μια κάποια πραγματικότητα

Την περασμένη εβδομάδα στη ΝΕΤ, ο Ξυδάκης, κάτοικος Αθηνών, και τρεις εξωγήινοι, διαμένοντες ασφαλώς, σε κάποιον μακρινό κι αλλόκοτο πλανήτη. Ο οικοδεσπότης της εκπομπής κάνει τις πρώτες ερωτήσεις σχετικά με την πτώση του βιοτικού επιπέδου και τις επιπτώσεις των μέτρων στην καθημερινή ζωή. Ο, περίφημος πια, κ. Καλύβας απαντάει λέγοντας ότι έβλεπε στις πτήσεις τους Έλληνες να πηγαίνουν για ψώνια κάθε Σαββατοκύριακο στη Νέα Υόρκη. Ε δεν πειράζει, ας πηγαίνουν μια ή δύο φορές το χρόνο. Λίγο αργότερα ο ίδιος σχολιάζει ότι θεωρεί απαράδεκτο νέοι 20 και 22 ετών να μένουν ακόμη στο πατρικό τους σπίτι. Όντως είναι απαράδεκτο να έχουν οι 22αρηδες τέτοιους μισθούς και να μην φεύγουν απ’ την εστία και τη σιγουριά των γονιών. Ίσως τώρα που ο μισθός θα είναι 540€ να αλλάξουν τα πράγματα. Ίσως τώρα ο νέος που βαριέται και βολεύεται να αναζητήσει με μεγαλύτερη ένταση την αυτονομία.

Στο σπίτι πέφτει μια σιωπή, ενώ η τηλεόραση επιμένει να ακτινοβολεί λέξεις και απελπισία. Τί είναι άραγε η πραγματικότητα; Η γεμάτη business class για την δικιά μας κοντινή Αμερική; Οι βαλίτσες με τα πουκάμισα και τα μπλουζάκια που κυλάνε σ’ ένα διάδρομο στο Ελ. Βενιζέλος; Τα τζιπ; Τα λεωφορεία; Η Κηφισιά; Η Νίκαια; Η οδός Ευριπίδου; Η παραλιακή; Τα έργα του ηλεκτρικού; Το ταμείο ανεργίας; Οι σχολιαστές που γράφουν για την πολυτέλεια που ζούσαν οι Έλληνες;

***

Χθες στη ΝΕΤ οι ομιλητές επιμένουν να θέλουν να βλέπουν την πραγματικότητα και να συζητάνε γι’ αυτήν. Όλοι; Όχι ακριβώς. Ένας αντιστέκεται σθεναρά. Ένας απ’ όλους διακόπτει συνεχώς τους ομοτράπεζους για να πει «ας πείτε τώρα κάτι αισιόδοξο» ή «το κακό σενάριο, η χρεοκοπία είναι πίσω μας όμως οριστικά, έτσι;». Οι άλλοι του λένε ότι δεν μπορούμε να το πούμε με σιγουριά αυτό και αρχίζουν να επιχειρηματολογούν, εξηγώντας γιατί κατά τη γνώμη τους το πρόβλημα είναι ακόμη μπροστά μας. Αυτός, ο ένας που αντιστέκεται, τους ξαναδιακόπτει. «Μα δεν βλέπετε ότι γίνονται διάφορες θετικές ενέργειες; Στο τάδε μέρος μια άδεια βγήκε μέσα σε πέντε μέρες μόνο». Ναι του λένε όλοι οι άλλοι, αλλά το ζήτημα είναι πολύ πιο σύνθετο. Η εκπομπή τελειώνει και ο κ. Πολίτης (ο ένας δηλαδή) μοιάζει να αγωνιά σβήνοντας σιγά σιγά μπροστά στο φακό. Ψάχνει κάτι αισιόδοξο. Θέλει να στείλει για ύπνο τους τηλεθεατές με καλή διάθεση. Δεν θέλει να ακούσει στοιχεία και απόψεις από ανθρώπους που φαίνεται τουλάχιστον να έχουν μια κάποια γνώση. Θέλει να ακούσουμε κάτι θετικό. Ανεξαρτήτως του τι συμβαίνει γύρω μας. Ανεξαρτήτως του τί βρίσκουμε εμείς οι τηλεθεατές του, όταν κοιτάζουμε το πορτοφόλι μας. Ας βρούμε λίγη αισιοδοξία, αρκεί. Οι άνεργοι πρέπει να ζουν στο αισιόδοξο σύμπαν του κ. Πολίτη. Ακόμη κι αν στο πραγματικό σύμπαν η Χρυσή Ευκαιρία δεν περιέχει καμία απάντηση γι’ αυτούς. «Το κακό σενάριο το αφήσαμε πίσω μας, έτσι;». Στα σενάρια, ως γνωστόν, συνυπάρχουν διάφοροι πρωταγωνιστές και ο συγγραφέας δεν επιφυλάσσει για όλους την ίδια μοίρα.

***

Μέσα μου κάθε μέρα ζορίζεται ο μισός εαυτός. Αυτός με κάνει να θέλω να διαβάζω, να ενημερώνομαι για την κρίση. Να παρακολουθώ τις τηλεοπτικές συζητήσεις. Κάπως έτσι αγχώνομαι και τρώω τα νύχια μου σκεπτόμενος αν θα τα καταφέρουν οι άνθρωποι που βλέπω κάθε μέρα γύρω μου. Υπάρχει όμως και ένα κομμάτι μου που ξυπνάει κάθε τόσο, βγαίνοντας απ’ τον λήθαργο χάρη σε κάποιες λέξεις ή μερικά ποτηράκια αλκοόλ. Τότε θυμάμαι τον Σιοράν, τον Γκόρπα, τον Λακαριέρ, τον Μπελ. Πιάνομαι απ’ τις σελίδες τους. Αρχίζω και ανασαίνω πιο αργά. Σκέφτομαι την ώρα της πτώσης όχι χωρίς κάποιο αόριστο χαμόγελο. Βλέπω μια μορφή ν’ ανάβει τσιγάρο απ’ τα απομεινάρια ενός καμένου κτιρίου. Βλέπω κορίτσια ξαπλωμένα κάτω από δέντρα. Ακούω τραγούδια που γράφτηκαν σε μια βραδιά και κυκλοφόρησαν απευθείας στα στόματα των περαστικών.

Ύστερα ξανακοιτάζω τον λογαριασμό της ΔΕΗ και το χαρτί που έχω σημειώσει τις εισφορές στο ταμείο και ξυπνάω σ’ αυτόν τον δύστροπο εφιάλτη.

***

«Σου ζητούν πράξεις, αποδείξεις, έργα, και το μόνο που μπορείς να δώσεις είναι δάκρυα μετασχηματισμένα».

Ε. Σιοράν

Advertisements

19 Σχόλια

Filed under διάφορα

19 responses to “μια κάποια πραγματικότητα

  1. Σε κάποιο μπλογκ-δεν θυμάμαι τώρα ποιο-βρήκα ένα λινκ της εφημερίδας «Το Βήμα»,όπου υπήρχε μια συλλογή ανθρώπων,οι οποίοι περιέγραφαν με χαρά πώς προσάρμοσαν τη ζωή τους στα «νέα δεδομένα».Διαβάζοντας τις γλαφυρές περιγραφές τους,δίπλα στις χαμογελαστές φωτογραφίες τους,θυμήθηκα εκείνο το ανέκδοτο με τον ξαντεριασμένο τύπο που έλεγε «ευτυχώς που δεν πάθαμε και τίποτα!»
    Πρόκειται προφανώς για την κοινωνική προσφορά των διαφόρων «συγκροτημάτων»…

  2. Ένα κομμάτι της πρώτης εκπομπής το πέτυχα στην τηλεόραση… Highlight: όταν ο Καλύβας καταλήγει σε μια από τις τοποθετήσεις του λέγοντας «αυτό είναι ένα τίμημα που αξίζει να το πληρώσουμε», ο Ξυδάκης του ανταπαντά «το λέτε αυτό όμως δεδομένου ότι δε θα το πληρώσετε εσείς»!

  3. Ο κύριος Καλύβας …

    (πήγα να γράψω κάτι αλλά συγχύστηκα)

    Δεν μπορώ να βρω τώρα μια παρατήρηση του «Ιού» για ένα παρόμοιο ρεπορτάζ μ’ αυτό που αναφέρει πάνω ο Σελιτσάνος, του στυλ: προσαρμοζόμαστε στην κρίση, διώχνουμε τη γυναίκα που καθαρίζει Αυτή πώς προσαρμόζεται στην κρίση; ε, από τρεις υπαλλήλους που είχα στο μαγαζί τώρα έχω έναν Οι άλλοι δύο πώς προσαρμόστηκαν;

    Και πάει λέγοντας. Να δούμε πόσο θράσος θα εξακολουθήσουν να έχουνε σε καναδυό χρόνια.

  4. για να ελαφρύνω λίγο το κλίμα, μεταφέρω βοσνιακό ανεκδοτάκι που γράφτηκε κάτω από άρθρο του Talos στο eurotrib.com:

    Mujo (stereotypical Bosniac) comes back from a trip to Sweden and tells his friend «man, they’re 30 years behind us in Sweden». «How so?» asks his friend. Mujo replies «Life is still good there».

  5. ποιος είναι ο Καλύβας;

    Βυτίο, αλήθειες υπάρχουν πολλές, η πραγματικότητα είναι μία όμως.

    imwrong, σκέτη πίκρα το ανεκδοτάκι.

  6. tram21

    «Βλέπω μια μορφή ν’ ανάβει τσιγάρο απ’ τα απομεινάρια ενός καμένου κτιρίου» – δεν το συζητώ… τέλειο…
    Μια είναι η λύση: κλείνουμε την τηλεόραση εδώ και τώρα. Λίγο θέλουν τα φερέφωνα της σοσιαλιστικής κυβέρνησης για να μας γεμίσουν ενοχικά σύνδρομα. Kill your television.

  7. nikos

    ειχα παρομοιες σκεψεις βλεποντας την εκπομπη .Καποιοι κανουν πως δεν καταλαβαινουν και ελπιζουν οτι η φενακη τους περνιετε για πραγματικοτητα απο ολους τους υπολοιπους .Η απελπισια εχει βγει στους δρομους και στην τηλεοραση μιλανε για ζωες χαμενες κανοντας στατιστικες .

  8. Δια πολλοστήν φοράν, σας δηλώνω την αγάπη και εκτίμησίν μου. Την εκπομπή δεν την είδα καθότι δεν βλέπω τηλεόρασιν, πλην όμως είναι σαν να την είδα διαβάζοντάς σας. Να είστε πάντα καλά και να μας καθησυχάζετε με την σκέψιν εφόσον υπάρχουν και άλλοι μάρτυρες ότι γεμίσαμε εξωγήινους, υπάρχουν ακόμα γήινοι, πλάσματα ικανά ανθρωπίνης συμπόνοιας δια τον πλησίον τους και σεβασμού δια την χρησιμότητα της εφευρέσεως του λόγου.

  9. Кроткая, ο κ. Στάθης Καλύβας, καθηγητής στο Yale, ιστορικός, με σύνηθες αντικείμενο τον εμφύλιο 46-49.

  10. @ selitsane,
    κάπως έτσι σαν το ανέκδοτο. Σήμερα το πρωί ήμουν στην εφορία και παρατηρούσα το ύφος ενός κυρίου, που είχε έρθει να κάνει διακανονισμό. Εκεί που ο υπάλληλος μιλούσε για προσαυξήσεις, μου φάνηκε πως αυτός κρατούσε τα άντερά του.

    @ head charge,
    πραγματικά η υπομονή του Ξυδάκη μου φάνηκε εντυπωσιακή. Όχι δλδ επειδή θα διαφωνούσαν, αλλά επειδή ο άνθρωπος κάποιες στιγμές πραγματικα μιλούσε σαν εξωγήινος. Για μια άλλη χώρα, κπ άλλους ανθρώπους, κπ άλλες συνθήκες.

    @ Δύτη,
    καλά αυτά τα προσαρμοζόμαστε στην κρίση πολύ μ’ αρέσουν. Οπότε κι εγώ τ’ αποφάσισα, θα κόψω το χαβιάρι. Αν είναι για το καλό των δημοσιονομικών μας, θα θυσιαστώ.

    @ imwrong,
    εξαιρετικό και πικρό. Ακόμη δεν κατάφερα να διαβάσω τον Τάλω. Παράλειψη.

  11. @ κροτ,
    δεν συχνάζεις στο μπαζ. δεν διαβάζεις βήμα. άρα χάνεις.

    @ τραμ21,
    δίκιο έχεις μωρέ. Να όμως λίγο λόγω του αντικειμένου που με απασχολεί γενικώς, λίγο λόγω ότι θέλω να ξέρω τί λένε κ πώς επιχειρηματολογούν, όλο την ανοίγω. Είναι κ λίγο μαζοχισμός το παραδέχομαι.

    @ nikos,
    οι στατιστικές θα τους φάνε στο τέλος. Μα είπαμε να κοιτάμε τους δείκτες και τα ποσοστά, αλλά και μια ματιά έξω απ’ το παράθυρο που και που να δούμε τί συμβαίνει στον κόσμο είναι αναγκαία.

    @ Αντώνη,
    με σκλαβώνετε. Τον τελευταίο καιρό έχω αρχίσει την ώρα των εκπομπών να παίρνω φίλους τηλέφωνο. Τους ρωτάω αν τους φαίνονται περίεργα όσα ακούνε. Γιατί στο τέλος θα αρχίσω να αμφιβάλω κι εγώ ο ίδιος για τον εαυτό μου. Για να μην πω για τους γονείς μου. Κάτι φορές που τους παίρνω τηλέφωνο και λένε ότι είναι στο χωριό, μήπως τελικά βρίσκονται στη Νέα Υόρκη;

    και σας ευχαριστώ πολύ για το ποστάκι. Ιδιαιτέρως εύστοχο ως συνήθως.

    @ imwrong,
    αυτή η κροτ, δεν ξέρει τους καλύτερους.

  12. σκετο

    Περί αισιοδοξίας:
    (Η αλήθεια είναι ότι έχω ένα χρόνιο πρόβλημα με το συγκεκριμένο ζήτημα-όλο το βρίσκω μπροστά μου και όλο μου φαίνεται εκτός θέματος. )
    Μάθαμε πως η γη γυρίζει και ξαφνικά μας πιάνει όλους ναυτία…
    (@βυτίο: ε-ξαι-ρε-τι-κές όλες οι καταχωρίσεις! )

  13. καλύβας= ο απολογητής των ταγματασφαλιτών.
    δεν είναι ιστορικός, είναι πολιτικός «επιστήμονας».
    Όταν θα έρθει ο καιρός που θα τους κόψουμε το βήχα, ο καλύβας θα γράφει αρθράκια και βιβλία όπου θα ισχυρίζεται ότι η βία είναι στο αίμα μας, μιας και δε θα μπορεί να καταλάβει γιατί ενώ οι άδειες βγαίνουν σε 5 μέρες, ο κόσμος εξεγείρεται επειδή δεν έχει να φάει.

  14. βυτίο πολύ μου αρέσουν οι συμπυκνώσεις και οι περιγραφές σου. Αυτές οι (βραδυνές) στροφές στις αναγνώσεις έχουν αρχίσει να γίνονται διαφυγές στη χαμένη αισιοδοξία μας.

  15. σχιζομητροπολιτάνος

    ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΙΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΙΣ ΟΛΕΣ!!

    ΠΡΑΞΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΠΡΑΞΕΙΣ!!

  16. @ σκέτο,
    αν εννοείς ότι είναι εκτός θέματος η αισιοδοξία, στην προκειμένη περίπτωση νομίζω συμφωνώ.
    Δεν έχει σημασία πως θα βαφτίσεις τι. όπως
    λέει κι ο σχιζομητροπολιτάνος Πράξεις, πράξεις, πράξεις.

    @ partizana,
    ο καλύβας πάντως απ’ όσο καταλαβαίνω είναι μέρος μόνο μια συγκεκριμένης οπτικής για τα θέματα του εμφυλίου και της αριστερής βίας γενικότερα.
    Τότε θα γράφει άρθρα για τη βία που είναι στο αίμα μας; Ε τότε θα τον καλώ να καταδικάσει τη βία απερίφραστα, «απ’ όπου κι αν προέρχεται».

    @ Γιώργο Κατσαμάκη,
    ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Αλλά αν χάθηκε η αισιοδοξία, ξυπνάει η επιμονή ε;

    @ χαιρετώ σχιζομητροπολιτάνε.

  17. κροτ,
    ο Καλυβας πολύ πριν αρχίσει να εμφανίζεται στο χαζοκούτι, βρέθηκε σε σύγκρουση με τους φορείς του ιού, ήδη από το 2003.. εδώ το λινκ: http://www.iospress.gr/ios2003/ios20031026a.htm
    βυτίο,
    l’ histoire, ne serait-elle pas, en derniere instance, le resultat de notre peur de l’ ennui..?
    Emile Cioran, Histoire et Utopie

  18. γειά σας melen,
    πολύ ενδιαφέρον το λινκ.

    ακόμη πιο ωραίος ο Σιοράν, αν τον αποκρυπτογράφησα βέβαια σωστά, αφού στα γαλλικά δεν τα καταφέρνουμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s