αν έσβηνε η φωτιά με sms

Κοιμόμασταν στην τηλεόραση και ξυπνάγαμε με το ραδιόφωνο. Μέρες τώρα περιμέναμε απλά να δούμε πότε και αν θα σταματήσει το κακό.

Ταΰγετος, Ασσέα, Μεγαλόπολη, Λεοντάρι, Ίσαρι, Ελληνίτσα, Παραδείσια, Ζαχάρω, Αρτέμιδα, Ανδρίτσαινα, Εύβοια, Αρεόπολη. Καίγονταν οι άνθρωποι, καίγονταν τα βουνά και τα χωριά. Εμείς απλά μετρούσαμε και δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε τις εικόνες που εναλλάσσονταν στις οθόνες. Τώρα δεν ξέρουμε πια τι να θρηνήσουμε. Τις μάνες, τα παιδιά, τα δάση, τις βελανιδιές, τις ελιές, τα σπίτια, τα καλύβια. Γυρνάω στην Αθήνα και προσπαθώ να μαντέψω τι έχει μείνει όρθιο. Πόσοι άνθρωποι δεν σακατεύτηκαν, ποιά βουνά δεν είναι μαύρα, ποιές πλαγιές δεν απόμειναν γυμνές, ποια καφενεία μυρίζουν ακόμη ζεστό καφέ. Κλάματα ακόμη ηχούν στα αυτιά μας και κραυγές πετάγονται έξω απ’ την τηλεόραση.

Πώς έγινε και κάηκε η ζωή μας; Άραγε υπάρχουν ακόμη γριές (που αυτές τις μέρες απ’ τα κανάλια έγιναν ,τάχα από σεβασμό, γερόντισσες) να μας κεράσουν μελομακάρονα ή δίπλες; Σώθηκαν τα ωραία ασημένια δισκάκια τους, τα μικρά ποτήρια του κρασιού ή η σκιά της μουριάς που ξεϊδρώναμε χρόνια τώρα; Σώθηκαν τα συνεχόμενα χωρίς περίφραξη χωράφια της Αρκαδίας που οι γέροι γνώριζαν απ’ έξω τα όρια και τον ιδιοκτήτη;

Τηλέφωνα, αγωνία, θυμός κι ερωτήσεις αν κάηκε το σπίτι, αν πέρασε η φωτιά μέσα απ’ το χωριό. Άλλοι τρέχουν να γλιτώσουν, άλλοι τρέχουν στη φωτιά να αγκαλιάσουν το σπίτι τους, να το κρύψουν απ’ το θηρίο. Κανείς δε σώζεται στ’ αλήθεια. Σπίτι, κι όλοι το ξέρουμε αυτό, δεν είναι, δεν μπορεί να είναι τέσσερεις τοίχοι. Ο τόπος μας δεν μπορεί να είναι μια πόρτα και δυο παράθυρα. (Με παρηγορεί να σκέφτομαι ότι τουλάχιστον έμειναν κάποια κεραμίδια και κάποια πατώματα στη θέση τους. Τέτοια ώρα μόνο τόσο είναι στο χέρι των λιγοστών κατοίκων, ας το καταφέρουν). Ο τόπος μας όμως, είναι το απέναντι βουνό, τα φύλλα των δέντρων της αυλής, οι δρόμοι με τις ελιές αριστερά και δεξιά, τα πλατάνια δίπλα στις πηγές. Ο τόπος μας είναι το τοπίο που χάιδευε μέχρι χθες τα μάτια μας. Το αντιστάθμισμα στην αμετροέπεια και το πλαστικό της τηλεόρασης ήταν μέχρι χθες ο ήχος του δέντρου και του βράχου που έφερνε σε μας ο άνεμος. Από σήμερα ο τόπος μας είναι ορφανός. Οι Αθηναίοι, μαθημένοι να απαξιώνουμε το οποιοδήποτε αληθινό δράμα, θα το ξεπεράσουμε κι αυτό. Οι μόνιμοι κάτοικοι είναι αυτοί που θα το φέρουν για πάντα μέσα τους κι αυτή είναι ακριβώς η τραγωδία αλλά κι η μοναδική πραγματική περιουσία τους.

Εμείς, ήδη αρχίσαμε τα γνωστά τερτίπια μας. Πρώτα φτάνουμε κάποιους στο χείλος του θανάτου και μετά τους θρηνούμε και διοργανώνουμε ευφάνταστα φιλανθρωπικά happenings. Με την αδιαφορία μας να σέρνεται χρόνια τώρα στα περισσότερα σημαντικά ζητήματα, συνηθίσαμε τον οίκτο, την ελεημοσύνη και την ευεργεσία ως τρόπους αντιμετώπισης της καταστροφής. Για άλλη μια φορά παρακολουθούμε σιωπηλοί την μετατροπή καθαρά πολιτικών θεμάτων σε ρεσιτάλ ευαισθησίας και ευγενικών χειρονομιών. Sms και τηλεμαραθώνιοι παγιώνουν την αντίληψη ότι εκπρόσωπος και διαμεσολαβητής της ευτυχίας μας είναι ο παρουσιαστής του κεντρικού δελτίου ειδήσεων.

Κι όμως η φιλανθρωπία καιρό τώρα δεν κάνει τίποτα άλλο, παρά να ξεπληρώνει τις όποιες πρόσκαιρες ενοχές μας και να μας βοηθάει να ξεχνάμε πιο γρήγορα τα πρόσωπα των θυμάτων. Με την απληστία μας κάψαμε τους ανθρώπους, με τα λεφτά προσπαθούμε να εξαγοράσουμε ξανά τη λήθη.  

Advertisements

2 Σχόλια

Filed under διάφορα

2 responses to “αν έσβηνε η φωτιά με sms

  1. Πόσο δίκιο έχεις! Ο πολιτισμός της υπαίθρου είναι το κέρασμα στον περαστικό, ο ίσκιος της μουριάς, οι δρόμοι με τις ελιές, το σφύριγμα του ανέμου στα βράχια και τόσα άλλα που γίνονται στάχτη κάθε μέρα.
    Από τα πιο όμορφα κείμενα που διάβασα για το θέμα.

  2. το βυτίο

    @ Αταίριαστος
    σ’ ευχαριστώ για τον καλό σου λόγο.
    Πάντως ακόμη ελπίζω ότι δεν έχουν χαθεί όλα αυτά, ότι οι ίδιοι οι άνθρωποι θα τ’ αναστήσουν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s