάνου σε όλη την προεκλογική περίοδο, πιάνω τον εαυτό μου να σιχτιρίζει ξανά και ξανά. Τί σχέση μπορεί να έχει η θεσμική (έστω) αριστερά με τις μεθόδους των δύο κομμάτων και γιατί η τέτοιου είδους διαφήμιση αποτελεί το πρώτο όπλο πειθούς ανθρώπων που καταγγέλλουν τον τρόπο λειτουργίας του συστήματος και την τηλεοπτικοποίηση της καθημερινής ζωής. Αν κάποτε τα διάφορα ποσοστά επί τοις εκατό είχαν κάτι να μας πουν, σήμερα, σε καιρούς οριακούς και δύστροπους, οι αφίσες στους δρόμους δεν έχουν καμία απολύτως χρησιμότητα.

Ας υποθέσουμε, ότι μας τελειώνει η εξίσωση της αριστεράς, με τους σχηματισμούς που ψηφίζουν όχι, σε νομοσχέδια που έτσι κι αλλιώς περνάνε. Αναρωτιέμαι αν θα έπρεπε να αναζητηθεί αλλού το πεδίο της πολιτικής αντιπαράθεσης. Εκεί δηλαδή που ασκείται πολιτική και όχι απλά ανταλλαγή λεκτικού αχταρμά από τα παράθυρα.

Αναρωτιέμαι με άλλα λόγια αν θα έπρεπε η επιδότηση που παίρνουν τα κόμματα της αριστεράς να σπαταλιέται για φυλλάδια, διαφημίσεις και έξοδα κίνησης των μελών. Ή αν θα μπορούσαν για παράδειγμα να ξοδέψουν όλα αυτά τα χρήματα για να πάνε, από χρόνια, στον Άγ. Παντελεήμονα (και σε άλλες παρόμοιες περιοχές) και να φτιάξουν τις δικές τους δομές. Να νοικιάσουν κτίρια και εκεί να προσφέρουν από μαθήματα σε μετανάστες και ντόπιους μέχρι ιατρική περίθαλψη, στέγη και φαγητό. Φοιτητές ιατρικής, νομικής, φιλόλογοι και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο, θα μπορούσαν ίσως να υπαινιχθούν ότι ο εθελοντισμός είναι έννοια ασφαλώς υπαρκτή, φτάνει να έχει αναφορά σε ανθρώπους και όχι σε ολυμπιακούς αγώνες. Να αποπειραθούν να παλέψουν για τις γειτονιές στην πράξη και όχι διά αντιπροσώπου και προεδρικών διαταγμάτων. Θα μπορούσαν οι τοπικοί συνδυασμοί να δώσουν το όποιο χρήμα και ενέργεια έχουν, προσπαθώντας να δημιουργήσουν ή να στηρίξουν μοντέλα που υποτίθεται ότι προκρίνουν, αλλά κανείς ποτέ δεν τα βλέπει. Πχ. θα μπορούσαν να πρωτοστατήσουν στη δημιουργία επιχειρήσεων άλλου τύπου, με τον έλεγχο και τη διαχείριση να είναι στα χέρια των εργαζομένων και όχι κάποιου μάνατζερ. Να δούμε τελικά τι λειτουργεί και τι όχι. Και με ποιό τρόπο. Θα μπορούσαν ακόμη και αυτές τις ίδιες τις αποφάσεις για το πώς θα κινηθούν να τις συναποφασίσουν κι όχι να τις ανακοινώσουν. (δε συνεχίζω περί ταμείων ανέργων κλπ).

Σε τελική ανάλυση αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν να πρεσβεύεις την ιδέα μιας διαφορετικής δομής στην κοινωνία, όταν αναπαράγεις εντός του γραφειοκρατικού σου οργανισμού τις ίδιες ιεραρχίες και τους ίδιους μηχανισμούς.

Φυσικά όλα αυτά, ακόμη και αν πετύχαιναν, δε θα είχαν κάποιο φοβερό αποτέλεσμα. Τα λεφτά θα ήταν λίγα, η προσπάθεια καλή, αλλά ελάχιστη. Μπορεί επίσης στις επόμενες εκλογές τα ποσοστά που θα ανακοίνωναν τα exit polls να ήταν ακόμη μικρότερα. Μπορεί στα έδρανα και τα δημοτικά συμβούλια οι αντιπρόσωποι να ήταν λιγότεροι. Μπορεί όμως στους δρόμους οι άνθρωποι να ήταν περισσότεροι και το καθημερινό βάρος να μοιραζόταν. Μπορεί και να κερδίζαμε κάτι. Ίσως πάλι να τα χάναμε όλα.

Το ξέρω πως όλα αυτά είναι χιλιοειπωμένες υπεραπλουστεύσεις. Αλλά κάπου πρέπει να τα πω. Οι φίλοι μου θα με έβριζαν και άλλωστε προτιμώ να τους περιγράψω τί είδα στο βυθό του ποτηριού μου ή ένα απ’ τα μέλη της εφορευτικής επιτροπής.

 

Advertisements

26 Σχόλια

Filed under ασυναρτησίες

26 responses to “αλληλούια

  1. athinovio

    Δεν είναι υπεραπλουστεύσεις και δεν είσαι ο μόνος που σκέφτεται έτσι.
    Αλλά η αποχή, ειδικά στον πρώτο γύρο, ήταν για εμένα, σφάλμα.

  2. @athinovio, προσωπικά μπορώ να σου πω ότι αν ψήφιζα αθήνα, δεν θα απείχα. Κι όχι μόνο Αθήνα δλδ, θεωρώ ότι στον α’ γύρο επιλογές υπήρχαν. Άρα ναι σφάλμα η αποχή στην α’ Κυριακή.
    Αλλά μπορώ να καταλάβω κ κάποιον που απέχει για συγκεκριμένους λόγους, συνειδητά δλδ.

  3. 1.Συμφωνώ απολύτως.

    2.Ε αφού τον βγάλατε τον Τατούλη τι το ψειρίζετε;

    3.»Μπορεί στα έδρανα και τα δημοτικά συμβούλια οι αντιπρόσωποι να ήταν λιγότεροι. Μπορεί όμως στους δρόμους οι άνθρωποι να ήταν περισσότεροι»
    That’s the point.
    «Ίσως πάλι να τα χάναμε όλα»
    Δηλαδή ποια όλα;

  4. εξακολουθώ να έχω πίστη στην Απελπισία, αρκεί να σηκωθεί απο τον καναπέ της

  5. Παράθεμα: Tweets that mention αλληλούια « το βυτιο -- Topsy.com

  6. Αγαπητέ, αν αυτές είναι οι νυσταλέες σκέψεις, αρχίζω να τρομάζω. Φαντάζομαι τις ξάστερες και αγχώνομαι. Το κείμενο σου εκφράζει έναν προβληματισμό που με εκφράζει απόλυτα. Ναι, η ελπίδα βρίσκεται στην απελπισία. Στην «αριστερή μελαγχολία» του Μπένγιαμιν. Διάβασε το τελευταίο post του καινούργιου blog μου..Τα σέβη μου

  7. Εγώ πάντως ψηφίζω Βυτίο! Δαγκωτό! 🙂

  8. Α.Μπ.

    Φοβάμαι ότι έτσι που τα γράφεις, όμως, δεν θα σε καταλάβει ο Δημαράς..

  9. Κι εγώ ψηφίζω Βυτίο. φορ πρεζιντεντ και φορ μαστερ οφ δε γιουνιβερς.

    Την πρώτη σου σκέψη, θα την έλεγα με απλές (όσο κι αν ακούνονται ξύλινες) κουβέντες ως εξής: είναι εφικτό, θεμιτό και επιθυμητό οι λαοί/ο κόσμος/το κίνημα να ξεπεράσουν τις πρωτοπορίες. Πότε επιτελους θα το κάνουμε;

    Όσο για την τρίτη σκέψη, προσωπικά, όχι απλά θα ψήφιζα, αλλά και θα ακολουθούσα πιστά όποιο πρόσωπο/σχηματισμό έπραττε κάτι τέτοιο. Και πιστεύω πως τέτοιες δράσεις ο εθελοντισμός είναι σωστός και επιθυμητός.

    Βυτίο φορ πρέζιντεντ λοιπόν.

  10. gasireu

    »Είναι Κυριακή βράδυ κι έχω ήδη διαβάσει με δυνατή φωνή 194 φορές, το όνομα «τατούλης».»

    Μόντυ Πάϊθον κωμωδία σκέτη…:)

  11. Kostas

    Λαϊκίζεις επικίνδυνα συνάδελφε

  12. HappyHour

    Δεν απλουστεύεις, απλά τα πράγματα είναι απλά…
    Άλλοι τα κάνουν πολύπλοκα για ευνότητους λόγους.

    Τόσο απλά μάλιστα, που σήμερα θα αποφασιστεί ο νέος εργασιακός νόμος που θα επιτρέπει την τυπική πλεόν κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων. Απλά πράγματα, ε;

  13. ok, το ακούσαμε κι αυτό: το Βυτίο (σχεδόν ό,τι πιο εστέτ υπάρχει στα βλογζ) λαϊκίζει…
    λολ

  14. Φορ πρέζιντεντ εντ μάστερ οφ δε γιούνιβερς, προσυπογράφω. Και κυρίως για το

    τα κόμματα της αριστεράς (…) να φτιάξουν τις δικές τους δομές

    (δύσκολο, ξέρω, και υπάρχει πάντα η ένσταση: ΕΣΥ τι έκανες;)

  15. a passer by

    μακαρι να υλοποιουνταν εστω στο ελαχιστο αυτες οι (χιλιοειπωμένες) υπεραπλουστεύσεις και μαλιστα απο την αριστερα η οποια αρεσκεται στον ορισμο της στασιμοτητας και που και που διασπαται ξανα για να σπασει τη μονοτονια…οχι οτι οι αλλοι ειναι καλυτεροι φυσικα…δυστυχως αυτοι που απεχουν εχουν επιχειρηματα δυνατα τα οποια για να ανατραπουν δεν απαιτουν κοινες ρησεις(ανατρεπονται ομως),,τελος,,βυτιο πολιτευσου συμφωνω

  16. lucia

    απολύτως όμως…(συμφωνώ).
    αυτή την τελευταία βδομάδα δε, κοντέψαμε να γινουμε σχιζοφρενείς…
    …»να φύγει ο Κακλαμάνης ναι, αλλά αφού δεν έχω ψηφίσει ποτέ ΠΑΣΟΚ πώς να το κάνω τώρα….θα το ρίξω μόνο γι αυτή τη φορά…γιατί θέλω να τον δω να φεύγει…έτσι για να χουμε να λέμε βρε αδερφε ότι μπορεί και κάτι να γίνει…χμμ..κι αυτή η μανία όλων των δήθεν αναξαρτητων…κι αυτή η λαιφο, μεχρι και στο εντιτοριαλ ψηστήρι…ακόμη και η αχώνευτη απο τη διπλανή πολυκατοικία μου την είπε ότι αν ρίξω άκυρο θα βοηθήσω να βγει ο Κακλα…τί λέτε ρε καρντάσια…σοβαρά…εγώ θα τον βγάλω πάλι?…άσε καλύτερα, μην το χω και κρίμα στη συνείδησή μου, άκυρο και πάλι άκυρο…τσάμπα τσακώθηκα και με τη μάνα μου που θα ξαναρίξει «λαικη συσπείρωση»…(και δεν θα το κατάπινε με τπτ η κόρη να ψηφίσει ΠΑΣΟΚ..εντάξει για ΣΥΡΙΖΑ, με μια σόδα πάει κάτω…αλλά ΠΑΣΟΚ??)…….
    ουφ, εντάξει άλλαξε και ο δήμαρχος (χωρις να βάλω το χεράκι μου…)..τί άλλα?..να σου πώ τί άλλα: κομμένα τα δώρα μου, το ΤΣΜΕΔΕ μου, 2 μερες δουλειάς απο αυτή τη βδομάδα και δώθε…και μου ρθε και η περαίωση 2.400…και κάποιοι νομίζουν ότι επειδή βγήκε ο Καμίνης θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία…

    σορι για το παραλήρημα…κάπου έπρεπε να τα πω κι εγώ… 🙂

  17. @ selitsane,
    τον βγάλαΤΕ; μόνοι μας; κι εσείς οι μεσσήνιοι γείτονες βάλατε το χέρι σας.
    όλα: κι αυτή έστω την μικρή αντιπροσώπευση. Τη δυνατότητα να κάνουν τα αριστερά κόμματα κάποιες ερωτήσεις στη βουλή. (ε δεν ακούγονται και για πολλά τώρα που τα λέω, αλλά τεσπα).
    εννοώ ότι δεν ξέρω αν είναι τόσο εύκολη η απόφαση να απαρνηθούμε εντελώς την θεσμική πλευρά του πράγματος.

    @ κ. Μοίρη,
    θα σηκωθεί. Πχ. (φωνή απ’ έξω: – Ώπα, η Μόνικα δεν είναι αυτή που τρέχει γυμνή στη μέση του δρόμου;)

    @ πανωλεθρίαμβος,
    ωραίος ο τρόπος να μετρήσουμε/αξιολογήσουμε την αριστερή μελαγχολία.

    @ renata, ανταποδίδω την ψήφο. Ρενάτα για μια νέα Ελευσίνα.

    @ Α.Μπ., δεν ξέρω τί κάνει αυτός, πάντως εγώ σίγουρα δεν τον καταλαβαίνω. (Θα φταίει ότι στο παρελθόν έκανε πολύ παρέα με τον Χαρδαβέλλα).

    @ Krot,
    σχετικά με πρωτοπορίες, λαό, διανοούμενους κλπ
    βλ. αν δεν έχεις δει το φοβερό κείμενο του ράντικαλ http://radicaldesire.blogspot.com/2010/03/blog-post_27.html
    Κατά τά άλλα πρόεδρος μπορώ να γίνω μόνο στην ομάδα 5*5 της παρέας. Που κ κει, τελευταίος έπαιξα για 5 λεπτά και αγχώθηκα. Όχι στα αξιώματα λέμε.
    υγ. και δεν είμαι εστέτ λέμε, λαϊκό παιδί είμαι. Με Καζαντζίδη, Μπιθι και Σωτηρία μεγάλωσα.

    @ gasireu,
    βασικά τραγωδία. Τατούλης – Δράκος. Στις 20:30 δεν είχα σίγμα. Καθάρματα.

    @ Κώστας, για λαϊκισμό κατηγορούσε κι ο άρης (ένας είναι ο άρης) τον Παφίλη τις προάλλες. Χα.

    @ Happy hour,
    αυτό κι αν είναι. Η απόλυτη κατάρρευση κάθε προστασίας του εργαζόμενου (γενικά κάθε αδύνατου). Βέβαια όχι ότι τώρα που υπήρχαν οι σ.σ.ε. σήμαιναν κ κάτι. Στον ιδιωτικό τομέα εδώ και χρόνια χάνονται σκαλπ των εργαζομένων.

    @ Δύτη,
    προς το παρόν βλέπω ότι έχεις αναλάβει ως εκπρόσωπος της λογικής στο μπαζ. Άμα αντέξεις ένα μήνα ακόμη, θα αυτοανακηρυχτώ πρόεδρος καϊμακιού κ παστουρμά του ευρύτερου λεκανοπεδίου.

    @ a passer by,
    θα πολιτευόμουν αλλά δεν μπορώ να αντιπαρατεθώ σε ντιμπέιτ με τον τατούλη. Φοβάμαι ότι θα πάθω κρίση επιληψίας ή έστω μια απλή ταχυκαρδία.
    Ωραίο το περί στασιμότητας.

    @ lucia,
    ευτυχώς δεν ψηφίζω αθήνα. Θα μου πέρναγε απ’ το μυαλό ότι μπορεί να μείνει ο κακλα και θα φταίω εγώ. Αλλά η ψήφος στο πασόκ είναι ένα βάρος τεράστιο. Σχεδόν ασήκωτο.
    Παρεμπιπτόντως μου ήρθε και το σημειωματάκι της περαίωσης. Οπότε πρωί πρωί μου άνοιξε το κέφι. Έβριζα προς κάθε κατεύθυνση. Κ φυσικά δεν πρόκειται να πάρουν δεκάρα. (κ να ήθελα δλδ..)

    όσο γι’ αυτά που λες για τη δουλειά, δεν φαίνεται να τους απασχολεί. Χτες ο Μητσοτάκης ρωτούσε (και του έτρεχαν τα σάλια): «θα βάλετε χέρι στο δημόσιο τομέα;». «Θα κάνατε άλλες περικοπές;».

    Κουράγιο, δύναμη και να τα λες. Γουστάρω παραληρήματα. (που αναλογικά, ήσουν κυρία).

  18. Καταγγέλλω… όσους με την κατάθεση πρότασης για προεδρία στο Βυτίο επιχειρούν να φιμώσουν με ανάληψη διαχειριστικών ευθυνών τη… νυσταλέα σκέψη του…

    Όχι στις στρατηγικές Κρότκαγια, Δύτη και Ρενάτας…

    Στο θέμα της προπαγάνδας (αφίσες) πάντως (για να είμαι εντός θέματος) σας παραπέμπω σε ένα κατά τη γνώμη μου πολύ ενδιαφέρον στυγμιότυπο που αναφέρεται στο «Σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας» του Εντσενσμπέργκερ (http://vivliothekarios.blogspot.com/2009/03/blog-post_06.html) και αποδεικνύει πόσο άχρηστη είναι η προπαγάνδα, όταν η πίστη είναι παντοδύναμη: Γράφει λοιπόν ο Λουί Λεκουάν:
    «Μετά την ίδρυση της Ισπανικής Δημοκρατίας, ταξίδεψα στη Βαρκελώνη για να επισκεφτώ τους φίλους μου Ασκάσο, Ντουρούτι και Χοβέρ. Έφτασα την παραμονή της Πρωτομαγιάς. Οι κομμουνιστές είχαν οργανώσει εκδήλωση και είχαν πλημμυρίσει τους τοίχους της πόλης με αφίσες. Αντίθετα από την πλευρά της CNT-FAI τίποτα, ούτε ένα φέιγ-βολάν. Ήθελαν να χάσουν τις δυνατότητες για προπαγάνδα μια τέτοια μέρα; Ο Ντουρούτι με καθησύχασε: » Αντίθετα θα οργανώσουμε διαδήλωση… υπολογίζουμε σε εκατό χιλιάδες εθελοντές»…. Και πράγματατι, οι αναρχικοί συγκέντρωσαν εκατό χιλιάδες κόσμο, ενώ οι κομμουνιστές 6-7 χιλιάδες»

  19. Kostas

    Χα ώστε απαντάς με το ίδιο νόμισμα λοιπόν. Προβοκάτσια στη προβοκάτσια. Εντάξει συνάδελφε κέρδισες τον γύρο αλλά όχι τη μάχη.

    Πέρα από τη πλάκα τώρα. Θα αναφέρω δύο ενστάσεις αν και τα περισσότερα τα έχουμε ξανασυζητήσει.

    Οι μηχανισμοί μαζικής προβολής (αφίσες κλπ κλπ) για ένα, αριστερό-επαναστατικό-κομμουνιστικό κόμμα, δεν είναι βασικά σημεία προπαγάνδας, δεν είναι πρώτα όπλα πειθούς ανθρώπων. Ούτε καν το έντυπο (εφημερίδα, ανακοίνωση) δεν έχει αυτό το ρόλο. Πρώτο όπλο πειθούς, βασικό και αναντικατάστατο, είναι η προσωπική επαφή στο χώρο δουλειάς, στο χώρο μάθησης, στην γειτονιά.

    Δευτέρο και σημαντικότερο σημείο, το οποίο και έχουμε ξανασυζητήσει, είναι ότι η ιδέα της αυτόνομης οργάνωσης από τα κάτω σε επίπεδο εργοστασίου, χώρου δουλειάς, επιχειρήσης, γειτονιάς είναι παρά πολύ ωραία και ρομαντική αλλά και ανεύφικτη. Σε μια κοινωνία που λειτουργεί με όρους ανταγωνισμού δεν μπορείς να φτιάξεις οάσεις αλληλεγγύης, γιατί αυτές είτε δεν θα αντέξουν είτε θα συντριβούν από αυτούς που έχουν την εξουσία προς… παραδειγματισμό. Και δυστυχώς, τότε, το πισωγύρισμα θα είναι μεγάλο. Εκεί, συνάδελφε, είναι που θα τα χάναμε όλα.

    Δεν μπορείς να φτιάξεις σοσιαλιστικές «νησίδες» σε επίπεδο επιχείρησης ή γειτονιάς. Εδώ υπάρχουν σοβαρές ενστάσεις για το αν μπορείς να φτιάξεις σοσιαλιστικές νησίδες σε επίπεδο χώρας.

    Δεν λέω να τα αφήσουμε όλα και να περιμένουμε να λυθούν τα προβλήματα μας σε μια «εργατική» δευτέρα παρουσία, αλλά τα θέματα που μπορέις να λύσεις σε αυτό το σύστημα και τα προνόμια που μπορείς να κατακτήσεις εντός του συστήματος είναι εξαιρετικά περιορισμένα (και άμεσα ανακλητέα).

    Αυτά για τώρα γιατί μάλλον έχω γράψει πολλά. Επιστρέφω στον Παπακωνσταντίνου και το Eurogroup γαμώ τη τύχη μου.

    PS: @ Krot: «Είναι εφικτό, θεμιτό και επιθυμητό οι λαοί/ο κόσμος/το κίνημα να ξεπεράσουν τις πρωτοπορίες. Πότε επιτελους θα το κάνουμε;»

    Πιστεύω ότι οι πρωτοπορίες θα ήταν πάρα πολύ ευχαριστημένες άμα συνέβαινε κάτι τέτοιο. 😀

  20. δεν σήμαιναν ίσως ναι, αλλά τουλάχιστον υπήρχε η τυπικη κατοχύρωση κι εγώ όσο είχα την σ.σ.ε κάθε 2 χρόνια που άλλαζαν κλίμακα οι εργαζόμενοι πήγαιναν, τράβαγα το αυτί της οικονομικής διευθυνσης και τους κάναμε αναπροσαρμογή. Τωρα όμως που δεν θα υπάρχει η συλλογική «αφρύδια» αναπροσαρμογή θα κάνω, για να μην πω ότι θα κάνουν και μειώσεις.

  21. Αν και η κουβέντα έχει τραπεί σε άλλους δρόμους,εγώ θα επανέλθω στα «όλα».Πιστεύετε ότι αξίζουν τον κόπο αυτή η εκπροσώπηση ή αυτές οι ερωτήσεις;Με την καθημερινή απαξίωση του κοινοβουλευτισμού πιστεύετε ότι αξίζει να δίνουμε προτεραιότητα στο να ανήκουμε στους εντός της βουλής και να καταγγέλουμε συνολικά το σύστημα,όντας κομμάτι του;Ο κόσμος νιώθει αντιπροσωπευμένος όταν διαθέτουμε μερικούς βουλευτές ή όταν του δίνουμε λύσεις και όραμα;

  22. Α, το Βυτίο δεν είναι εστέτ: είναι σκέτος διανοούμενος! 🙂
    Καλό άλλοθι ο Μπίθι, αλλά δεν πείθει! 😛
    Θα το κοιτάξω το κειμενάκι, μου ξέφυγε.
    Κατά τα άλλα, και σε πείσμα όσων αντιδρούν, συνεχίζω την καμπάνια «φορ πρέζιντεντ»!
    Κι έχω και υποστηρικτές!

    Κώστα, μμμ, θα ήθελα πολύ να συμμεριστώ την άποψή σου για τις πρωτοπορίες. Αλλά βλέπω ότι μερικές από αυτές θα ήταν χαρούμενες, μόνο αν ο λαός έκανε copy paste αυτά που λένε. Αυτό εμένα δε θα με χαροποιούσε.

  23. Μμμμάλιστα…. η Κρότ σε θέση…. Βούτση…..: «Κι έχω και υποστηρικτές!»

    (Μήπως το «χόντρυνα» λίγο; Συγνώμη Κροτ, αλλά με έχεις κάνει έξαλλο με την υποψηφιότητα…. δεν θα σε ξαναπώ Βούτση της βλογόσφαιρας :)))) )

  24. καλέ ποια υποψηφιότητα?
    [ουστε μενσεβίκε!! 😛 ]

  25. O MIKEIUS ΤΟΥ ΓΝΩΣΤΟΥ ΜΠΛΟΓΚ «ΦΑΕ ΕΝΑ ΜΑΛΑΚΑ» ΜΙΛΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟ BLOGO GR

  26. γειά σας παίδες, άργησα; δεν άργησα.

    @ Γιώργο Κατσαμάκη, τί φοβερό βιβλίο κ βέβαια πολύ ωραίο το απόσπασμα (δεν το θυμόμουν καθόλου το συγκεκριμένο). Εντωμεταξύ άστους να λένε, η ευθύνη
    και το βυτίο δεν χωράνε στην ίδια πρόταση.

    υγ. για κάποιο λόγο, ίσως λόγω του λινκ σου είχε πιάσει το σπαμ δύο σχόλια. Το διόρθωσα.

    @ Κώστα,
    στο α) συμφωνώ βεβαίως. Αυτό λέω κιόλας, ότι στην πραγματικότητα το χρειαζόμαστε ακόμη λιγότερο απ’ όσο νομίζουμε.

    στο β) ok δεν μπορείς να φτιάξεις οάσεις αλληλευγγύης. Έλα όμως που τώρα απ’ ότι φαίνεται πρέπει να τις φτιάξεις. όταν στο «κορυφαίο» επίπεδο δεν μπορείς ούτε πολιτική να ασκήσεις ούτε στο ελάχιστο να επηρεάσεις και περνάνε τα τέρατα περί συμβάσεων εργασίας κλπ, τότε είναι που η τελευταία γραμμή άμυνας είναι το σωματείο της επιχείρησης ή του κλάδου. Με το μνημόνιο εχω την εντύπωση ότι μεταφέρθηκε το πεδίο της αντιπαράθεσης στα κάτω. Πιθανότατα με ελάχιστες έως μηδενικές ελπίδες και περιθώρια αντίδρασης από τους εργαζόμενους.

    Αλλά για να αντιστρέψω τον προβληματισμό, υπάρχει κάτι, το οτιδήποτε, που μπορεί να πετύχει ο οποιοσδήποτε θεσμικός αριστερός σχηματισμός σήμερα εντός της Βουλής;

    υγ. πιστεύω ότι οι πρωτοπορίες δεν βλέπουν πέρα απ’ τη μύτη τους για να καταλάβουν έτσι κι αλλιώς αν ποτέ θα τους ξεπεράσει ο κόσμος. (χα, λαϊκισμός ξανά, ι λοβ μαϊσέλφ)

    @ Happy hour, ναι έχεις δίκιο, είναι άλλο καπέλο να καθιερώνεται με θεσμικό τρόπο η εξαθλίωση. Ας πούμε ότι μπορούσες να πεις και μια κουβέντα επικαλούμενος τη νομιμότητα μέχρι σήμερα.

    @ Σελιτσάνε, οι ερωτήσεις που θέτετε είναι ακριβώς ίδιες με τις δικές μου. Δεν ξέρω αν είναι κάποιου είδους φόβος, αντιδραστικά αντανακλαστικα κλπ αλλά διστάζω να πω μια και καλή τέλος με τα υπάρχοντα κοινοβουλευτικά κόμματα της αριστεράς. Τέλος με τις επερωτήσεις και την τυπική παρουσία στα έδρανα (μόνο κ μόνο για να νομιμοποιήσουμε τις «δημοκρατικές» αποφάσεις τους). Στην πραγματικότητα έχω καταλήξει ότι , ότι υπάρχει να κερδιθεί μπορεί να κερδιθεί εκτός βουλής. Αλλά είπαμε διστάζω. Μάλλον ο μικροαστισμός μου με κρατάει πίσω.

    @ Κροτ και Γιώργος Κατσαμάκης, ειρήνη αδέλφια. Ξεκινά η επανάσταση, όχι άλλες διασπάσεις, όχι άλλες υποψηφιότητες.

    γειά σου στεφανε μάξιμε. Έχω μια φίλη που θέλει να βγάλει το παιδί της Μάξιμο. Σκέφτηκα ότι θα ήθελες να το ξέρεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s