ας μιλήσουμε για θαύματα

Ακούω συνέχεια συζητήσεις για το μέλλον των media, τα νέα επιχειρηματικά μοντέλα και την προοπτική που δίνουν οι νέες τεχνολογίες. Διαβάζω έρευνες και papers που αναζητούν τρόπους για το πώς τα συμβατικά μέσα θα μπορέσουν να συνδεθούν με τους χρήστες ή για το πώς θα εκμεταλλευτούν το περίφημο πια user generated content. Η κοινή συνισταμένη σε όλες αυτές τις συζητήσεις είναι πως οι περισσότεροι που ασχολούνται με αυτά τα ζητήματα, προσπαθούν να βρουν λύσεις ώστε να προσαρμόσουν τη νέα εποχή στην προηγούμενη κατάσταση. Την ώρα που οι εξελίξεις μας ξεπερνάνε κάθε δευτερόλεπτο, επιμένουμε να σκεφτόμαστε με βάση τη διάσωση των παλιών συστημάτων και την υποταγή των νέων ιδεών στους αντιδραστικούς σχηματισμούς. Αυτή την ώρα θα προτιμούσα να μιλάμε και να ακούμε για υπερβάσεις.

Βαριέμαι λοιπόν κάθε φορά να απαντάω, σε όλους όσους συζητάνε, πως ένα μέρος του μέλλοντος για το οποίο αγωνιούν (και το οποίο φοβούνται) είναι ήδη εδώ. Μία από τις λέξεις που περικλείουν αυτήν την κλεφτή ματιά στο αύριο, ηχεί κατά τη γνώμη μου κάπως έτσι: Radiobubble.

Οι αφίσες της ραδιόφουσκας μιλούσαν εξαρχής για μία κοινότητα υπό κατασκευή. Η κοινότητα όμως είναι δύσκολη λέξη, συνήθως δε, χρησιμοποιείται καταχρηστικά. Η όποια αρχική καχυποψία (τουλάχιστον από μέρους μου) όμως, νικήθηκε εύκολα, γρήγορα και οριστικά. Αν η κάθε κοινότητα αποτελείται αλλά και ορίζεται από ανθρώπους, όταν γνώρισα τους ανθρώπους πήρα μια σειρά από απαντήσεις. Απαντήσεις γεμάτες ιδέες, προσφορά, χιούμορ και (η γλυκιά αλήθεια είναι) αλκοόλ.

Η ύπαρξη (και μέχρι σήμερα επιβίωση) του Radiobubble είναι από μόνη της μια πολύ ζόρικη υπόθεση. Ένας κόσμος ολόκληρος που στήθηκε και μεγάλωσε χωρίς καμία ουσιαστική οικονομική στήριξη από εκεί που συνήθως τα μαγαζιά ζητούν και βρίσκουν τέτοια. (ίσως ακριβώς γιατί ποτέ δεν αισθάνθηκε μαγαζί).

Παρ’ όλες τις δύσκολες συνθήκες (που πολλές φορές φόραγαν το κοστούμι του αδιέξοδου), όσα έγιναν αυτά τα δύο και κάτι χρόνια στο Radiobubble ήταν πολλά και εξαιρετικά. Τώρα εν μέσω ακριβώς αυτής της γενικής κατάστασης που παριστάνει με μεγάλη επιτυχία το αδιέξοδο, η Ραδιόφουσκα επιχειρεί ένα άλμα, μια ξεκάθαρη υπέρβαση.

Η υπέρβαση δεν είναι το άνοιγμα, όπως θα έχετε καταλάβει, μιας καφετέριας, αλλά η δημιουργία του τοπίου που θα συναντηθούμε. Όχι μόνο για να πιούμε καφέ (που θα τον πιούμε αλλιώς ποιος ακούει την Καλούτσικη), αλλά κυρίως για να κάνουμε ραδιόφωνο και να γίνουμε μέρος αυτού που τόσο καιρό συνέβαινε υπόγεια και ψιθυριστά. Το δίκτυο των ανθρώπων τώρα πια φωνάζει δυνατά ότι υπάρχει και ετοιμάζεται να κάνει τις δικές του υπερβάσεις. Στην ενδοχώρα της ραδιόφουσκας η κοινότητα θα μοιραστεί, θα φανταστεί, θα εφεύρει και θα συνυπάρξει. Η κοινότητα θα υπάρξει κόντρα στον άγριο καιρό, τις ανέραστες συνήθειες και τον αντιδραστικό εγκλεισμό. Η ραδιοφωνική συλλογικότητα θα υπάρξει κόντρα σε όλες τις πιθανότητες, ακριβώς όπως έκανε μέχρι σήμερα.

Αυτό που προσπαθώ με τόσα κόμματα κι ασύνδετα σχήματα να πω, είναι ότι τελικά, το Radiobubble στο κέντρο της πόλης αποτελεί ένα θαύμα. Ένα θαύμα που δεν διαμεσολαβείται από άγνωστες και μυστικές δυνάμεις, αλλά από τα χέρια και τα μυαλά των ανθρώπων.

Ένα θαύμα λοιπόν.

(Σαν κάποια τραγούδια ας πούμε του Marley. Τα ‘χεις ακούσει τόσες φορές, λένε τα πιο απλά πράγματα κι όμως κάπου μέσα σου, ήσουν πάντα σίγουρος ότι μιλούν μια άλλη γλώσσα, μια γλώσσα που καταργεί μερικές εκατοντάδες απ’ τους κανόνες που ορίζουν για κάποιο αλλόκοτο λόγο τις ζωές μας. Σαν ένα απ’ τα καινούρια τραγούδια της Monica. Λες και είχες χρόνια να ακούσεις μπουζούκι. Σαν τη Jeanne Moreau όταν λέει “I never laughed before I met you two. I always looked like this. But that’s over for good. Now it’s like this.”. Λες και όλες οι ιστορίες ξεκινάνε να γράφονται από απόψε, με τη δικιά σου. Σαν την ιδιότυπη αυλή του Rb. Λες και καταργεί την οδό Ιπποκράτους για να μας τοποθετήσει σ’ ένα μαγικό τοπίο.)

Αυριανά παιδιά, νοσταλγοί και μεθυσμένοι ένοικοι των Αθηνών, φανταστικοί διαδικτυακοί συγκάτοικοι. Προσπαθώ να σας μιλήσω για ένα θαύμα. Προσπαθώ να σας μιλήσω για το Radiobubble.

Υγ. Το Radiobubble βρίσκεται Ιπποκράτους 146 και Βατάτζη.

Κι επειδή τίποτα δεν είναι τυχαίο, τις ημέρες που άνοιγε το Rb ο Δύτης έγραψε ένα εξαιρετικό κείμενο για τον Βασίλειο Βατάτζη (κοιτάξτε και τα σχόλια, πρόκειται για ποστ περιβόλι). (Καλά βέβαια δεν ξέρω αν το όνομα του δρόμου οφείλεται στον συγκεκριμένο άνθρωπο, θα μου άρεσε όμως).

Υγ2. προσοχή. Αν δεν συμφωνείτε ή θεωρείτε υπερβολικό το περιεχόμενο του παρόντος ποστ, πολύ κακώς κάνετε. Αυτή τη φορά δε θα προσπαθήσω να επιχειρηματολογήσω. Θα σας παρακαλέσω απλά να έχετε τα αυτιά σας ανοιχτά

Υγ3. Αν είσαι άσχετος με το Rb, δοκίμασε να ξεκινήσεις ας πούμε απ’ το αφιέρωμα στον Χατζιδάκι. Αν θες κι άλλα, πες μου να σου προτείνω εκπομπές.

Advertisements

15 Σχόλια

Filed under ασυναρτησίες, radiobubble

15 responses to “ας μιλήσουμε για θαύματα

  1. Όπως το διάβαζα, είπα να γράψω κάτι για τη Ζαν Μορώ και το Ζυλ και Τζιμ, και μετά έπεσα στην πάσα για τον Βατάτζη. Ευχαριστώ.

    Ο δρόμος ωστόσο μάλλον αναφέρεται σε κάποιον γνωστότερο Βατάτζη, αυτόν ας πούμε.

  2. γειά σου Δύτη. Προφανώς έχεις δίκιο.
    αλλά, είπαμε, θα ήθελα να πιστεύω πως έχεις άδικο και άρα υπάρχει εδώ μια περίεργη σύνδεση. (όπως λέει και το γνωστό σλογκανάκι «ποτέ μην αφήνεις την αλήθεια να σου χαλάσει μια καλή ιστορία». Τόσοι άνθρωποι κάναν καριέρα στηριζόμενοι σ’ αυτό. 🙂 )

  3. ιστορία γράφουν οι παρέες, Βυτίο!
    και εις άλλα με υγεία, είστε άπαιχτοι -να δω πότε θα πιω καφέ εκεί..

  4. duke

    Κροτ πάμε άνετα…..τώρα που μένω Αθήνα κιόλα….
    Βυτίο θα είναι και ο Ερνέστος εκεί ή θα δούμε όνο τους ευτυχείς γονείς;

  5. Kostas

    Hahahha, μια από τις φορές που δεν συμφωνώ σε κάτι μαζί σου γενικώς. Αλλά συμφωνώ απόλυτα αγαπητέ συνάδελφε.

  6. Παράθεμα: Tweets that mention ας μιλήσουμε για θαύματα « το βυτιο -- Topsy.com

  7. κοίτα να δεις που ετοιμάστηκα να γράψω «την ιστορία την γράφουν οι παρέες» και το έχει ήδη γράψει το βέλγικο φοξ-τροτ-τεριε!

    Εγώ, πάλι, θα περάσω για καφέ! 🙂

  8. @κροτ άντε κατέβα. Δεν έχει καφέ όμως. Ρακές και μετά στον αέρα. Θα τα πεις όλα.

    @ duke, οι γονείς ως γνωστόν παίζουν το ρόλο της αντιβασιλείας που ζορίζει το λαό μέχρι να ενηλικιωθεί ο Ερνέστο και να πάρει -επιτέλους- τα πράγματα στα χέρια του.

    @ Κώστας, για να μην ψάχνουμε και πού θα πιούμε εκείνο τον καφέ που όλο κανονίζουμε.

    @ κόκκινο μπαλόνι,
    έχουμε ήδη αρχίσει να παίρνουμε απουσίες. Οι μετεξεταστέοι θα πρέπει να πιούν τα διπλά απ’ τους υπόλοιπους.

  9. Βυτίο, εγώ αναγκαστικά με τους μετεξεταστέους το Σεπτέμβριο, νωρίτερα δεν το βλέπω!
    Όλα θα τα πω όλα, μη με χτυπήσεις πολύ, παραδινομαι, χα χα χα!

    Μπαλούν, για ποιον χτυπά η καμπάνα!?

  10. kaloutsiki

    …. πιο πολύ απ’όλα μου άρεσε το Καλούτσικι με κ Κεφαλαίο!! ετοιμάζομαι να πάρω και ειδικό καρεκλάκι για το ερνεστάκι…. 😉

  11. ιδέες για εκπομπή (το απόγευμα από κοντα)

  12. Τα θαύματα
    τα γεννά η επιθυμία
    τα ντύνεται η δύναμη
    το όραμα τα παίρνει από το χέρι
    τα μάτια τα ενώνουν στα βλέμματα
    και οι ιδέες στήνουν την γιορτή…

    που έχει ξεκινήσει

    με ποιητική διάθεση εύχομαι
    Καλές συναντήσεις στο καφέ
    &
    Καλά ταξίδια από τα πλατό

    Φιλιά

  13. Odyssey

    Aυτό, κύριε, είναι κάτι σαν πολιτική πρόταση μεγάλου βάθους και αξίας.
    Βγάλε το RB και βάλε την κοινωνία, τον άνθρωπο, τον καθένα μας.
    «Αυτό που προσπαθώ με τόσα κόμματα κι ασύνδετα σχήματα να πω, είναι ότι τελικά, Η ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ στο κέντρο της γης αποτελεί ένα θαύμα. Ένα θαύμα που δεν διαμεσολαβείται από άγνωστες και μυστικές δυνάμεις, αλλά από τα χέρια και τα μυαλά των ανθρώπων.»

  14. @ κροτ, σε περιμένω με ανοιχτά μικρόφωνα.

    @ καλούτσικη, αν δεν αναλάβει γρήγορα ο ερνέστο, δε μας βλέπω να τη βγάζουμε καθαρή. Η εργοδοσία είναι πολύ σκληρή.

    @ μάνε, δεν τις είπες όμως.

    @ streetfox,
    το πιο αισιόδοξο είναι αυτή η φράση «έχει ήδη ξεκινήσει».
    έτσι νιώθω.
    έχουμε να φτάσουμε πολύ μακριά, νομίζω.

    @ σελιτσάνε,
    φυσικά εσείς (μαζί με τον κ. Μοίρη) είστε οι μοναδικοί επίσημοι καλεσμένοι. Κάποια μέρα..δεν μπορεί.

    @ Odyssey,
    τέτοια ωραία σκεφτόμαστε τελικά όλοι. Κοινότητες και γιορτές και τέτοια ωραία πράγματα.

    χαιρετώ σας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s