upside down

Το τραγούδι έχει πολλές στροφές.

Όσοι υποστηρίζουν την έλευση του ΔΝΤ είναι αυτοί που επιθυμούν μια πραγματική αλλαγή για τη χώρα, ενώ όσοι αντιδρούν προτιμούν να παραμείνουμε στην σημερινή κατάσταση. Τα οικονομικά μέτρα που πάρθηκαν και όσα θα παρθούν θεωρούνται μια καλή αρχή για να οικοδομήσουμε απ’ την αρχή και σε σωστότερες βάσεις την ελληνική κοινωνία. Όσοι απεργούν, φωνάζουν, διαδηλώνουν στην καλύτερη δεν έχουν καταλάβει την κρισιμότητα της κατάστασης και στην χειρότερη είναι ευνοημένοι του συστήματος και οπαδοί της ρουσφετολογίας και της διαφθοράς. Ονειρεύονται τη στασιμότητα, την ώρα που οι άλλοι παλεύουν να ξεκολλήσουν τη χώρα απ’ το βάλτο.

(Ας παίξουμε λίγο με τις λέξεις: αναδιαρθρώσεις / απολύσεις , απελευθερώση των αγορών / ελαστικές σχέσεις εργασίας , ανταγωνιστικότητα / με 600 € το μήνα περνάτε βασιλικά, αποκρατικοποιήσεις / μετά από τόσες μίζες το μαγαζί είναι οικονομικά ασύμφορο για την ελληνική πολιτεία.)

Η πολιτική είναι ένα εργαλείο των οικονομολόγων και των αγορών. Με άλλα λόγια, το πολίτευμα υποτίθεται πως είναι αντιπροσωπευτική κοινοβουλευτική δημοκρατία κι όμως η ψήφος μας δεν εκλέγει αντιπροσώπους. Οι αγορές κυβερνούν, αποφασίζουν, πιέζουν. Επιθυμούν τη χρεοκοπία για να κερδίσουν. Ή ζητούν διαρθρωτικές αλλαγές προκειμένου να γίνει πιο ανταγωνιστική η ελληνική οικονομία. Αλλάζουν τα δεδομένα από πρωί σε βράδυ. Βάζεις για ύπνο τα spread σ’ ένα σημείο και ο ήλιος τα βρίσκει σκαρφαλωμένα ορόφους. Οι κυβερνήσεις είναι ανίσχυρες ή άβουλες. Ότι κι αν ισχύει, η πολιτική ηττήθηκε και θα πρέπει εμείς ως πολίτες να παλέψουμε για το δικαίωμά μας στην ουσιαστική ψήφο. Moody’s, S & P, Fitch και λοιπές κουράδες. Μια ωραία σχετική εικόνα. Ο Πάγκαλος στο Mega την προηγούμενη βδομάδα. Οι δημοσιογράφοι δεν τον πιέζουν αλλά αυτός είναι λιγομίλητος, αμήχανος, ηττημένος, ταπεινωμένος. Κανείς δεν μπορεί να τα βάλει με τις αγορές. Η πολιτική, αγαπητοί μου πασόκοι, ήταν κάποτε ένα γκαλά, ένα pr με τα τηλεοπτικά παράθυρα, τώρα ξενικοί τίτλοι ζορίζουν τις στοίβες με τα ρουσφέτια και τα τραπέζια στα εστιατόρια του Κολωνακίου.

Βγαίνουν στον Σκάι τρεις υπουργοί οικονομικών και στην ερώτηση που διερευνά τις διαχρονικές ευθύνες η απάντηση είναι ότι φταίει κάποιο αόριστο, αλλόκοτο και πεντάρφανο χρέος που δημιουργήθηκε περίπου με τον τρόπο που η Παναγία συνέλαβε τον Μεσσία. Λένε άμα τους ακούγαμε και παίρναμε μέτρα, όλα θα ήταν καλύτερα. Τί κρίμα που ήμουν εγώ υπουργός και έκανα του κεφαλιού μου.

Ο Κ. Χατζηδάκης στο Press είπε για τους κερδοσκόπους: αυτή είναι η δουλειά τους, θέλουν να βγάλουν κέρδος. Όταν κάποιος μπαίνει σε μια τράπεζα και με την απειλή όπλου κλέψει χρήματα για να βγάλει κέρδος αυτός και οι συνεργάτες του, διώκεται ποινικά. Όταν κάποιος σπρώχνει μια χώρα στη χρεοκοπία για να βγάλει κέρδος αυτός κι οι συνεργάτες του, αναμεταδίδουμε τα δελτία τύπου του.

Στο σημείο αυτό ακούγεται η φωνή του old boy. «Μπορεί επί 36 χρόνια να μας κυβερνάνε εναλλάξ δύο συγκεκριμένα κόμματα, αλλά ο βασικός υπαίτιος που μας οδήγησε στην χρεοκοπία είναι τα δύο κόμματα της αριστεράς, που με τις απεργίες τους, τις διαδηλώσεις τους και τις καταλήψεις τους εμπόδισαν τα δύο κόμματα εξουσίας να προβούν εγκαίρως στις αναγκαίες τομές».

Μετά το τραγούδι ο ξεθεωμένος χορευτής πετάει ασυνάρτητες απορίες που ζητούν αγωνιωδώς απάντηση.

Ποιές είναι επιτέλους αυτές οι αγορές; Τί ακριβώς εννοούμε με αυτό τον όρο; Τράπεζες και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα; Επενδυτές; Γιατί αυτοί απειλούν τα εν Ελλάδι αδερφάκια τους; Και τελικά τι θέλουν οι αγορές; Να καταρρεύσουμε ή να γίνουμε ανταγωνιστικοί; Και γιατί ξεσπαθώνουν τάχα μου από έλλειψη εμπιστοσύνης; Πόση σημασία έχει η ψυχολογία των αγορών;

Υγ. Το ποστ αυτό είναι αποτέλεσμα της παρακολούθησης επί δύο μέρες του bankingnewsgr. Κατά τις δύο αυτές μέρες, κόντεψα να πάθω καρδιακό και να πιστέψω ότι πρέπει να ανησυχούμε για τις τράπεζες. Η αυτοκριτική ήρθε ήδη με τη μορφή καντηλιών (και χειρονομιών) στον καθρέφτη. Μετά από όλα αυτά, έχω απλά να προσθέσω ότι οι αριθμοί τον παίρνουν.

Advertisements

8 Σχόλια

Filed under ασυναρτησίες, διάφορα

8 responses to “upside down

  1. Στο σημερινό μαζοχιστικό ζάπινγκ μου είδα τον Τράγκα να λέει ότι το ΔΝΤ θα μας επιβάλει την πολιτική που θέλει, και τον Χατζηνικολάου να αντιτάσσει ότι ποτέ το ΔΝΤ δεν επέβαλε πολιτικές· μόνο οικονομικά μέτρα. Η σφαίρα της οικονομίας έχει τόσο αυτονομηθεί (στο μυαλό τους) που δεν θεωρείται καν πολιτική. Πολιτική είναι τα υπόλοιπα.

    Γράφει ο Πύντσον στο «Ενάντια στη μέρα»: «…Ο πίθηκος εξελίσσεται σε άνθρωπο, και αυτό είναι το επόμενο βήμα- ο άνθρωπος εξελίσσεται σε τι; Σε κάποιον σύνθετο οργανισμό, στην αμερικανική μετοχική εταιρεία, για παράδειγμα, στην οποία ακόμη και το Ανώτατο Δικαστήριο έχει αναγνωρίσει νομικό πρόσωπο – ένα νέο ζωικό είδος, το οποίο μπορεί να ξεπεράσει οτιδήποτε θα μπορούσε να κάνει μόνος του ένας άνθρωπος, όσο έξυπνος και δυνατός κι αν είναι»

  2. Μα είναι απλό.Διαβάστε και θα καταλάβετε:

    http://www.atticafreepress.gr/2010/04/27/9762/

  3. Το σφάλμα της αριστεράς, δεν είναι καθαυτές οι απεργίες, αλλά το γεγονός ότι οι αριστερές ηγεσίες τις χρησιμοποίησαν με σκοπιμότητα που λίγη σχέση είχε με τς πραγματικές διεκδικήσεις και τα πραγματικά συμφέροντα των ελλήνων εργαζόμενων.
    Πήραν το δίκιο του ανθρώπου και το έκαναν νόμισμα. Υπό αυτή την έννοια, είναι , για εμένα , συνένοχοι.

  4. Μία δεύτερη ένσταση, σχετίζεται με το «από το 2009 μέχρι τωρα». Το κατρακύλισμα δεν ξεκίνησε πέρυσι, αλλά είναι ένα γαγγραινιασμένο απόστημα δεκαετιών, μέρος του οποίου αποτελεί και ο ίδιος, όταν πχ πολιτεύτηκε με τα γνωστά αποτελέσματα….

  5. οι αριθμοί και τα νούμερα που το παίζουν εκφραστές του εθνικού συμφέροντος – μη χε

  6. Θέλω να πιστεύω ότι αυτό το «φταίνει τα κόμματα τις αριστεράς που δεν άφησαν να γίνουν οι αναγκάιες τομές» να λέγεται ειρωνικά! Αλλιώς έχω να πω σε όλους όσους το πιστεύουν αυτό πραγματικά, να μην διανοηθούν να ρίξουν ούτε ένα μπινελίκι τώρα που οι «απαραίτητες τομές» θα κάνουν την ζωή τους κόλαση!

  7. Ειρωνικό είναι το ποστ του Oldboy, παρτιζάνα.

  8. @ δύτη, πήγα να πω εξαιρετικά ενδιαφέρον ο αφορισμός Χατζηνικολάου, αλλά μετά διάβασα το απόσπασμα του Πύντσον. Οκ μία εσύ μία προχθές ο Τζούμας στο ραδιόφωνο, μπορώ να πω ότι δεν θα περιμένω άλλο. Αγοράζω τώρα που ακόμη μπορώ.

    @ σελιτσάνε,
    διαβάζω λέμε http://blo.gr/x4

    @ athinovio,
    συμφωνώ απολύτως. Οι συντεχνιακές οικονομίστικες διεκδικήσεις ήταν ο κανόνας. Επίσης νομίζω ότι το γνωστό ελληνικό οξύμωρο ήταν ενδεικτικό. Έμπαιναν στο δημόσιο με ρουσφέτια των δύο μεγάλων κομμάτων και όταν ερχόταν η ώρα της μισθολογικής διεκδίκησης ή της ανακίνησης του ζητήματος της μονιμότητας κλπ αυτοί που υπερασπίζονταν τους ενλόγω υπαλλήλους ήταν η αριστερά.

    @ μάνε,
    ναι και μιλάνε για εθνική αξιοπρέπεια οι δημότες Εκάλης.

    @ partizana,
    πρόκειται σαφώς για ειρωνεία. Απλά αυτό που στέκεται όμως ως ειρωνεία κάποιοι το αναπαράγουν ως κοινή λογική. Για το Σκάι φταίνε οι εργαζόμενοι που δεν κάθονται όσο ήσυχοι πρέπει να χάσουν και τους υπόλοιπους μισθούς τους.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s