μερικά σκόρπια ακόμη

άδοξο ποστ που φιλοδοξεί μόνο να αποσύρει απ’ το πάνω μέρος του βλογ αυτό το ψυχοβγαλτικό από πολλές απόψεις ποστ της Τετάρτης.

Τις τελευταίες μέρες νιώθω λες και οδηγώ φορτηγό στα στενά του Παγκρατίου ή στις ανηφόρες του Αγ. Αρτεμίου. Ψάχνω στο ραδιόφωνο
κάτι ν’ ακούσω και όλοι οι σταθμοί παίζουν Πάριο στο repeat («θέλω να βγω απ’ το αδιέξοδο αυτό, θέλω να βγω») .

*

(διπλοπαρκαρισμένο όπελ μπροστά δεξιά, δεν με παίρνει, κόρνα)

Κάποιοι λένε ότι όσοι αρνούνται τα χρήματα του ΔΝΤ, δεν μας απαντάνε στο ερώτημα, τί θα κάνουμε μετά. Έτσι νομίζω κι εγώ, ειδικά αν
αναλογιστούμε ότι η παύση πληρωμών, είναι απλά το πρώτο βήμα. Μετά τί θα γίνει; Δεν βλέπω να απαντάται από κανέναν αυτό το ερώτημα πειστικά.
Απ’ την άλλη όσοι υποστηρίζουν ότι ο μηχανισμός στήριξης είναι μια κάποια λύση, δεν απαντάνε με τη σειρά τους στο ερώτημα μετά τί κάνουμε. Πώς θα αντιμετωπιστεί η αναπόφευκτη οικονομική εξαθλίωση (ή έστω απειλή εξαθλίωσης); Πώς θα αντιμετωπιστεί αυτό που προφανώς έρχεται στον ιδιωτικό τομέα και θα σημάνει την αδυναμία μεγάλου αριθμού ανθρώπων ν’ ανταπεξέλθουν στα βασικά; Τί έχουν να αντιτάξουν στην κοινωνική έκρηξη; Μόνο χημικά, ξύλο και μια βολική και ξεχειλωμένη οπτική της δημοκρατίας;

*

(δύσκολη στροφή αριστερά, νεραντζιά εμποδίζει)

Ο Α.Α. μου δείχνει ένα άρθρο που προτείνει να μην ξανακατέβουμε σε πορείες. Το γράφει κάποιος όχι απ’ την αντιδραστική οπτική του «κοιτάξτε τις δουλειές σας και κόψτε τις απεργίες», αλλά κάποιος που τις βρίσκει απλώς αναποτελεσματικές και άνευ ουσίας πλέον. Αλλού το ίδιο άτομο προτείνει αβγά, γιαούρτια κλπ προς πολιτικούς.

*

(κόκκινο)

Ξεκινώντας από ένα σχόλιο του Τσέκερη στο Κόκκινο, αναρωτιέμαι τελικά πόσο απολίτικο είναι το σύνθημα περί καψίματος της βουλής.
Είναι γεγονός πως μερικοί απ’ τους πιο παθιασμένους υποστηρικτές αυτού του συνθήματος την Τετάρτη προέρχονταν από μπλοκ Δ.Υ..
Σκέφτομαι ότι όλοι αυτοί διαδηλώνουν για τα μισθολογικά τους. Γίνομαι εμπαθής. Φαντάζομαι τον Γιωργάκη να βγαίνει στη Βουλή και να λέει:
«το ξανασκέφτηκα. Ο 13 και ο 14 μισθός δεν καταργούνται. Όλα τα υπόλοιπα μέτρα όμως ισχύουν». Φαντάζομαι μια τεράστια μερίδα κόσμου
να κάνει στροφή 180 μοιρών και να φεύγει απ’ τη διαδήλωση. Λαϊκίζω. Αλλά επιμένω. Ποιός είναι αυτός που περπατάει δίπλα μου; Ζητάμε άραγε τα
ίδια πράγματα;

*

(λάθος στροφή, αδιέξοδο)

Κάπου εκεί βασικά βρίσκεται και ο λόγος που θέλησα να σταθώ με τόση προσοχή στον προπέρσινο Δεκέμβρη, άσχετα από την όποια ιδεολογική μου ταυτότητα. Τότε, για μια φορά οι δρόμοι γέμιζαν με ένα σωρό μπερδεμένα αιτήματα, με χιλιάδες χαώδεις φωνές. Πουθενά δεν ακουγόταν όμως η λέξη μισθός ή χρήμα. Γι’ αυτό το λόγο αισθάνθηκα συγγενικά με όσους ανέβαιναν βουβοί την Πανεπιστημίου εκείνες τις μέρες. Γιατί και τότε (και σε μικρότερο βαθμό μάλλον τώρα) η διαδήλωση δεν μιλούσε για συντάξιμα χρόνια και υπερωρίες, για δώρα και συμβάσεις. Μιλούσε για μια άλλη δημοκρατία, για ένα άλλο τρόπο ζωής συνολικά. Το λάθος δεν είναι πχ. ότι ο δημόσιος τομέας κοστίζει πάρα πολλά, αλλά ότι τα νοσοκομεία ή τα σχολεία απλά βρίσκονται σε άθλια κατάσταση. Σήμερα μοιάζει να χάσαμε πια οριστικά, αφού η συζήτηση παραμένει μόνο στο πλαίσιο της ανταγωνιστικότητας, της ευελιξίας και της απόδοσης.

(Πάντως ο Δεκέμβρης απ’ ότι φαίνεται εκτός απ’ όλα αυτά σήμανε και την θεμελίωση εκείνης της λογικής που σε τελική ανάλυση λέει ότι σήμερα σκοπός είναι η σύγκρουση. Δε μ’ ενδιαφέρει πως κυλάει κάθε μέρα η ζωή, όσο αν θα βρω την αρμόζουσα πέτρα για το κεφάλι του μπάτσου το Σαββατόβραδο).
Το ερώτημα βέβαια παραμένει στα χέρια μας αναπάντητο. Τι θα γίνει στην επόμενη πορεία; Θα κάνουμε τους κουκουέδες ή θα κάτσουμε σπίτι. (Θα πέσει άγριο ξύλο στο πλάι της πορείας, απ’ ότι καταλαβαίνω από συζητήσεις με φίλους).

*

(παρακινδυνευμένα με όπισθεν)

Ύστερα είδα ρεπορτάζ που έλεγε πως σχολιάζει ο καλλιτεχνικός κόσμος την δολοφονία των τριών ανθρώπων την Τετάρτη. Ασφαλώς ακούμε μια καταδίκη σαφή και κατηγορηματική. Γνωστή τραγουδίστρια δηλώνει συγκλονισμένη. Λίγο αργότερα τα κανάλια πουλάνε σε προσιτές τιμές θάνατο και οικογενειακές φωτογραφίες. (Ας σκεφτώ υπερβολικά. Υποστηρίζω ότι η ευρύτερη αριστερά πρέπει να αναλάβει το μερίδιο ευθύνης που της αναλογεί για αυτό που έγινε την Τετάρτη. Μπορώ άραγε να αποδώσω κάποιου είδους ευθύνες σ’ όσους συναντάω αυτές τις μέρες και επιμένουν ν’ ασχολούνται μόνο με νύχια και μπάλα; )

*

(μηχανάκι σταματάει την τελευταία στιγμή μπροστά στην πίσω δεξιά ρόδα. Τα ακούω)

Προχθές στο τηλέφωνο ένας φίλος μου λέει τι τους ανακοίνωσαν στην εταιρεία στην οποία εργάζεται. Για τον ιδιωτικό τομέα δεν έχει ρεπορτάζ. Μόνο κάτι λόγια περί κοινωνικής συνοχής που οφείλουμε να διαφυλάξουμε.

*

(σημειωτόν, έχει πολλή κίνηση)

–         Ας επιλέγουμε Σεφέρη για την αποψινή βραδιά. Τι λες για το «ψυχές μαραγκιασμένες από τις δημόσιες αμαρτίες»;

–         Λέω «μας βαραίνουν οι φίλοι που δεν ξέρουν πια πώς να πεθάνουν»

(σημ.: όπου φίλοι, βάλε παλιό εαυτό)

*

(χειρόφρενο. Το αφήνω στη μέση της Φιλολάου. Θα πάω με τα πόδια)

Πατάω τέρμα τα φρένα μέσα σ’ αυτό το αδιανόητο αδιέξοδο. Ακόμη και σήμερα, ακόμη και τώρα, γίνονται θαύματα. Στο επόμενο ποστ ελπίζω να καταφέρω να περιγράψω ένα απ’ αυτά.

Advertisements

14 Σχόλια

Filed under imfgr, ασυναρτησίες, διάφορα

14 responses to “μερικά σκόρπια ακόμη

  1. «Στο επόμενο ποστ ελπίζω να καταφέρω να περιγράψω ένα απ’ αυτά.»

    Ωχ!Εγκαταλείπετε το μπλόγκινγκ;!

  2. Ωραία. Κάτσε σκέψου τι προκάλεσε τα χρέη, πού πάνε πραγματικά τα λεφτά, πώς προκαλούνται οι οικονομικές κρίσεις (τιπ: που βρήκαν τα 28δις για τις τράπεζες;από πού βρίσκουν τα λεφτά για τις επιδοτήσει των εφοπλιστών; των εργοδοτών;κτλ). Αν απαντήσεις σε αυτό, θα απαντήσεις και στο ερώτημα σε ποιόν θα πάνε τα λεφτά που θα βγάλουν από το αίμα μου και αν αξίζει να σε απασχολεί το ψευτοδίλλημα η παίρνουμε μέτρα ή χρεωκοπούμε (τιπ:σήμερα αποφάσισαν στο εκοφιν να φώσουν 600 δις ως ενίσχυση γενικώς, πριν μια βδομάδα δεν έδιναν στην Ελλάδα κράτος- μέλος τους).
    Να γιαουρτώσουμε τους πολιτικούς; ΟΙ Πολιτικοί ή Η ΠολιτικΗ είναι το πρόβλημα; έχουν όλη την ίδια; δε νομίζω. Κάποιοι σου έλεγαν εδώ και καιρό ότι θα σου πιούν το αίμα, ετοιμάσου, πάλεψε.
    Το στημένο έγκλημα στην τράπεζα έγινε ακριβώς για να σε στείλουν στο σπίτι σου. να στο χρεώσουν ακριβώς δεν θέλεις να πάθεις καιεσύ ασυξία, ακριβώς γιατί και εσύ θέλεις να κάνεις παιδιά αλλά επιδή δεν έχεις να ταϊσεις τον εαυτό σου δε θα κάνεις ποτέ.
    Εννοείται ότι ο κόσμος δεν καταλαβαίνει τα ίδια πράγματα. Ούτε θέλει τα ίδια πράγματα. το ερώτημα είναι μπορεί να καταλάβει ότι θέλει τα ίδια με τον διπλανό του, κι ας είναι ο ίδιος δημόσιος υπάλληλος και ό διπλανός του συμβασιούχος; Η ενότητα στο αιτημα είναι σαφώςπιο δυνατή από την ενότητα στο πρόβλημα. Κι όταν φτάσουμε στην ενότητα στη διέξοδο, τότε δύσκολα θα μας νικήσουν.
    Γιατί στην τελική αν δεν ξυπνήσουμε εμείς 7 η ώρα το πρωί να ανοίξουμε τη μηχανή στο σούπερ μάρκετ, να στηθούμε μπροστά στα κρεμασμένα ρούχα στο πολυκατάτημα, να βάλουμε μπρος τη μηχανή στο εργοστάσιο, στο πλοίο, στο τραίνο, να ανοίξουμε τον υπολογιστή στο γραφείο της ασφαλιστικής, να ανεβούμε τη σκαλωσιά, δε θα υπάρξει κέρδος για τα αφεντικά μας.
    Αν δε μιλήσεις για αυτό το βασικό, δε θα μπορείς να απαντήσεις και στο ζήτημα που πιστεύεις ότι έβαλε ο δεκέμβρης, δηλαδή για έναν άλλο τρόπο ζωής.
    Εγώ θα σου έλεγα στην επόμενη πορεία να είσαι κουκουες!να απαντήσεις όπως αυτοί στα παραπάνω ερωτηματα και να περιφρουρίσεις την απάντησή σου και από το νέρωμα και από την επίθεση (όποιου είδους).
    Και να είσαι σιγουρος ότι ομελέτα χωρίς αβγά δε γίνεται. Να τα σπάσεις όμως όταν θα έχει κάψει το λάδι. Πιο πριν θα πάνε χαμένα και θα μείνεις νηστικός.
    Ωραία τα ερωτήματά σου, πάρα πολύ ουσιαστικά και χρήσιμα ακόμα και για μένα που νομίζω πως έχω τις απαντήσεις ήδη!

  3. @ Σελιτσάνε,
    ε καλά υπάρχουν θαύματα και θαύματα και κανένα απ’ αυτά δεν είναι οικονομικό.
    να παρατήσω το βλόγιν; όχι δε θα γλιτώσετε έτσι εύκολα. Όλα θα μας τα κόψει πια το δντ; ας αφήσει και κάτι.

    @ παρτιζάνα,
    δεν αμφιβάλλω ότι δεν θα πιάσουν κόπο οι θυσίες. Σκέφτομαι όμως εντελώς πρακτικά . Αν πάμε σε στάση πληρωμών και καταρρεύσουν κάποιες απ’ τις ελληνικές τράπεζες (ή και όχι δεν έχει και τόση σημασία), πόσο καιρό θα μείνει ο κόσμος χωρίς μισθό. Αυτοί που δε θα έχουν πρόβλημα είναι οι γνωστοί που ήδη τα λεφτά τους ταξιδεύουν σε ευρωπαϊκά λιμάνια. Οι υπάλληλοι και συνταξιούχοι όμως που δεν έχουν μία στην άκρη και κανένα άλλο εισόδημα, η πλειοψηφία του λαού δλδ, για πόσο καιρό θα χρειαστεί να μείνει με 0 €? Γιατί η στάση δεν θα έχει να κάνει μόνο προς τα έξω, αλλά και προς τα μέσα.
    Δεν λέω πως είμαι τόσο υπέρ του γιαουρτιού, όχι όμως και τόσο κατά. Δεν το θεωρώ πολιτική πράξη όμως έχει ένα χιούμορ που δεν μπορώ να πω ότι με αφήνει ασυγκίνητο. (δεν είναι καιρός για πλάκα, οκ. Είναι μια πράξη περιφρόνησης, έτσι το βλέπω)
    Ενότητα στο αίτημα λες. Μακάρι να επιτευχθεί. Αυτό κι αν είναι δύσκολο, βλέπεις σχεδόν εμφύλιος κοντεύει να ξεσπάσει ανάμεσα σε δ.υ. και ι.υ. Βγαίνουν εκδικητικά ένστικτα μπροστά.
    Για την Ε.Ε. που λες. Σκεφτόμουν ότι αν επιβάλλουν μέτρα σε πολλές χώρες, μας γλιτώνουν από ένα κόπο. Διεθνοποιούν το πρόβλημα γρήγορα και έντονα. Σοσιαλισμός σε μια χώρα δε γίνεται, αλλά με τέτοια μυαλά μπορεί η κοινωνική πίεση να αυξηθεί συγχρόνως και κατακόρυφα.
    Τέλος για την περιφρούρηση. Αυτή τη στιγμή εδώ που είμαστε, το ερώτημα είναι τόσο απλό. Η αυτό ή σπίτια μας.

  4. gasireu

    κλαπ, κλαπ, κλαπ!
    ω σκεπτικό βυτίο,
    όψωμεθα,
    τα θάματα να ‘ρθουν

    *όλη τη βδομάδα αντηχεί μέσα μου το της αγάπης αίματα,
    αφού βουίξανε τ΄αυτία μου κ’ αποείδαν από τις τσιρίδες π’ αναπαμό δεν είχαν και σκλήριζαν, και σκλήριζαν (κρητική διάλεκτος)…

  5. Θα συμφωνήσω με τον προβληματισμό που βάζεις και γι αυτό έχει σημασία ποιός θα απαιτήσει τη στάση πληρωμών. Γιατί όντως μπορεί να βγει -που δε θα το κάνει- η σημερινή κυβέρνηση (να το θέσω πιο γενικά, οι αστικές πολιτικές δυνάμεις) και πραγματικά να μείνουμε με 0 ευρώ για το υπόλοιπο της ζωής μας. Αυτούς δεν τους νοιάζει, μέχρι και τη μάνα τους θα πουλούσαν. Αρα έχει σημασία ποιος θα κάνει τη στάση πληρωμών. Αν πάρουμε εμείς την εξουσία και όλη η παραγωγή βρεθεί υπό τον δικό μας έλεγχο, τότε μπορείς να το κάνεις.
    ο σοσιαλισμός σε μια χώρα γίνεται, καλύτερα βέβαια θα ήταν να ήταν σε πολλές μαζί αλλά αυτό δε θα γίνει, γιατί άλλα μυαλά και συνθήκες εδώ αλλες στα υπόλοιπα Βαλκάνια, στην Ευρώπη. Ε άμα σου κάτσει εσένα εδώ, τι θα πεις?!α παιδιά δε θέλω, γιατί θέλω και παρέα?ντάξει αυτά τα ζητήματα έχουν απαντηθει εδώ και χρόνια, να μην τα ξαναλέμε. Η ΕΕ δεν διεθνοποιεί το πρόβλημα, γιατί είναι πρόβλημα του καπιταλισμού παγκοσμίως ήδη εδώ και καιρό.
    όσο για αυτό που λες γι τους δ.υ και τους ι.υ, πιστευω ότι έτσι όπως ήρθαν τα πράματα, οι περισσότεροι κατάλαβαν ότι όταν καιγεται ο διπλανός σου σίγουρα θα έρθει και η σειρά σου. Πλέον όποιος έχει την αυταπάτη ότι διαφέρει από τους άλλους είναι το λιγότερο ηλίθιος. βέβαια, με τόση πλύση εγκεφάλου τόσο καιρό ότι φταίει ο τεράστιος μισθός του δυ για τα χρέη, δεν πρέπει να μας κάνει εντύπωση αν κάποιοι παραμένουν ηλίθιοι.
    όσο για το γιαούρτι που λες, φοβάμαι ότι αυτή η λογική- γενικά στους πολιτικούς γιαούρτι χωρίς να γίνεται ο αναγκαίος διαχωρισμός της πολιτικής που εκφράζει ο καθένας, μπορεί να οδηγήσει σε εύκολο τουμπάρισμα του κόσμου. Γιατί δεν τους είναι τίποτα να φέρουν μια χούντα ή έναν Βγενόπουλο, προκειμένου να σώσουν τα κέρδη τους.

  6. @ gasireu,
    καλά μην περιμένετε κανένα μεγάλο θαύμα. 🙂
    απλά κάτι που στα μάτια μου φαντάζει ως καλό νέο. Απλά αυτό τον καιρό τα καλά νέα θυμίζουν θαύματα.
    (της αγάπης αίματα ε; ισως το ομορφότερο σημείο του Άξιον εστί. κατά τ’ άλλα προσπαθώ να επανακτήσω την ψυχραιμία μου. βουίζουν τ’ αυτιά γενικώς τις τελευταίες μέρες)

    @ partizana,
    αυτό εννοώ κι εγώ, το θέμα είναι ποιός την κάνει την παύση. Νομίζω πάντως ότι είμαστε μίλια μακριά απ’ το να μας κάτσει κι ούτε θα έπρεπε να σκεφτόμαστε κάτι τέτοιο ως στόχο. Εμένα μου αρκεί όλοι αυτοί οι άνθρωποι που βγήκαν στο δρόμο ν’ αρχίσουν να δημιουργούν στην πράξη ένα δίκτυο (για να μην το πω κίνημα) κοινής δράσης, αλληλεγγύης και άσκησης κοινωνικής πίεσης. (Μες στη γενικολογία του ο τσίπρεν είπε κατά λάθος και κάτι νομίζω σωστό, πάει να δημιουργηθεί ο αντίπαλος πόλος).
    Τώρα νομίζω το θέμα είναι τί γίνεται (και τί συλλογικότητες θα γεννηθούν) στους εργασιακούς χώρους. Εκεί είναι το ζήτημα να ανατρέψεις στην πράξη τα μέτρα. Προστατεύοντας τους συναδέλφους.
    για το βγενό δε σχολιάζω, προσπαθώ να μην το σκέφτομαι γιατί μου ανάβουν τα λαμπάκια.

  7. lucia

    μιας και έφυγε όντως το βαρύδι που είχες για ποστ (όχι δεν μάρεσε φυσικά απλως δεν ήξερα καθόλου τι να σχολιάσω), θα κάνω ένα προβλέψιμο (για μένα) σχόλιο:

    φυσικά και συμφωνώ σε όλα. με τρομάζουν μόνο οι άνθρωποι που νομίζουν ότι έχουν απαντήσεις σε όλα, ή που θεωρούν ότι «αυτά έχουν απαντηθεί εδώ και χρόνια» [σημ. partizana μην το πάρεις προσωπικά-είναι γενικότερο σχόλιο]

    όντως ο ιδιωτικός τομέας είναι η ζώνη του λυκόφωτος. κανεις δεν δίνει δεκάρα για το ότι τα δώρα έχουν κοπεί ήδη και υπάλληλοι πληρώνονται με έναντι σε τεχνικές εταιρείες π.χ. ο εμφύλιος που λες καραδοκεί και δεν θα αποφευχθεί αν δεν μάθουμε να κοιτάμε το συλλογικό καλό (ότι κι αν σημαίνει αυτό το κλισε).

    και μιας και επιχείρησες τη σύνδεση με το «Δεκέμβρη», να προτείνω – τί άλλο- ένα βιβλίο που διάβασα το περασμένο σκ. «Απόψε δεν έχουμε φίλους» της Σοφίας Νικολαίδου.

  8. @lucia,
    στην ελλάδα ή έχουμε δίκιο ή άδικο. Οπτικές δεν υπάρχουν, είναι γνωστό αυτό. Και δεν μιλάω για πολιτική και ιδεολογίες. Ακόμη και αν η συζήτηση αναφέρεται σε διαδρομές, σκοτωμός γίνεται.
    Στον ιδιωτικό τομέα, χρειάζεται συνεννόηση και συλλογική δουλειά εδώ κ τώρα. Από Σεπτέμβρη θα είναι αργά νομίζω. Η δυσκολία είναι που όλοι είμαστε λόγω της αγοράς εργασίας (μπλοκάκια κλπ) λίγο χύμα.
    κατά τ’ άλλα, τόσο καλό είναι το βιβλίο; Προχθές μου το έλεγαν κι άλλοι. Να το πάρω τότε.

    @ partizana, να προσθέσω στα περί διεθνοποίησης, ότι εννοούσα, ότι αν όντως η ΕΕ επιβάλλει παρόμοια μέτρα και σε άλλες χώρες, όπως συζητιέται, αναγκαστικά θα οδηγήσει σε μια επιτάχυνση της συνεννόησης των εργαζομένων, στον ευρωπαϊκό χώρο.

  9. ΤΟ ξερα ότι θα σαι γειτονάκι!

    🙂

  10. Θες να πεις ότι θεωρείς αυτό το ποστ ελαφρύ ανάγνωσμα; Το φορτηγό ζυγίζει λιγότερο πάντως.

    Πολύ σωστός ο προβληματισμός σου και εντελώς ορατό το αδιέξοδο.

    Δεν υπάρχει εύκολη λύση. Για να πάρουμε τα κλεμμένα πίσω πρέπει να έχουμε ανεξάρτητη δικαιοσύνη, που σημαίνει πολιτική βούληση, που σημαίνει δημοκρατικό πολίτευμα (κανονικό, όχι ερζάτς), που σημαίνει καταστροφή του μηχανισμού προπαγάνδας (και καταναλωτισμού), που σημαίνει παιδεία και πολιτισμός (εν μέσω κρίσης), που σημαίνει ότι μάλλον πρέπει να έχουμε άλλη χώρα και άλλο λαό.

    Τι να πρωτοξηλώσεις φίλε; Πόσους να τιμωρήσεις; Κι αν τους τιμωρήσεις, πώς θα πληρώσεις τα χρέη; Κι αν τα πληρώσεις τα χρέη, πώς θα έχεις αληθινή ανάπτυξη; Κι αν έχεις αληθινή ανάπτυξη, πώς θα αποφύγεις να κερδοσκοπήσουν πάλι οι ίδιοι και οι ίδιοι;

    ΟΚ, εδώ μπαίνει στη σκηνή ο αριστερός του κόμμα κάτι τοις εκατό και λέει τη μαγική ατάκα «θα ανατρέψουμε τον παγκόσμιο καπιταλισμό».

    Κι από κάτω το κοινό γελάει…

  11. Ενα μπραβο (ως συνηθως) και δυο σημεια:
    1. το συνθημα περι καψιματος του οικου ανοχης (ε,ε!) ειναι προδικτατορικο και για τουτο δεν με εντυπωσιασε καθολου.
    2. το κατοχικο συνδρομο της πεινας (γεματα τα πεζοδρομια αστεγους που πεθαιναν απο πεινα και μετα κουβαλουσαν τα πτωματα τα καρα του Δημου) δεν μας εχει εγκαταλειψει ακομα, παρ’ όλο που τρωγαμε καλα τα τελευταια χρονια. Ο κοσμος θυμαται, ακομα και αν δεν το εζησε αυτο το δραμα, εξ ού και η παιδικη παχυσαρκια στη χωρα μας. Οθεν, κατανοω τη μεγαλη αγωνια του κοσμακη που φοβαται μη τυχον αναγκαστει να πουλησει το σπιτι του για ενα τενεκε λαδι… Δεν βλεπω, δλδ, μοναχα αγωνια για το χρημα αλλα για τη ζωη αυτη καθεαυτη.
    Αυτα…

  12. @ chaka, ήμουν μέχρι πρόσφατα, όχι πια.
    αλλά ακομη για γειτονιά μου τα λογαριάζω τα πέριξ.

    @ γειά σου Έλικα,
    το σχόλιο σου να δεις πόσο ζυγίζει. αυτό το που σημαίνει, με πέθανε.
    και είναι συνεχώς διπλό το αδιέξοδο. Στην ευρύτερη εικόνα – πολιτικό πεδίο, αλλά και στο προσωπικό.
    Τί απάντηση να δώσεις σ’ αυτό το και τώρα τί να κάνουμε;

    @ γειά σου Ροδιά,
    ούτε εμένα με εντυπωσίασε και εκείνη τη στιγμή δεν το πολυσκέφτηκα κιόλας τί μπορεί να σημαίνει, έχει ως αποτέλεσμα κλπ.
    ναι οκ για την αγωνία, ίσως ήμουν λίγο άδικος.
    Άμα προσπαθείς να υπεραναλύσεις τις λεπτομέρειες, ίσως κάπου χάνεις τη συνολική εικόνα. Ασφαλώς και αγωνιούν και για τη ζωή αυτή καθεαυτή. Απλά μοιάζει πολλές φορές να επιμένουμε μόνο στο οικονομικό του πράγματος.

  13. gasireu

    να το ένα ευχάριστο, οι Firewater!

  14. And the sun has cut the sky
    and the clouds are still bleeding
    As meanwhile I, I drink alone outside the bar
    at the end of the world

    ωραίο νέο, δεν το ήξερα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s