κεραίες στις ταράτσες

Σάββατο πρωί στον κεντρικό δρόμο κοντά στο σπίτι είδα μια μεγάλη ουρά από αυτοκίνητα σταματημένα μπροστά μου. Οι αφίσες στις κολώνες και οι φωνές, κυρίως κάποιων μικρών παιδιών, συμφωνούσαν : «έξω οι κεραίες από τις γειτονιές». Κοίταξα ψηλά για να διαπιστώσω άλλη μια φορά τί χάνεις όταν συνηθίζεις να περπατάς σκυφτός. Κεραίες τοποθετημένες στις ταράτσες των πολυκατοικιών. Άλλες κρυμμένες πρόχειρα μέσα σε θερμοσίφωνες κι άλλες φανερές διάσπαρτες στα σπίτια της γειτονιάς κι εγώ τόσο καιρό δεν τις είχα καν υποψιαστεί. Τέσσερις κεραίες σε δύο οικοδομικά τετράγωνα.

30 με 40 άτομα είχαν κλείσει το δρόμο, ενώ ήταν και δυο τρεις από το δημοτικό συμβούλιο. Δεν ξέρω πόσο παραπάνω ακτινοβολία μας χαρίζουν αυτές οι κεραίες. Σίγουρα όμως αυτά τα μαραφέτια κρεμασμένα πάνω απ’ τα κεφάλια μας είναι όσο να πεις τρομακτικά. Κάποιοι φώναζαν να τις κατεβάσουμε μόνοι μας. Ένας απ’ την ομήγυρη μου είπε ότι οι εταιρείες πληρώνουν μέχρι και 60.000€ το χρόνο ενοίκιο. Σε λίγο ήρθε η αστυνομία. Ένας απ’ τους κατοίκους που είχε τοποθετήσει κεραία στην ταράτσα του δεν είχε τις απαραίτητες άδειες. Αυτόφωρο. Τον πήραν με χειροπέδες την ώρα που κάποιοι απ’ το πλήθος φώναζαν «αίσχος» «ντροπή» «δολοφόνε». Μου φάνηκε ότι κάποιος πήγε να σηκώσει το χέρι του. Μπορεί και να έκανα λάθος.

Αμηχανία. Ο απέναντί μου, παλιός συμμαθητής, σε περίεργη διάθεση. Θυμός για τις καμουφλαρισμένες κεραίες, οργή για τον καρκίνο που μας περιμένει στη γωνία, απογοήτευση στη σκέψη ότι η δικαστική οδός για την αποκαθήλωση είναι υπερβολικά χρονοβόρα. Απ’ την άλλη ένα αλλόκοτο σφίξιμο στο στομάχι. Οι γείτονες που τα ακούνε είναι παλιοί συνοδοιπόροι στο παιχνίδι, στα πεναλτάκια, στο κυνηγητό στην πλατεία. Από μικροί μαζί και τώρα ο ένας απέναντι στον άλλο. Τώρα κράξιμο για την παρανομία, για την ακτινοβολία που πιστεύουμε ότι μας σκοτώνει.

[Σημ.: φεύγοντας, ένας φοιτητής στο ΕΜΠ –νομίζω- προσπαθεί να μου εξηγήσει ότι στην πραγματικότητα δεν είμαστε σίγουροι αν οι κεραίες κάνουν την κατάσταση χειρότερη. Το κινητό, λέει, είναι πομπός και δέκτης. Αν δεν πιάνει εύκολα σήμα, τότε κάνει κατά κάποιο τρόπο μεγαλύτερη προσπάθεια και είναι χειρότερο για μας που το έχουμε πάνω μας. Δεν έχω ιδέα του λέω. Μου απαντάει δεν πειράζει καλό είναι να διαμαρτυρόμαστε.]

Ο κόσμος πάει στο τελευταίο σπίτι που έχει κεραία και αρχίζει να φωνάζει. Αυτή τη φορά δε βολεύεται με το πεζοδρόμιο. Βρίσκει ανοιχτή την εξώπορτα και «εισβάλλει» στην πυλωτή. Πάει στο πίσω μέρος που υπάρχει κάτι σαν αυλή. Ρούχα απλωμένα, κάποιες κούτες αφημένες και ο κόσμος ανάμεσα στα αντικείμενα του άλλου. Πνιγμένοι απ’ το δίκιο, διψασμένοι για εκδίκηση, έτοιμοι για την τελική επίθεση. Ύστερα βγαίνει ένας 50αρης με τη φανέλα απ’ το σπίτι του. Τους κοιτάζει ξαφνιασμένος. Η αυλή, τα ρούχα είναι κάποιου άλλου.

Λίγες μέρες αργότερα μαζεύονται κάτοικοι στην πλατεία. Θέλουν να συστήσουν μια επιτροπή, να μην το αφήσουν το θέμα στα χέρια του δήμου. Ανησυχούν, θέλουν να βρουν λύση, θέλουν να αφήσουν στην άκρη τα παραταξιακά. Φωνάζουν, άλλος θέλει να πάμε αμέσως και να τις ξηλώσουμε. Άλλος λέει κάτι που μοιάζει με παραταξιακό κουκούλωμα. Μια κοπέλα λέει ένα υποτιθέμενα νευριασμένο «φτάνει πια, δε μας νοιάζουν τα κομματικά». Κάποιοι χειροκροτάνε. Μετά ένας κύριος λέει μόνο το ΚΚ μπορεί να προσφέρει κάποια οργάνωση, να διαμαρτυρηθούμε όπως πρέπει, να μην ξεχαστεί το θέμα. Πετάγεται μια κυρία «ο δήμαρχος θέλει να το κουκουλώσει». Χάος.

Για μια στιγμή σταματάνε όλα. Γυρνάω πλάτη στον κόσμο. Ανεβαίνει σ’ ένα παγκάκι να τους μιλήσει ο υποψήφιος δήμαρχος του ΠΑΣΟΚ. Με το πόλο και τα γυαλιά ηλίου στα μαλλιά 9 η ώρα το βράδυ. Αρχίζει.

Όλα τσαλαβουτάνε άτσαλα στο μυαλό. Ο ενθουσιασμός όταν είδα πρώτη φορά τη σκηνή στο χωριό στο «γη και ελευθερία» και η συγκίνηση όταν χάλασα τα τελευταία χιλιάρικα του φοιτητικού μηνιάτικου για να πάρω την «άγνωστη επανάσταση» του Βολίν. Οι συζητήσεις για τις τοπικές περιφερειακές ενώσεις, η πίστη ότι η τοπική αυτοδιοίκηση (κι ας είναι σήμερα η πιο μεγάλη και βρώμικη πληγή) θα δώσει τη λύση. Η αυτοοργάνωση, οι κληρώσεις της δημοκρατίας, οι πολίτες που εναλλάσσονται σε όλες τις θέσεις για περιορισμένο χρονικό διάστημα, οι πρωτοβουλίες της τοπικής κοινωνίας. Πόση υπομονή, πόση προσπάθεια χρειάζεται για να συνεννοηθούν μια χούφτα άνθρωποι χωρίς κομματικά δεκανίκια κι αστείες πειθαρχίες για μπούσουλα;

Γίνομαι μίζερος. Ο κόσμος δεν θέλει να βγάλει άκρη, δε θέλει να βρει λύσεις. Στην πραγματικότητα δε θέλει καν να κατεβάσει τις κεραίες. Θέλει απλά να πει το μακρύ και το κοντό του, να ουρλιάξει, να ξεστομίσει το άθλιο υπονοούμενό του. Θέλει την ώρα που μαζεύουν οι μπάτσοι τον παράνομο γείτονα να βρίσει, να φτύσει και αν είναι δυνατόν να τον λιντσάρει. Θέλει να φταίει ένα συγκεκριμένο άτομο, να τον πιάσουμε, να τον τιμωρήσουμε, να τον κλείσουμε μέσα στα μπουντρούμια. Δεξιοί και αριστεροί, νεοδημοκράτες και κουκουέδες με την ίδια ευκολία λένε «φυλακή». Νομίζω δίπλα μας υψώνεται μια κοινωνία εκδικητική, συντηρητική και παντελώς τυφλή. Δε θέλουν να υποψιαστούν ότι το πρόβλημα δεν είναι η πιθανή φυλάκιση του «κακού» γείτονα, αλλά αυτή η καταραμένη η ψήφος τους. Αυτή η καταραμένη η πολιτική. Θέλουν να εξοντώσουν κάποιο φταίχτη, θέλουν να λιθοβολήσουν ένα διάβολο, θέλουν απλά να εκτονωθούν.

Εγώ ήθελα απλά να δω τη γειτονιά να ξεχέζει το δημοτικό συμβούλιο και να παίρνει πρωτοβουλίες. Τίποτα δεν είναι εύκολο τελικά. Θα επανέλθω με φωτογραφίες.

Advertisements

2 Σχόλια

Filed under διάφορα

2 responses to “κεραίες στις ταράτσες

  1. ναι, ναι…θέλω τις φωτογραφίες…θέλω να δω πώς αποδίδεται σε εικόνα το σύγχρονο λυντσάρισμα

  2. κ. Μοίρη δεν είναι όμορφο το θέαμα.
    αυτές οι αφρισμένες φάτσες μπορούν και να ‘ναι τρομαχτικές.
    θα ανεβάσω καμιά φωτό με τις κεραίες βασικά, για το λιτσάρισμα δεν ξέρω.
    πολλές καλημέρες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s