Έλληνες πολιτικοί ή αλλιώς, βίοι αγίων

Η ελληνική πολιτική σκηνή γνωρίζει πολύ καλά να διηγείται βίους αγίους. Το κακό είναι ότι δεν συνηθίζει να παίρνει απ’ τις έτοιμες που περιμένουν υπομονετικά τον αναγνώστη, δεξιά κι αριστερά σε πατερικά κείμενα κι ογκώδη βιβλία. Αντιθέτως έχει την τάση να δημιουργεί, με χαρακτηριστική άνεση, νέους αγίους και ιδίως ν’ ανακαλύπτει πρόσωπα, στα οποία το εμβρόντητο κοινό χρωστάει τουλάχιστον μια συγνώμη.

Χρειάζεται ψάξιμο και ιδιαίτερη έρευνα από μέρους του φιλότιμου ψηφοφόρου για να ανακαλύψει κάποιον πολιτικό που να τελείωσε ως αποτυχημένος ή ανίκανος, πόσο μάλλον ως κλέφτης. Μπορεί στα καφενεία να σέρνονται απαξιωτικές εκφράσεις και αναθέματα, στα κυριλέ στέκια όμως, οι επαγγελματίες πρωταγωνιστές της πολιτικής ζωής, δύσκολα θα κρύψουν τον θαυμασμό και την εκτίμηση τους για προγενέστερους ή σύγχρονους. Η κάστα των πολιτικών αδυνατεί να προσάψει, μόνιμα, την οποιαδήποτε κατηγορία σε οποιονδήποτε συνάδελφο (και στην πραγματικότητα συνέταιρο). Η μνήμη αδυνατίζει εύκολα (σε αντίθεση με τα σώματα), οι εντυπώσεις αμβλύνονται και ο πρώην ύποπτος ξεπλένεται εύκολα στις κολυμπήθρες της δημόσιας τηλεόρασης. Δε μιλάω για την ατιμωρησία, αφού αυτή αποτελεί πλέον εθιμικό δίκαιο για το νεοελληνικό κράτος. Πολιτικοί μπλεγμένοι σε σκάνδαλα, πλούσιοι, ύστερα από αιφνίδιες και θολές διαδικασίες, δεν γνωρίζουν ποτέ την περιφρόνηση της κοινωνίας ή των υπολοίπων κομματικών συντρόφων. Για λίγο μόνο βλέπουν τη φάτσα τους ανάμεσα σε κραυγές και φλυαρίες στα παράθυρα κάποιας νυχτερινής εκπομπής. Για λίγο κάνουν στην άκρη, να καταλαγιάσει ο θόρυβος κι ύστερα ξανά στις επάλξεις.

p-633.jpgΤο κράτος μας πρέπει, αν σκεφτούμε λογικά, να είναι καλά οργανωμένο και δίκαιο, με τα ταμεία του γεμάτα, αφού ειδικά τον τελευταίο καιρό μόνο ύμνοι και δοξολογίες συνοδεύουν τα ονόματα του Α. Παπανδρέου και του Κ. Καραμανλή, κρίσιμων, όσο να πεις, πρωθυπουργών της ιστορίας μας. Μέχρι και νεοδημοκράτες, θέλοντας να καταδείξουν την ανικανότητα των σημερινών, στάζουν μέλι για τον παλιό ηγέτη (τον Ανδρέα). Όσο για τον Καραμανλή, η λέξη εθνάρχης έχει πια κολλήσει ως μόνος και χαρακτηριστικότερος προσδιορισμός του ανθρώπου που βαρύνεται με ουκ ολίγα, ιδιαίτερα από την περίοδο 1956-1963. Συνεπώς πώς να δικαιολογηθεί το σημερινό χάος; Μάλλον οι πολίτες αυτού του κράτους είναι οι μοναδικοί φταίχτες όλων των ανωμαλιών και προβλημάτων.

Οι πολιτικοί βέβαια, καλά κάνουν και προστατεύουν τα συντεχνιακά συμφέροντά τους, άλλωστε στην Ελλάδα ποτέ δε ζητήθηκαν ευθύνες για το οτιδήποτε. Αν γινόταν αυτό, τότε, όπως λέει ο Ραφαηλίδης, ίσως να μην έμενε κανείς να γίνει πρωθυπουργός και πρόεδρος της δημοκρατίας. Η αλήθεια στα μέρη μας, κρύβει τον κίνδυνο να μας αφήσει ακέφαλους κι ακυβέρνητους. Κάπως έτσι εξηγείται ότι σε όλη τη νεότερη ιστορία έρχονται στο προσκήνιο άνθρωποι, που τα προηγούμενα χρόνια ταλαιπωρούσαν λαό και πολιτεία. Οι φερόμενοι ως καταχραστές του δημόσιου χρήματος κατηγορούνται χλιαρά κι ύστερα έρχεται η κάθαρση με τη μορφή ενός αξιώματος και της καθολικής αναγνώρισης. Κανείς επαγγελματίας της πολιτικής δεν καίγεται να αποκαλύψει, με λεπτομέρειες, τα σκάνδαλα του άλλου, αφού ο ένας εξαρτάται από τη σιωπή του άλλου. Το ενδιαφέρον έγκειται μόνο στο να στραφεί η κοινή γνώμη, δηλαδή η πολυπόθητη ψήφος, προσωρινά στο ένα ή το άλλο κόμμα. Η δικαιοσύνη θ’ αργήσει πολύ ή μάλλον δε θα μας επισκεφθεί ποτέ. Μοιάζει σα να υπάρχει ένας σιωπηλός, αλλά πολύ ισχυρός, συνδικαλιστικός δεσμός που ενώνει και προστατεύει τη λέσχη των 300.

Φτάνουμε, λοιπόν, σήμερα να αποθεώνουμε και να νοσταλγούμε Παπανδρέου και Καραμανλή, αντάρτες των βουνών και ταγματασφαλίτες με την ίδια πάντα ευκολία, δείχνοντας καθαρά ότι ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός. Έτσι αναβάλλουμε διαρκώς τη συζήτηση για το αν ο Μακρυγιάννης ήταν πατριώτης ή αρχαιοκάπηλος ή για διάφορα αμιλεγόμενα ζητήματα γύρω από την επανάσταση του ’21. Φαίνεται προτιμότερο να λατρεύουμε όλους ανεξαιρέτως τους ένδοξους προγόνους, αφού η προδοσία, η ληστεία, τα εγκλήματα ή ο φιλοτομαρισμός είναι αρρώστιες που προσβάλουν μόνο ξένους κι αλλοδαπούς. Ανίκανοι ν’ αναμετρηθούμε με την οποιαδήποτε αλήθεια, τρομαγμένοι μπροστά στις απομυθοποιήσεις και γεμάτοι πίστη στις ιδέες μας θα τρώμε στη μάπα τους επαγγελματίες πολιτικούς ενός κράτους, που έμαθε να ζει μες στην κλοπή και την απάτη.

Advertisements

6 Σχόλια

Filed under πολιτικά

6 responses to “Έλληνες πολιτικοί ή αλλιώς, βίοι αγίων

  1. ωραίο κείμενο με ακόμη καλύτερο φινάλε-διαπίστωση.

    Τα γράφουμε, ποιος τα διαβάζει;

  2. αυτό είναι μια καλή ερώτηση. Δεν ξέρω αν τα διαβάζει κάποιος ή αν υπάρχει κάποιο αποτέλεσμα, αλλά τουλάχιστον ας τα συζητάμε.
    Το αποτέλεσμα, νομίζω, δεν είναι πάντα το δικαιότερο ή ορθότερο κριτήριο. Μερικές φορές θες απλά να τα πεις, αλλιώς θα σε πνίξουν.

  3. Κάτω τα χέρια από τους θεμέλιους μύθους της εθνικής οικοδομής !!

    Μιλούσα σήμερα στο Δημοκρίτειο, σε πανεπιστημιακή αίθουσα «πολυπολιτισμικής» περιοχής, με πολυπολιτισμικό ακροατήριο.
    Πάνω από το κεφάλι μου, η βρεφοκρατούσα..

    Είμαστε εδώ, σας διαβάζουμε.

    Κάνουμε αυτά που είναι ανάγκη μας να κάνουμε, για να μην αρωστήσουμε.
    Ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων

  4. συμφωνώ μ’ αυτά που λέτε, μιλάμε και γράφουμε ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων.
    όσο για τη βρεφοκρατούσα,
    είναι άλλος ένας θεμέλιος λίθος, που στο μυαλό μου τουλάχιστον, φωνάζει να τον γκρεμίσουμε.
    ΥΓ. Δημοκρίτειο είπατε; μου θυμίσατε τα φοιτητικά χρόνια σε μια περίεργη και πανέμορφη πόλη. ακόμα υπό το βλέμμα Του μεταδίδεται η γνώση;

  5. Ωραία η πόλη.
    Η γνώση δεν χρειάζεται πλέον : έχουν βρεθεί νέοι τρόποι κοινωνικής κινητικότητας.
    Το βλέμμα, βλέμμα !

  6. τί να κάνουμε λοιπόν; η σκιά και το βλέμμα Του ας μας συνοδεύουν, μέχρι η κοινωνική κινητικότητα να μας πάρει και να μας σηκώσει κι εμάς κι Αυτόν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s