ότι να’ ναι σκέψεις πάνω απ’ τις κούτες

Ανοίγοντας κούτες μετά τη μετακόμιση.
Το πρώτο βιβλίο που διάβασα πρέπει να ήταν το «Πρόας ο Νικίου» του André Laurie. Θυμάμαι ότι μόλις έφτασα στην τελευταία σελίδα, γύρισα αυτομάτως στην αρχή και ξεκίνησα πάλι να διαβάζω το βιβλίο. Δεν ξέρω αν έφταιγε κάτι συγκεκριμένο που έβλεπα στις λέξεις του Γάλλου ή αν απλώς ήταν η πρώτη [...]

Read Full Post »

τη νύχτα, ζωντανός

Την Παρασκευή ένας γάμος.
Ανάμεσα στα άτεχνα και αγχωμένα βήματα ενός βαρύ χορού ο γαμπρός σταματάει και δίνει ένα φιλί στην νύφη. Είναι ξεκάθαρο απ’ την αμηχανία του, πως γι’ αυτόν, το πάτωμα γλιστράει επικίνδυνα. Το μόνο στέρεο έδαφος είναι αυτή. Κρατιέται απ’ τα χείλη της και τελικά δεν πέφτει.
Ύστερα οι γνωστές γύρες ενός καθ’ έξιν [...]

Read Full Post »

στο denver όλα ήταν απλά

Πρώτο καλοκαίρι στην Ίο. Το βράδυ, ασφαλώς από ώρα μεθυσμένοι, περπατάμε πάνω κάτω. Δε χορταίνουμε  όλο αυτό τον κόσμο που γεμίζει πεζοδρόμια, δρόμους και παγκάκια. Από παντού ξένες λέξεις, γνωστές και άγνωστες, δεν έχει σημασία. Ότι χρειάζεται να καταλάβουμε, δεν υπάρχει στόμα να τα πει. Είναι ακόμη αρχές της δεκαετίας. Οι Έλληνες είναι λίγοι, ελάχιστοι [...]

Read Full Post »

μικρά IV (χθες πίνοντας καφέ)

Κάθομαι σε ένα γωνιακό τραπεζάκι απέναντι απ’ το parking που έγινε παρκάκι στη Ναυαρίνου. Κοιτάζω τον κόσμο που πηγαινοέρχεται, περαστικοί και περίοικοι που βρήκαν νέα βόλτα για τα σκυλιά τους. Δίπλα μου δύο κύριοι συζητάνε σοβαρά πότε για μια νομική υπόθεση, πότε για πολιτικά. Είναι μάλλον κάτι κοντά σε Σύριζα. Σε λίγο περνάει ένας άντρας [...]

Read Full Post »

πριν το τέλος, ξανά η αρχή

Μια γυναίκα 107 χρονών δηλώνει επιτέλους έτοιμη να παντρευτεί. Ανησυχεί μάλιστα γιατί αν δε βιαστεί ίσως να μην καταφέρει να βρει αυτό που αναζητά.
Στην Ιταλία ο άντρας, 91 χρονών, αναβάλλει προσωρινά τη γαμήλια τελετή με την 90χρονη αγαπημένη του, αφού θέλει να προετοιμαστεί καλύτερα για κάποιους τοπικούς αγώνες ηλικιωμένων. Η γυναίκα στωικά θα περιμένει [...]

Read Full Post »

το βίντεο

Βλέποντας το γνωστό βιντεάκι του tvxs από τα γεγονότα της προηγούμενης Παρασκευής, διακρίνω ανάμεσα στις γεμάτες ένταση εικόνες ένα γνωστό πρόσωπο. Είναι μια παλιά μου φίλη και συμφοιτήτρια. Την βλέπω να προσπαθεί να σταθεί όρθια παρά τα σπρωξίματα και τα τραβήγματα, την ακούω να ψελλίζει λέξεις, να υψώνει τη φωνή της μπροστά σ’ αυτά τα [...]

Read Full Post »

ώμο με ώμο

Παραμονή Χριστουγέννων ξεκινάω το πρωί για το χωριό. Στα πέντε στενά απ’ το σπίτι, συναντάω κίνηση. Κολλάω. Αφηρημένος, δεν στρίβω δεξιά στο στενό που παραδοσιακά χρησιμοποιώ για να παρακάμπτω το συνηθισμένο ολιγόλεπτο μποτιλιάρισμα. Εκνευρίζομαι, σιχτιρίζω. Πρώτη, νεκρά, πρώτη. Για δέκα μέτρα, δέκα λεπτά. Μπροστά στο super market τα αυτοκίνητα διπλοπαρκαρισμένα. Το ραδιόφωνο κάνει από μόνο [...]

Read Full Post »

δυο δυο

Σάββατο απόγευμα στο πλάι της φωτισμένης λεωφόρου. Στην άκρη της στάσης μιλώντας χαμηλόφωνα, περιμένουν να περάσει το τραμ. Αντί για το βαγόνι όμως, μπροστά τους σταματάει μια άμαξα. Οι δύο γριές, φιλές εδώ και μερικούς αιώνες, βλέπουν μπροστά στα μάτια τους το ένδοξο παρελθόν να κάνει στάση. Η φράση «σαν χτες» γεμίζει στόματα και απογεύματα. [...]

Read Full Post »

μικρά ΙΙΙ

Την Παρασκευή πήγα να βοηθήσω, να ψευτοβοηθήσω για την ακρίβεια, στον τρύγο. Την ώρα που προσπαθούσα να αποφύγω μέλισσες, σφήκες και τους υπόλοιπους ένοικους του αμπελιού, άκουσα μια συζήτηση. Πετάχτηκα να πω την εξυπνάδα μου. Ο εργάτης δίπλα μου με ρωτάει κάτι. Παίρνω ανάσα και πάω να απαντήσω. Αυτός μεταφράζει τη δική μου δυσκολία ως [...]

Read Full Post »

ο καυστήρας

Τους βλέπω στην οικοδομή λίγα στενά παρακάτω. Κάθονται σε αναποδογυρισμένα τελάρα που πέταξαν οι υπάλληλοι του super market, περικυκλωμένοι από μπουκάλια μπύρας και ένα μικρό ραδιοφωνάκι. Τους προσπερνάω αργά, όταν οδηγώ ανάμεσα στα χωριά. Είναι κάτω από ελιές, με την πλάτη σε μαντρότοιχους ή πάνω σε μεγάλες πέτρες. Μια φορά είδα κάποιον να κοιτάζει πέρα [...]

Read Full Post »