13:38

Θέλω να ‘ρθει ξανά και να καθίσει στο διπλανό τραπεζάκι. Όπως τότε, να παραγγείλει δύο κονιάκ και να κοιτάμε έξω απ’ τα τζάμια τη βροχή. Θέλω να μου μιλήσει ακριβώς όπως τότε. Να αδειάζει τα ποτήρια και να πετάει μεθυσμένα λογάκια. Λογάκια μόνο για έρωτα και επανάσταση. Να γελάει και να ψιθυρίζει και να νομίζεις ότι από ώρα σε ώρα θα έρθουν και τα δύο. Να τρέμεις, λες και θα σηκώσεις τα μάτια και θα ξεκινήσουν στο αμέσως επόμενο δευτερόλεπτο. Απλώς και μόνο επειδή το είπε αυτή.

Θέλω να μου μιλάει με κοφτές κουβέντες και μισές ειρωνείες για τα εκατοντάδες άρθρα που μας έχουν ζαλίσει με τη νέα μετανάστευση και τα καλύτερα μυαλά που χάνονται επειδή δεν βρίσκουν ευκαιρίες εδώ. Να μου πει ξανά, ότι τώρα όλα γίνονται εδώ, δίπλα μας, γύρω μας. Ότι τώρα, τρελαίνεται, κάθε μέρα να παίρνει θέση, κάθε μέρα να πιάνει κουβέντες στους περαστικούς, να διαβάζει ωραίες λέξεις και να τις στέλνει σε φίλους. Κι όποιος φεύγει, καλά κάνει και φεύγει (ποτέ δεν αγαπούσε τους ήρωες άλλωστε), κι όποιος μένει κάνει δυο φορές καλά και μένει. Τα μάτια της στο σημείο αυτό θα γυαλίζουν. Μου λέει ότι η μάχη συμβαίνει εδώ και τώρα μπροστά στα μάτια μας και τα κορμιά που πέφτουν, είναι αυτά που είδαν στα στενά της Αθήνας ένα φωτεινό τοπίο, την αυριανή μας πόλη.

Θέλω να μην την χωράει η καρέκλα, όταν χαιρέκακα θα μου αναλύει γιατί πρέπει να διαλυθούν όλοι οι κομματικοί σχηματισμοί της αριστεράς. Να λέει πως οι σχηματισμοί απέτυχαν, αφού δεν ήξεραν τί να αγαπήσουν, ούτε καν είχαν ποθήσει τον άλλο κόσμο, που δεν είναι εφικτός, αλλά αναγκαίος. Τον κόσμο που δεν είναι σύνθημα αλλά το βασικό πρόταγμα. Τον κόσμο για τον οποίο σταμάτησαν εδώ και καιρό να μιλάνε. Το φαντασιακό τους υποτάχτηκε στο συλλογικό τηλεοπτικό βλέμμα. Δεν ξέρουν πια πώς να ονειρευτούν. Ύστερα θα την ακούω να λέει πως τα ονόματα στα ψηφοδέλτια και οι σχηματισμοί που τους υποστήριξαν, βούλιαξαν σε μια ανιαρή κοιλάδα υπολογισμών και εξισώσεων, εκεί που όλα καταλήγουν σε κάποιο τοις εκατό. Την ώρα που θα έπρεπε να αναζητάμε «ένα νέο πρότυπο κοινωνικής συμπεριφοράς (…)», εμείς ψάχναμε για υποψήφιο περιφερειάρχη.

Θέλω να την ακούω την ώρα που θα λέει ότι το ερώτημα «σε ποιόν ανήκουν τα Εξάρχεια» μας επιστράφηκε ως κακόγουστη φάρσα. Θα έχει ήδη μεθύσει όταν με κάποια πίκρα θα μου δείχνει τους ένοπλους που κρατάνε στο ένα χέρι τον καφέ του γρηγόρη και στο άλλο την σκανδάλη. Με ακόμη περισσότερη πίκρα θα δείχνει τις πέτρες που κάθε τόσο ξεκινάνε από κάποιους που περπατάνε πλάι στο πάρκο. (Λες και το πάρκο αυτό ενοχλεί τους πάντες). Μοιάζει δύο ομάδες να διεκδικούν την ίδια όαση ελευθερίας. (Οξύμωρο, λέει, για μια τέτοια όαση να τίθεται ζήτημα ιδιοκτησίας). Διάλειμμα στο παραλήρημά της. Διαβάζουμε ξανά λίγο Μπωντριγιάρ. «(ζούμε τον) θρίαμβο του αποτελέσματος επί της αιτίας». Ζούμε την εποχή, λέει, που ο τρόπος που αντιδράς κατάντησε να είναι σημαντικότερος απ’ την αιτία σου. Αν θυμάσαι την αιτία όμως αποκλείεται να αποθεώσεις το όποιο αποτέλεσμα. Δεν είναι δικαίωση μια πέτρα σ’ ένα τζάμι, όσο δεν είναι κι ένα όχι σε κάποιο νομοσχέδιο. Ηθικολογείς θα της πω.

Τότε θ’ αλλάξει ύφος. Θα μου μιλήσει για τον τρόπο που η Anna Karina κοιτάζει την κάμερα, για τον Miles Davis που παίζει μόνο για το αριστερό αυτί της Jeanne Moreau, για τα πόδια που παρελαύνουν στα ποστ του κ. μοίρη ή για το ξανθό κορίτσι που κάποια Παρασκευή μεσημέρι, 1 και τριάντα οκτώ ακριβώς, ανέβαινε την τρικούπη, κρατώντας μια μαύρη θήκη (με ένα βιολί;). Θα μου πει ότι τέλειωσε το καλοκαίρι κι ότι η βροχή στάζει καλύτερα μέσα στο ποτήρι του κονιάκ. Ότι ξανάρχισε να διαβάζει και ότι είδε για δέκατη φορά το Χιροσίμα Αγάπη μου. Λίγο πριν φύγει θα πει ότι η μάχη είναι ώρα να δοθεί. Κι ότι όσοι πόθησαν ποτέ ένα ξανθό κορίτσι ή έναν άλλο κόσμο, πιθανότατα θα τα συναντήσουν. Όχι στα όνειρά τους, αλλά εκεί που συνάντησα κι εκείνη. Στο δρόμο, στην πραγματική ζωή.

Advertisements

21 Σχόλια

Filed under ασυναρτησίες, ζεστές μέρες

21 responses to “13:38

  1. αδιαφορώ αν σας φανεί υπερβολή μα θα πω ετούτο μόνο, μπορεί ο Γκοντάρ να είναι πολύ μακριά αλλά we’ll always have Βυτίο
    (αν είχαμε και την Anna ακόμη καλύτερα)

  2. γιαννης

    πειράζει να περιμένω και εγώ να μου τα πει αυτά?

    Υπέροχο κείμενο , ευχαριστούμε

  3. Εννοίτε ότι ο άλλος μέσα σας είναι γυναίκα;Μα εσείς ξεπεράσατε και τον ΚΚΜοίρη!
    (Άψογο,όπως πάντα émouvant.)

  4. @ κ. μοίρη,
    εσείς φταίτε για όλα, σας το έχω ξαναπεί. Πάω να εκφωνήσω το λογίδριό μου περί αριστεράς και με αναγκάζετε να σκέφτομαι την άννα καρίνα και τα πόδια των διερχόμενων κοριτσιών.

    @ κροτ,
    όλα τα πρόσωπα που εμφανίζονται στο παρόν βλογ είναι πραγματικά (ή σχεδόν).

    @ γιάννη,
    σε ψάχνει να στα πει.

    @ αγαπητέ σελιτσάνε,
    παλιά, όταν η ξαδερφούλα μου έλεγε κάτι τέτοια στο μέσο της ταινίας, ο αδελφός της, της έλεγε αυστηρά, «μην λες το έργο ρε παιδί μου».

    @ καλούτσικη,
    βαχ.

  5. contrabbando

    Chapeau. Rien d’ autre.

  6. @ contabbando,
    αυτό που γράφετε όλοι γαλλικά αποδεικνύει αυτό που υποψιαζόμουν πάντα. Ότι δλδ στην ερώτηση, γερμανικά ή γαλλικά έπρεπε τότε να απαντήσω το β’.
    Άβε Καίσαρ.

  7. psy_xraimi

    Wunderbar ist das Wort, καλό μας βυτίο.

  8. Sehr schön (για να μην έχεις παράπονο) 🙂

  9. ωπ, με πρόλαβαν, έπρεπε να είχα κάνει ριφρές.

    (ριφρές. Ωραίο δεν φαίνεται τυπωμένο;)

  10. καλά το φαντάστηκα.
    δεν υπάρχει.
    χο χο χο!

  11. @ psy_xraimi,
    ω τι καλή 🙂

    @ δύτη,
    με χαρά διαπιστώνω πως είστε όλοι γλωσσομαθείς.
    (σαν κάτι δροσερό ή ξεδιψαστικό ακούγεται. εκτός αν το συνδέω στο μυαλό μου με το χυμό.)

    @ κροτ,
    είσαι τρελή κουτσομπόλα, γι’ αυτό σ’ αγαπάω.

  12. Τα όνειρα δεν είναι πραγματική ζωή; Ή είναι ο δρόμος ;

    Αυτό το άλλο, ο «αναγκαίος κόσμος» δεν πρέπει να υπερασπίζουμε (στον εαυτό μας καταρχάς) ότι είναι «εφικτός»;

    Νομίζω πως αυτά τα ωραία πόδια και οι θήκες του βιολιού κάνουν μεγάλη ζημιά… απενεργοποιούν τον αντίλογο…

  13. gasireu

    υπάρχουν τέτοια κορίτσια ακόμα ε…τεκμηριωμένο με μαρτυρία…(αν το κείμενο διαβάζεται από τίποτις νεοφιλελεύθερους, να δοθούν συντεταγμένες πλοήγησεις, μακριά από πορεία των κοριτσιών τούτων, προς αποφυγήν…προεπαναστατικών αλλεργικών εξανθημάτων…και όπως λέει και ο autre,
    για τους δικούς του φαντάζομαι λόγους, αλλά κολλάει ταμάμ, »Ο έρωτας αξίζει μόνο σε προεπαναστατική περίοδο»)

  14. [πάρε τραγουδάκι από αυτά που δε σου αρέσουν]

    [ποτέ δεν το αρνήθηκα 😉 ]

  15. @ Γιώργο Κατσαμάκη,
    νομίζω ότι να λέμε ότι είναι εφικτός, μοιάζει όπως λες σ’ ένα παιδί, μην ανησυχείς, όλα θα πάνε καλά.
    Ότι είναι εφικτός θα έπρεπε (τουλάχιστον μέσα μας) να είναι αυτονόητο. Αλλά δεν είναι απλά εφικτός, πρέπει να εκφραζόμαστε σα να είναι όχι απλά μια δυνατότητα, αλλά η επιλογή μας την οποία και είμαστε αναγκασμένοι να πραγματοποιήσουμε.
    Τεσπα τώρα φλυαρώ και παίζω λίγο με τις λέξεις. Απλά αυτό το εφικτός μου μοιάζει λίγο σαν διαφήμιση τζόκερ. Μπορεί και να συμβεί ας πούμε.
    Το βασικό όμως είναι η αιτία της απενεργοποίησης του αντίλογου. Τα πόδια δλδ.

    @ gasireu,
    φυσικά και υπάρχουν. no doubt.
    μην ανησυχείς, οι νεοφιλελεύθεροι δεν ερωτεύονται, απλά αποκτούν αξεσουάρ σε μορφή γυναίκας.
    μεγάλες κουβέντες ο autre. Ώρες ώρες νομίζω ότι η ατάκα αυτή είναι μεγάλη αλήθεια.

    @ θενκς καλή μου κροτ. δεν είναι κ άσχημο το τραγούδι τελικώς.

  16. Ε! όχι και ασυναρτησίες ρε βυτίο!!!?
    Ότι πιο σοβαρό, όμορφο, και ελπιδοφόρο έχεις γράψει (#%$@&^%%*)… τον τελευταίο καιρό

    πάω να το ακούσω δια στόματος καίσαρα

    🙂 καλή σας μέρα

    υ.γ. και εκει που νόμιζα πως θα απεξαρτηθώ πια.. (αι σιχτίρ) αθεράπευτη θα μείνω

  17. espectador

    Τυχερε! Εγω μονο τα κοκκορια του απεναντι ακουω. Και την Αννα Καρινα να παιζει τεννις στον τρελλο Πιερο!

  18. Μάνε, streetfox, espectador (γιατί λίγο είναι αυτό; η Καρίνα εννοώ)
    είμαι σε καταστολή. γενικώς.
    σόρυ για την χαρακτηριστική αργοπορία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s