democracy is (not) coming

Ξεκίνησα να σου γράψω μια ιστορία για κάποιον που ζει κλεισμένος στη φυλακή, αλλά δε μ’ αφήνει ο εκνευρισμός.

Την προηγούμενη εβδομάδα ήμαστε σ’ εκείνη τη συναυλία στα Προπύλαια. Πίναμε τις μπύρες μας, λέγαμε τα δικά μας. Σχεδόν περνούσαμε καλά. Ύστερα, κάπου ανάμεσα σε μια συζήτηση για ένα παλιό ελληνικό συγκρότημα, ακούστηκε δυνατά απ’ τα ηχεία ο χαιρετισμός ενός κρατούμενου «έχω 14 χρόνια να περπατήσω στο δρόμο».

Η Πανεπιστήμιου δίπλα μας κλειστή από ανθρώπους που στέκονταν όρθιοι και κάποτε φώναζαν συνθήματα. Από τους κάτω δρόμους μερικά κορναρίσματα. Μια φωνή έσκουζε μέτρια τραγούδια απ’ τη σκηνή. Έπειτα μια κοπέλα στο μικρόφωνο δυνατά να λέει συνθήματα.

«Έχω 14 χρόνια να περπατήσω στο δρόμο». Δίπλα μου ο εφιάλτης της Πανεπιστημίου. Πηγμένη λεωφόρος τα πρωινά, κόσμος που περπατάει ο ένας πάνω στον άλλο. Νωρίτερα, στο ίδιο ακριβώς σημείο, ένας ταξιτζής πιάστηκε στα χέρια με κάποιον που οδηγούσε ένα παπί. Ξυλιές για την προτεραιότητα. Βρισιές, σφιγμένες γροθιές και το διψασμένο κοινό στη στάση του τρόλεϊ. Όλα αυτά για την προτεραιότητα, για την αλλαγή λωρίδας, για μισό δευτερόλεπτο αναμονής και καθυστέρησης.

dsc04408

Τον ίδιο δρόμο που βλαστημάμε κάθε πρωί, τον ίδιο δρόμο που μας σκοτώνει, κάποιος τον ονειρεύεται με μάτια κλειστά. Κάποιος ονειρεύεται την Πανεπιστημίου. Ένας Κούρδος στα Τρίκαλα ράβει το στόμα του. Κάποιος περνάει τη βελόνα στα χείλια του. Στάζει αίμα απ’ το μισοκλειδωμένο στόμα, καταπίνει λίγο απ’ τον εαυτό του και τον βρίσκει πικρό.

Η φυλακή, είναι γνωστό αυτό, δεν είναι σωφρονισμός, δεν είναι επανένταξη, δεν είναι καν τιμωρία. Είναι μια ρύθμιση της συμπεριφοράς των υπολοίπων, μια διαρκής υπενθύμιση της αξίας του «φυσιολογικού». Είναι ένας απ’ τους τρόπους της οργανωμένης κοινωνίας να υπάρχει και να αυτοθαυμάζεται. Αυτοί που τελικά καταλήγουν στις φυλακές δεν παρουσιάζουν ενδιαφέρον, γιατί έχουν επιτελέσει ήδη το σκοπό τους. Βρίσκονται εκεί μέσα κι αυτό αρκεί.

Η κατάσταση στις φυλακές δεν είναι ζήτημα ανθρωπιάς, δεν είναι ζήτημα πολιτισμού, όπως είπε ο Τσίπρας. Είναι απ’ την αρχή ως το τέλος ζήτημα πολιτικό (όπως το υπονοεί κι ο Κοροβέσης). Το να ζητάς να μην κοιμούνται οι κρατούμενοι με μαξιλάρι το καπάκι της λεκάνης, το να ζητάς να παίρνουν πάνω από ένα κωλόχαρτο το μήνα ή ακόμη χειρότερα το να ζητάς να μη φυλακίζονται οι τοξικοεξαρτημένοι που στο μεταξύ απεξαρτήθηκαν, δεν είναι αιτήματα. Είναι τα στοιχειώδη και τα αυτονόητα (βέβαια αυτά τα αυτονόητα δεν ισχύουν, δεν υπάρχουν ούτε στο ελάχιστο). Ακριβώς όπως αυτονόητο είναι να μην σκοτώνεται κανείς μόνο και μόνο επειδή θέλει να στηθεί στην ουρά της Π. Ράλλη για να κάνει μια αίτηση για άσυλο, που έτσι κι αλλιώς θα απορριφθεί. Αν και ζούμε λοιπόν στη χώρα της κατάργησης του αυτονόητου, ας μην ξεχνάμε ότι τελικά σκοπός μιας προοδευτικής (εδώ γελάνε) κοινωνίας δε μπορεί να είναι το χτίσιμο κι άλλων φυλακών για να χωράνε πιο άνετα οι 3.500 υπόδικοι και 4.912 κρατούμενοι για ναρκωτικά. Δεν ξέρω αν υπάρχει πραγματικός τρόπος να συμπαρασταθεί κάποιος στους φυλακισμένους. Ξέρω όμως σίγουρα ότι δεν δικαιούνται να μας πετάνε στα μούτρα (ή μάλλον να τους πετάνε στα μούτρα) ευχολόγια και αποσπάσματα από τον επίλογο έκθεσης πανελληνίων, πολιτικοί που τόσα χρόνια είτε με το ΠΑΣΟΚ είτε με τη ΝΔ δημιουργούσαν αυτήν ακριβώς την κατάσταση.

Από την προηγούμενη Δευτέρα ακούω Johnny Cash και ψάχνω ανάμεσα στις ανώνυμες φωνές του Φόλσομ μήπως και βρω κάτι γνώριμο, κάτι που μπορεί να είναι και δικό μου.

«Well, if they freed me from this prison,
If that railroad train was mine,
I bet I’d move out over a little,
Farther down the line,
Far from Folsom Prison,
That’s where I want to stay,
And I’d let that lonesome whistle,
Blow my Blues away
»


Advertisements

5 Σχόλια

Filed under διάφορα

5 responses to “democracy is (not) coming

  1. Σελιτσανος

    Μα πού βλέπετε το παράλογο;Παρακολουθείστε την λογική ακολουθία:Η κοινωνία μας παράγει-με ευθύνη της-παραβάτες,η κοινωνία μας τους κρύβει κάτω απ’ το χαλί,η κοινωνία μας νιώθει ενοχές που τους έκρυψε και κραυγάζει για να τις ξορκίσει(τις ενοχές).Για να το καταλάβετε καλύτερα θα σας δώσω ακόμη ένα παράδειγμα λογικής ακολουθίας:Οι τράπεζες παίρνουν τα χρήματά μας,οι τράπεζες τα εξαφανίζουν,οι τράπεζες ζητούν και τα υπόλοιπα λεφτά μας για να μην εξαφανιστούν.Βέπετε;Δεν υπάρχει λογική ανακολουθία!Είμαστε η κοινωνία της αυστηρής λογικής.

  2. πάντα το έλεγα ότι η λογική είναι υπερτιμημένη 🙂

    πάντως μπορούμε να αναρωτηθούμε γιατί η ανάγκη παραγωγής παραβατών ή πώς μπορούμε πράγματι να διαμαρτυρηθούμε σοβαρά, άνευ κραυγών και χωρίς να χαϊδευόμαστε (με προβληματίζει καιρό τώρα, πού σταματάει η «φιλανθρωπία» και ο εξορκισμός και πού αρχίζει η διαμαρτυρία).
    και βέβαια επιμένω ότι έτσι κι αλλιώς (θα το πω σιγά αυτό να μην μ’ ακούσουν) είναι παράλογο να υπάρχουν φυλακές. δεν μπορούν να προσφέρουν απολύτως τίποτα.

  3. Κώστας

    Μα τα αυτονόητα είναι αυτά που εφαρμόζονται και πιο δύσκολα συνάδελφε. Δεν έχω να προσθέσω πολλά το είπες άλλωστε και μόνος σου το πρόβλημα είναι πολιτικό. Πολιτική και η λύση του. Ας προσπαθήσουμε, τουλάχιστον, να ξεχωρίσουμε από τους περισσότερους που τώρα σοκάρονται! από την απάνθρωπη κατάσταση στις φυλακές και συμμετέχουν στις -δυστυχώς- καμπανιακού χαρακτήρα εκδηλώσεις συμπαράστασης. Γιατί οι περισσότεροι από αυτούς θα ξαναδώσουν «λευκή επιταγή» στους πολιτικούς ενόχους στις επόμενες εκλογές.

  4. κώστα, μου φαίνεται ότι τη λευκή επιταγή δεν πρόκειται να την αποφύγουμε.
    (άλλη επιταγή δεν βλέπω να αντικρύζουμε αλλά τεσπα).
    είναι πιο εύκολες οι καμπάνιες παρά να παραδέχεσαι ότι χρειάζεται πολιτική λύση, πόσο μάλλον να την ψάχνεις αυτή τη λύση.

  5. Παράθεμα: Η Μπλογκόσφαιρα για τις Φυλακές « ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s