και οι σταυροί από πριν σημειωμένοι

Στους δύο απέναντι τοίχους του γραφείου των καθηγητών, που χρησιμοποιείται για εκλογικό τμήμα, υπάρχουν αντίστοιχες (αρκετά μεγάλες) εικόνες του Χριστού. Στο διάδρομο η ουρά αμείωτη. Η αποχή δεν υφίσταται ως έννοια ή επιλογή στην επαρχιακή πόλη.

Δεν με ενοχλεί που οι κομματικοί αντιπρόσωποι αποφασίζουν να διαλύσουν το σύμπαν. Ο πασόκος δεν θέλει τον κουκουέ μέσα. Ο κουκουές (που μάλλον νομικά έχει δίκιο) φέρνει τον υποψήφιο δήμαρχο του Κόμματος. Φωνάζουν μες στο εκλογικό τμήμα. Προσπαθώ να βρω μια λύση στα πλαίσια της καλής καρδιάς. Κακώς. Ο υποψήφιος δήμαρχος μου δίνει στο τηλέφωνο τον υποψήφιο περιφερειάρχη. Το βάζει στο αυτί μου και ταυτόχρονα σε ανοιχτή ακρόαση. Ακούγονται φράσεις όπως «δε θα του περάσει του πασόκ», «να φέρετε τον εισαγγελέα να δούμε τί θα γίνει». Με περνάει για αντικομουνιστή ή κάτι τέτοιο. Μιλάει για το ΠΑΜΕ, το κράτος κλπ. Κλείνω το τηλέφωνο. (Ο έφορος δεν απαντάει, δεν είναι στην αρμοδιότητά του, δεν ξέρει, δεν θέλει να ξέρει. Βασικά δεν θέλει να απαντήσει).

Η εικόνα στον τοίχο μου δίνει τη λύση. Επίκληση στα θεία, θα σας πετάξω όλους έξω και θα μετρήσω μόνος μου ή θα ηρεμήσετε και θα τελειώσει η υπόθεση ή κάτι τέτοιο. Με άρθρα και νόμους δεν πείθονταν. Η αναφορά στην εικόνα έλυσε τα προβλήματα. Ύστερα έκαναν καλαμπούρια και έλεγαν μισοαστείες εκλογικές ιστορίες. Όλα καλά.

Δεν με ενοχλεί που η γιαγιά που μπαίνει μαζί μου στο παραβάν, λέει ότι δεν ήθελε να έρθει αλλά την ανάγκασε ο γιός της. Δεν με ενοχλεί που παρόλο που τουλάχιστον πέντε άτομα με ρώτησαν γιατί ψηφίζουμε δύο φορές, οι ψήφοι ήταν όπως πρέπει. (πασοκ, νδ και άγιος ο θεός). Δεν με ενοχλεί που ανήμποροι γέροι και επιμελώς ατημέλητοι νέοι έρχονται σα στρατιωτάκια και ρίχνουν τα έτοιμα και τακτοποιημένα ψηφοδέλτια. Είμαι ένα τέρας υπομονής, μια λίμνη με ατάραχα νερά. Δεν με ενοχλεί τίποτα.

Κοιτάζω το ένα απ’ τα τρία όλα κι όλα άκυρα. «Είστε μαλάκες». Ο κομματικός αντιπρόσωπος σπεύδει να σημειώσει «ε καλά δεν το λέει για μας, για τους υποψήφιους το λέει». Του απαντάω «πάντως εγώ θα το πάρω προσωπικά». (Το αυτό θα συνιστούσα και σε σας, σκέφτομαι, αλλά για κάποιο λόγο δεν το λέω).

Είναι εκλογές και βρίσκομαι στην επαρχία που καταφεύγουμε, που συζητάμε και για την οποία ψιθυρίζουμε λογάκια φυγής. Αυτή η ίδια ασυνάρτητη επαρχία αποκαλύπτεται σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Μια απέραντη πασοκίλα, μπαρμπάδες και θείοι, ψηφαλάκια και σταυροί. Νομίζω πως είναι 1985. Η ΔΕΗ στη Μεγαλόπολη, έδωσε λεφτά και πήρε όλα τα υπόλοιπα. Εξαγόρασε ολόκληρες ζωές, με αντίτιμο ένα γεμάτο τραπεζικό λογαριασμό. Έδωσε δουλειές και ρούφηξε τον όποιο ιδιαίτερο τοπικό πολιτισμό. (Για τα σύννεφα καπνού που αιωρούνται μόνιμα πάνω απ’ τα κεφάλια μας θα μιλήσουμε μια άλλη φορά).

Λίγο πιο πέρα οι δημητσάνες και οι στεμνίτσες αφήνουν τον επιθανάτιο ρόγχο τους με χαλί τα μαρσαρίσματα των τζιπ. Τουρίστες σε καφενεία με καναπεδάκια και χατζιγιάννη στα ηχεία. Et in arcadia αργοπεθαίνουμε ασθμαίνοντας.

Όταν χάνεσαι στους επαρχιακούς δρόμους με τις λακκούβες, έχοντας απέναντί σου τις άγριες κορυφές, μπορείς να τα καταλάβεις όλα. Η τραχύτητα του τοπίου, η μαγεία του Πάνα, τα μαντήλια και οι νεράιδες δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν την ελεύθερη πτώση. Αν απ’ την αγριάδα, την τραχύτητα και την φτώχεια, αφαιρέσεις την αυθεντικότητα, καταλαβαίνεις πως έφτασες στη σημερινή Αρκαδία. Οι βοσκοί και οι αγρότες διορίστηκαν κηπουροί και ποτίζουν το γκαζόν. Οι άλλοι μισοί βγάζουν φωτοτυπίες. Η ΔΕΗ και η τουριστική ανάπτυξη μας φορέθηκαν ως λύσεις. Όλα αυτά και άλλα τόσα συνοψίζονται γλυκά στη γλιτσιασμένη χειραψία των υποψηφίων.

Στην Τρίπολη έξι το πρωί της Δευτέρας, έξω απ’ το Πρωτοδικείο, αποφάσισα πως με ενοχλεί, ότι η Αρκαδία ακροβατεί ένα βήμα πριν την οριστική εξαφάνισή της.

Συνεπώς λίγο πριν τελειώσουν όλα, αν θες να ακούσεις ξανά τη μυθική φλογέρα, πρέπει να βιαστείς. Να χωθείς βαθειά μέσα στο Μαίναλο. Να χαθείς σε ξερά ποτάμια και άδεια ταβερνεία, να προβάλλεις σ’ ένα γκρεμισμένο μαντρί τον Μπακιρτζή, τον Τσιώλη και τον Βακαλόπουλο. Να κατέβεις στο υπόγειο στο χωριό κι ύστερα να φας κεράσια και μήλα που βγαίνουν στην αυλή σου. Να πιείς νερό που τρέχει μέσα απ’ το βράχο και να οδηγήσεις ακριβώς πάνω στο χαλάζι. Να μεθύσεις και να μην κοιτάξεις για κανένα λόγο τα προχθεσινά εκλογικά αποτελέσματα.

Advertisements

32 Σχόλια

Filed under ασυναρτησίες

32 responses to “και οι σταυροί από πριν σημειωμένοι

  1. Είχες, δεν είχες, πάλι με τα τζιπ τα έβαλες, αγαπημένο Βυτίο, γι’αυτό σε πάω, σ’αγαπώ, σε εκτιμώ και σε σεβομαι.

    [Ντορίλα μυρίζει πια η Αρκαδία, νομίζω].

  2. Τα υπόλοιπα φαιδρά είναι γνωστά και στα μέρη μου και ανάξια σχολιασμού. Τουλάχιστον είχαμε τις δημητσάνες και τις στεμνίτσες και μας τις πήραν κι αυτές. Τώρα που θα πάμε;

  3. Κι έπειτα μου λες πως θες να γυρίσεις . Πού; Στα χαμένα από καιρό;
    Όποιος το ζει συνέχεια εκεί, την Αρκαδία (και κάθε επαρχία) την έχει στην καρδιά του όπως ήταν κι ό,τι ήτανε γι αυτόν στα παιδικά του χρόνια.

    Για μένα είναι ένα καλοκαιριάτικο απομεσήμερο στο ποτάμι , ο ύπνος κάτω απ΄τις πεύκες στο πλάι και τα «δανεικά» αραποσίτια.

  4. tram21

    Σταυροί από πριν σημειωμένοι, κι όμως κάποιοι δεν μπορούν να διακρίνουν σε ποιο φάκελο να βάλουν το ψηφοδέλτιο.
    Γλοιώδεις τοπικοί παραγοντίσκοι κάνουν δημόσιες σχέσεις στο προαύλιο.
    20 μαντράχαλοι πάνω από το κεφάλι μου στην καταμέτρηση.
    Είμαι η μοναδική γυναίκα σε ακτίνα 2 χιλιομέτρων, ενώ τα 70 χιλιόμετρα που πρέπει να διανύσω μέχρι το Πρωτοδικείο τα ξημερώματα, φαίνονται ατελείωτα.

  5. να προβάλλεις σ’ ένα γκρεμισμένο μαντρί τον Μπακιρτζή, τον Τσιώλη και τον Βακαλόπουλο

    ή να διαβάζεις το βυτίο.

  6. Kostas

    Αγαπητέ συνάδελφε, θα έπρεπε να ξέρεις οτι ο ΚουΚουΕς είχε σίγουρα δίκιο λόγω πολιτικής τοποθέτησης, τα νομικίστικα έρχονται δεύτερα…

    ΥΓ. Αστειεύομαι βεβαίως
    ΥΓ2 Απολαυστικό κείμενο όπως πάντα, διαφωνώ σε κάποια σημεία (όπως πάντα)
    ΥΓ3. Ακόμη περιμένω αυτό το τηλέφωνο για εκείνο τον καφέ

  7. a passer by

    «Et in arcadia αργοπεθαίνουμε ασθμαίνοντας».τα πες ολα (πατριωτη)

  8. Γι αυτό ψηφίζω 7 η ώρα το πρωί,με τον δικαστικό αντιπρόσωπο να με κοιτά συνοφρυωμένος(:στον ύπνο σου μ’ έβλεπες ρε κερατά;) και τους γυμνοσάλιαγκες ν’ απουσιάζουν.Απ’ την εμπειρία που περιγράφετε μπορείτε να καταλάβετε τι τραβήξαμε,εμείς που ζούμε εδώ,όλη την προεκλογική περίοδο.
    Εγώ,βέβαια,είμαι τυχερός γιατί παρότι,λόγω της δουλειάς μου,μπορώ να θεωρηθώ ως μαγνήτης ψήφων,ουδείς πλησιάζει(δόξα τω Γιαραμπή)διότι,ως έπηλυς,δεν σέρνω σόγια πίσω μου.
    Δεν ξέρω τι γίνεται σε άλλες επαρχίες,εδώ όμως η λέξη που μού ‘ρχεται στο μυαλό είναι «ραγιάς».Βρίζουμε και φοβερίζουμε τις εξουσίες και τους δυνατούς κατ’ιδίαν αλλά μπροστά στην κάλπη κάνουμε το «καθήκον»μας.
    Κι όταν έρθει ο πλούσιος «επενδυτής» να καταστρέψει τα πάντα γύρω του,τον θαυμάζουμε τον υποστηρίζουμε και αφήνουμε υπονοούμενα ότι ανήκουμε στο περιβάλλον του.Στο κάτω κάτω η νομιμοποίηση του δικού του αμοραλισμού,απενοχοποιεί και νομιμοποιεί τον δικό μας…

  9. Γεια, Βυτίο. Πολύ όμορφο, παρεμπιπτόντως.

  10. κι εγώ -πάντως- προσωπικά το πήρα

  11. Πώπω, καλά, πωρώθηκα. Πωρώθηκα. Πάω να βάλω ένα ουίσκι και να παραμιλήσω.

  12. Όλα καλά, με μία ένσταση:
    Για ποιο λόγο να πάρω *εγώ* προσωπικά τις βρισιές του κάθε ψηφοφόρου (που, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ο συνάδελφος στην εφορευτική) από τη στιγμή που εμείς είμαστε απλοί πολίτες που κλήθηκαν (επιστρατεύθηκαν) να βοηθήσουν;

    Εκτός αν θεωρείς ότι η οποιαδήποτε συμμετοχή στις εκλογές – ως ψηφοφόρος, ως εφορευτική κ.ο.κ. – σε καθιστά αυτόματα πιόνι του συστήματος, άρα αποδέκτη της παραπάνω διαμαρτυρίας.

  13. a8lios

    Όλη η επαρχία, η ίδια ιστορία, γαμώ το κέρατό μου.

    Όχι, αξίζει να επιστρέψεις. Να επιστρέψεις για να την αλλάξεις. Αλλά τα κουράγια ποιός τα ‘χει;

    Πολύ ωραίο πράγματι.

  14. @κροτ,
    είναι που θέλω ένα παλιακό ανοιχτό τζιπ για να κάνω εξορμήσεις σε λάσπες και ποτάμια. 🙂 ζηλεύω..

    αλλά δεν είσαι σωστή. ήρθες και απήλθες και ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Δλδ μόνο η ψήφος στο κκ έχει σημασία για σένα;

    @ silentcrossing,
    αυτό αναρωτιέμαι κι εγώ. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. χατζιγιάννης παντού.

    @ renata,
    πω πω, ναι ο ύπνος τα μεσημέρια. Τί είπες τώρα. Μεγαλειώδες.

    @ τραμ21,
    «Γλοιώδεις τοπικοί παραγοντίσκοι» αυτό. αυτό ακριβώς. Πάντα πίστευα ότι η αμοιβή μας στις εκλογές είναι προκλητική. Αλλά προχθές μουρμούριζα, ότι το σκυλομετάνιωσα. τα λεφτά μου φαίνονταν λίγα μπροστά σ’ ότι έβλεπα.

    @ μα τί καλός άνθρωπος είναι αυτός ο δύτης. Πόσους καφέδες χρωστάω. αναρωτιέμαι.

    @ Kostas,
    ρε δίκιο είχε νομικά, ηθικά δεν ξέρω αλλά τεσπα.
    Αυτό που με τρέλανε είναι ότι μου μιλούσε λες και ήμουν ο πάγκαλος ή κανείς πασοκνδίτης που δε γουστάρει τους αριστερούς, χωρίς να έχω πω και τίποτα ιδιαίτερο. Και δεν μπορούσα να του πω (λόγω της περίστασης) άσε ρε άνθρωπα, δεν είμαι με τους άλλους, μην αρχίζεις.

    υγ3. η πειθαρχία και ο προγραμματισμός ξέρεις ότι δεν είναι το φόρτε των αριστεριστών.

    @ a passer by, βλέπω όλοι οι αρκάδες είμαστε απογοητευμένοι.

    @ σελιτσάνε,
    αυτό το καθήκον το κάνει ο κόσμος τόσο συντεταγμένα που με εξοντώνει. Παγώνω. Δεν μπορώ να σκεφτώ καθαρά μετά από μια τέτοια κυριακή. Ίσως είναι αυτό το τελευταίο που λέτε.

    Αλλά εσείς είδα βόλτες και ωραία τοπία. Νόμιζα ότι απείχατε.

    @ χαίρεται herr k. και θένκ γιου. Πλάκα έχει να τα λέμε μεταξύ μας, αλλά εκνευριστικά να τα βλέπεις μπροστά σου. Πραγματικά κουρέλι έγινα προχτές.

    @ κ. Μοίρη,
    συμπάσχουμε αγαπητέ, σχεδόν μονίμως.

    @ και ο καλός κύριος Sraosha. Το ΣΚ σκεφτόμουν αυτό που είχατε γράψει, ότι εξιδανικεύουμε την επαρχία. Ότι δλδ κάπου είχατε δίκιο, κι ότι κάπου το παθαίνω όταν κατεβαίνω για τα διημεράκια μου.

    @ espoir,
    μάλλον δεν το εξήγησα καλά, και κακώς. Δεν ήμουν εφορευτική, ήμουν δικαστικός αντιπρόσωπος.

    Τα κορίτσια που ήρθαν για εφορευτική όσο κάθισαν βοήθησαν και χωρίς γκρίνια. Μπορώ να πω ότι εγώ αισθανόμουν άσχημα. Και είμαι της άποψης ότι όσο κι αν είναι βαρετό και ασχέτως των χρημάτων, το να είμαστε εκεί είναι για την εξασφάλιση της διαδικασίας και δεν είναι κ τόσο τραγικό (το λέω επειδή διάβασα και την περιπέτειά σας).
    Και επίσης λέω ότι ή πρέπει να πληρώνονται όλοι ή κανείς. Ή έστω μόνο τα οδοιπορικά/στέγη.

  15. Μια απέραντη πασοκίλα…

    😆

  16. Όχι δεν απείχα.Απλώς,όπως λέω και στον φίλο Μάνο,νομίζω ότι αυτές οι εκλογές έγιναν ερήμην μου.

  17. Αγαπημενο Βυτιο, εγώ ήμουν εκεί που έπρεπε να είμαι στο σάββατο το απόγευμα. Την ώρα που εσύ έπινες τσίπουρα και έβλεπες τα τζιπ να περνούν στη Δημητσάνα.

    Και δεν ψήφισα κκ, ανταρσυα ψηφισα.

  18. gasireu

    »Και επίσης λέω ότι ή πρέπει να πληρώνονται όλοι ή κανείς.» πολύ έντιμη άποψη, όχι ότι θα περίμενα να πεις κάτι λιγότερα δίκαιο, και εννοείται συμφωνώ απόλυτα!
    Κάποτε είπα για ένα δικηγόρο από την Κηφισιά με χρυσό ρόλεξ (τυπικά για όσους ξέρουν από πόσο ξεκινάνε τα χρυσά είναι ενδεικτικό του πλούτου του ή της επιδειξιομανίας ίσως) που ήταν κύριος στην διαδικασία, αλλά διπλανός νεαρός συναδελφος του, μου τον είπε τσίπη που ήρθε να πάρει τα φράγκα συμμετέχοντας και δεν άφησε την θέση του σε άνεργο πιπινοσυνάδελφο. Ζούμε σε μια κοινωνία που όταν υπάρχει μια ευκαιρία ο καθένας την θέλει και αυτό είναι δημοκρατία, με ενοχλούν οι αυτόβουλες εξαιρέσεις όπως και η αδικία της διαβαθμισμένης αμοιβής.

  19. Εξαιρετικό κείμενο!
    Για την μίζερη και πνιγηρή «επαρχία» της ελληνικής επικράτειας νομίζω έχει ο καθένας να περιγράψει ανάλογες καταστάσεις. Και μόνο η χρήση της λέξης «επαρχία» όμως συνιστά υποτίμηση. Επαρχίες είχαν οι Ρωμαίοι και το Βυζάντιο…
    Ναι όντως η πασοκίλα είναι ανυπόφορη..Αθήνα και πάλι Αθήνα λοιπόν φίλε μου

  20. «και ο καλός κύριος Sraosha»

    [πολλά γέλια]

    το υιοθετώ!

  21. @ snowball,
    είναι η ιδιότητα ορισμένων υποψηφίων/κομματαρχών, δεν περιγράφεται ακριβώς, αλλά άμα τη δεις την καταλαβαίνεις αμέσως.

    @ σελιτσάνε,
    κατάλαβα. κάπως έτσι ένιωθα κι εγώ, όταν διάβαζα το ένα μετά το άλλο: τατούλης_τατούλης_τατούλης…

    @ gasireu,
    προσωπικά πάντως θα έλεγα ότι θα έπρεπε να πληρώνονται μόνο η διατροφή/οδοιπορικά/διαμονή (άμα είσαι εκτός της πόλης σου) και κατά τ’ άλλα ουδέν.
    Κατά τ’ άλλα να μην πω ψέμματα, αυτά τα χρήματα είναι μια τεράστια ανακούφιση και όταν θα έρθει η λυπητερή των ταμείων, αυτά θα χρησιμοποιήσω.
    Επίσης γενικώς (με εξαίρεση αυτή τη φορά) έχω περάσει και μια χαρά σε όλες τις εκλογές. Ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων και στρατικοποίησης των ψηφοφόρων, μου δημιοουργεί μια διάθεση γιορτής/πανηγυριού η διαδικασία, το ομολογώ. Για τους δικηγόρους μην το ψάχνεις, είναι χειρότεροι κι απ’ τους δημοσιογράφους.

    @ Κροτ,
    ναι μωρέ πλάκα σου κάνω, απλά στεναχωρήθηκα λίγο που δε σε πέτυχα να σε πειράξω λίγο. 🙂

    @ πανωλεθρίαμβος,
    μάλλον είμαι διαχασμένος. Μ’ αρέσει πολύ η Αθήνα, όπως μ’ αρέσει πολύ κ η επαρχία. Αλλά είναι ώρες που σιχαίνομαι την πρωτεύουσα κ ώρες που δεν ανέχομαι την επαρχία. Τί να πεις; Δεν μας πιάνει κανείς στη γκρίνια κι ας είναι δικαιολογημένη.

    @ nikoxy, σας ευχαριστώ για τον καλό λόγο. (κάθε φορά που κατεβαίνω, απορώ αν θα μπορούσαν σήμερα οι τσιώλης/βακαλόπουλος να γυρίσουν το εσείς γυναίκες μην κλαίτε).

    @ sraosha,
    για κάποιο περίεργο και ασφαλώς αόριστο λόγο, έχω πιστέψει ότι είστε ο πιο σοβαρός (ή μάλλον πιο αυστηρός) απ’ τους υπόλοιπους που πηγαινοέρχομαι διαδικτυακά κάθε μέρα. Οπότε φροντίζω να σας καλοπιάνω. χοχο.

  22. Ε, ναι: δε με λες και σοβαρό.

    (χοχο χοχο χοχο)

  23. Κάπως βορειότερα, στο Αγρίνιο, οι εκλογές ως αφορμή για ένα υπέροχο σαββατιάτικο πάρτυ που στήθηκε αυθόρμητα σε κάποιον «ανοιχτό κοινωνικό χώρο». Τα απολαμβάνω τα κειμένά σου, σύνζωνε.

  24. «να προβάλλεις σ’ ένα γκρεμισμένο μαντρί τον Μπακιρτζή, τον Τσιώλη και τον Βακαλόπουλο»

    αν μου επιτρέπετε
    και τον Γκάτσο
    και εκείνος δικός σας είναι.

    υπέροχο κείμενο!

  25. Πολύ ωραίο πράγματι το κείμενο αλλά και πολύ μελαγχολικό… Δεν ξέρω, στεναχωρήθηκα 😦

    Είναι μάλλον που η παρακμή μας σαν κοινωνία δεν έχει τελειωμό…

  26. Όντως, πολύ ωραίο το κείμενο βυτίο. Άρεσε και στους υπόλοιπους στη δουλειά που τους το διάβασα.

  27. @ sraosha,
    ε όχι, εγώ σας λέω.

    @ radio sociale,
    εσείς καλά περάσατε. Όλο σε πάρτι και μαζώξεις. Και καλά κάνετε βέβαια.

    @ holly,
    μα ναι, κι αυτός δικός μας. Τιμημένη Ασσέα, αν δεν κάνω λάθος.
    (και θενκς για τις καλές κουβέντες).

    @ Happy Hour,
    κι εγώ την κυριακή στεναχωρήθηκα, εκνευρίστηκα και όλα τα συναφή. Οι εκλογές στην επαρχία είναι δύσκολη υπόθεση. Ζόρικη πραγματικότητα η στρατικοποίηση των ψηφοφόρων.

    @ Γιώργο Κατσαμάκη,
    Διαβάζετε ομαδικά στη δουλειά; Ενδιαφέρον.

    @

  28. σωστό κι αυτό. Κρίνω απ’ τον εαυτό μου. κακώς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s