τη νύχτα, ζωντανός

DSC_0298

Την Παρασκευή ένας γάμος.

Ανάμεσα στα άτεχνα και αγχωμένα βήματα ενός βαρύ χορού ο γαμπρός σταματάει και δίνει ένα φιλί στην νύφη. Είναι ξεκάθαρο απ’ την αμηχανία του, πως γι’ αυτόν, το πάτωμα γλιστράει επικίνδυνα. Το μόνο στέρεο έδαφος είναι αυτή. Κρατιέται απ’ τα χείλη της και τελικά δεν πέφτει.

Ύστερα οι γνωστές γύρες ενός καθ’ έξιν χορευτή ζεϊμπέκικου. Για μια στιγμή όμως μια περίεργη λάμψη κι ύστερα οι κινήσεις, γεμάτες ένα είδος μελαγχολίας  ή και θλίψης και οι σαφείς ενδείξεις μιας αληθινής υπέρπτησης.

Έπειτα η μάνα σιγά, χορεύει για δύο. (τα χέρια, τα μάτια ηλεκτρικά φορτία).

Πάνω στα φτηνά τραγούδια, ενάντια στις στημένες διαδικασίες, κόντρα στο τέλος του νοήματος, θριαμβεύει το ανθρώπινο δράμα. Η αγάπη, η απώλεια, οι μεθυσμένοι που διψάνε να πούνε επιτέλους τα λογάκια τους.

Κι έπειτα για λίγα δευτερόλεπτα, εκείνη η λέξη ασφυξία η λέξη παρωδία ( – οικογένεια – ) να ακούγεται κάπως λιγότερο κακόηχη. Μέχρι να σε συντρίψουν ξανά οι πραγματικότητες, θα είσαι ζωντανός.

Το πρωί, φεύγοντας, νόμισα πως άκουσα το γαμπρό να της ψιθυρίζει τα λόγια του ποιητή: «κι αν είναι να περάσω
μια ζωή στη σκλαβιά έτσι κι αλλιώς
ας είμαι, λέω, σκλάβος της αγάπης».

Advertisements

12 Σχόλια

Filed under τα ελάχιστα

12 responses to “τη νύχτα, ζωντανός

  1. καλέ πήγαινε για κάνα μπάνιο κι άσε τα ανθρώπινα δράματα για αργότερα! 🙂

    [γενικά νομίζω πως δεν χρειάζεται να προβάλουμε στις ανθρώπινες καθημερινές σκηνές και τους ανθρώπους μας νοήματα και συναισθήματα που είναι δικά μας και που δεν ξέρουμε αν τους περνάνε από το μυαλό. Εκτός κι αν είναι για να γράψουμε ένα όμορφο κείμενο! Φιλιά, αγαπημένο Βυτίο!]

  2. ορίστε κροτ τώρα μου δημιούργησες τύψεις. αλλά τα νοήματα τα προβάλλω όχι γιατί απαραίτητα αντιπροσωπεύουν την αληθινή εκδοχή. Έτσι κι αλλιώς εδώ βρισκόμαστε μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας. Δεν μιλάμε για κανονικούς καθημερινούς ανθρώπους, αλλά για φαντάσματα που κρατάνε από ανθρώπους που είδα μπροστά μου.

    τεσπα, άντε και καλή μας νύχτα.

  3. Νομίζω είναι το δεύτερο ποστ σου που θα ήθελα να είχα γράψει εγώ…

  4. Μα, είπα αφού «Εκτός κι αν είναι για να γράψουμε ένα όμορφο κείμενο!», γιατί με παρεξηγείς, αγαπημένο Βυτίο?

    Και ξέχασα να πω ότι η φωτογραφία είναι πολύ όμορφη επίσης!

  5. Μα καλά,ακόμα εκεί είστε;Κι εγώ που νόμιζα ότι μόνο εμείς οι βασανιστές τιμωρούμαστε με καλοκαιρινή εργασία…

  6. ε

    «Κρατιέται απ’ τα χείλη της και τελικά δεν πέφτει.»

    ειστε ωραιος βυτιο.
    παντα.

  7. Από αυτό:
    «Το μόνο στέρεο έδαφος είναι αυτή. Κρατιέται απ’ τα χείλη της και τελικά δεν πέφτει.»
    Κι από αυτό:
    «νόμισα πως άκουσα το γαμπρό να της ψιθυρίζει τα λόγια του ποιητή: «κι αν είναι να περάσω
    μια ζωή στη σκλαβιά έτσι κι αλλιώς
    ας είμαι, λέω, σκλάβος της αγάπης».

    καταλαβαίνει κανείς πως δεν είσαι παντρεμένος.

    Ισως θα έπρεπε κάποτε να γράψω το ίδιο post από την πλευρά των παντρεμένων.
    Π.χ. αυτή είναι σταθερό έδαφος ή κινούμενη άμμος; 🙂

  8. gasireu

    άμα πω τι ανθρώπινα ωραίο, τι ζεστό, θα ακουστεί φλωριά ε…δεν πειράζει τι να γίνει…

  9. μεταξύ αμοργού & αρκαδίας, μεταξύ Πρόξενου (διαβάζω πολύ δύτη τώρα τελευταία μου φαίνεται) και κ. Μπαρνταμού, οπότε η αργοπορία συγχωρείται φαντάζομαι.

    @ Δύτη, όλα είναι αποτέλεσμα συνεργασίας (ή και κλοπής..).

    @ κροτ, ε δεν είναι και σαν τις δικές σου από όλα αυτά τα εξωτικά μέρη.

    @ σελιτσάνε, λείπω. γυροφέρνω την περιφέρειά σας κι όλο τελικά την αποφεύγω τελευταία στιγμή.

    @ ε, έχετε έναν καλό λόγο, πάντα.
    (και καλά να περάσετε στα μπάνια σας ε;)

    @ Αταίριαστε,
    δεν ήθελα να θίξω τις συγκεκριμένες προεκτάσεις. ήμουν και μεθυσμένος εκείνη την ώρα βλέπετε. Πάντως μιας που δεν είμαι παντρεμένος, μπορώ να πω ως τρίτος ότι όπου κι αν κοιτάξω τώρα τελευταία, ευτυχισμένα ζευγάρια βλέπω. χοχοχοχο

    @ gasireu, μα γιατί φλωριά; σιγά. υπάρχουν και οι ώρες που οι άνθρωποι μοιάζουν έτσι.. κάπως ζεστοί. σπάνιες αλλά ευεργετικές στιγμές.

  10. «όπου κι αν κοιτάξω τώρα τελευταία, ευτυχισμένα ζευγάρια βλέπω. χοχοχοχο»

    Mε όλο το θάρρος, αλλά μήπως όταν τα κοιτάς είσαι επίσης μεθυσμένος; Χοχοχοχο (σειρά μου).

    Αχ, κάπως έτσι την πατάτε εσείς οι ανύπαντροι…

  11. @ δύτη των νιπτήρων,
    παρακαλώ σας.

    @ Αταίριαστε,
    δλδ απ’ ότι καταλαβαίνω, προτείνετε να το κόψω πριν να είναι αργά..

    ααχ εσείς οι παντρεμένοι την πατήσατε, όπως θα την πατήσουμε και πάει λέγοντας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s