Σοσιαλισμός με ολίγη βαρβαρότητα

Καταλάβαμε την άφιξη τους απ’ την αναστάτωση που αμέσως ξεκίνησε στο παρκάκι της Ναυαρίνου, για ν’ απλωθεί στο απέναντι  μαγαζί όπου πίναμε το ποτό μας. Οι διμοιρίες στάθηκαν για λίγο στην Χαριλάου Τρικούπη κι έπειτα άρχισαν να κατηφορίζουν απ’ τη Ναυαρίνου, αλλά και μέσα απ’ το παρκάκι. Ο κόσμος αμέσως άδειασε το πάρκο και άρχισε [...]

Read Full Post »

διάδρομος H17

Περπατάω στο ΙΚΕΑ. Ο κόσμος έρχεται από παντού. Η τεράστια αίθουσα γεμίζει με ανθρώπους που εμφανίζονται κατά δεκάδες και εντελώς ξαφνικά, από πόρτες, εισόδους, σκάλες και ασανσέρ. Κινούμαστε αργά ανάμεσα στα εκθέματα. Μπανιέρες, σαλονάκια, γραφεία, κουρτίνες, μαξιλάρια, μαχαιροπήρουνα, φωτιστικά. Κάθονται αναπαυτικά πάνω στους καναπέδες, δοκιμάζουν καρέκλες, συζητούν ξαναμμένοι για το πράσινο χαλί και τον κωδικό [...]

Read Full Post »

έξω οι φωνές, οι μουσικές κι οι καταδίκες*

«..Όλα είναι φτιαγμένα σ’ ανθρώπινη κλίμακα. Με το ανθρώπινη εννοώ μια συγκεκριμένη αναλογία ανάμεσα στη διάσταση του ανθρώπου και τη διάσταση των πραγμάτων, συμπεριλαμβανομένου και του τοπίου. Αυτή η αναλογία γίνεται αισθητή ιδίως στα μικρά νησιά.. Αμφίβολη η ισορροπία που ακριβώς εξηγεί τη μοίρα αυτών των νησιών, που το ένα μετά το άλλο ερημώνονται, αργοπεθαίνουν [...]

Read Full Post »

ασ’ τη να σε τσιμπήσει

Στον Υμηττό η εικόνα της κοινότητας. Οι Encardia, τα ‘χω ξαναπεί, είναι η κινητή γιορτή, κάτι σαν εισαγωγή στην καλοκαιρινή νύχτα. Ο Σ. τους φωτογραφίζει. Χορεύουν, πιάνονται ιδρωμένοι, στροβιλίζονται γύρω από άδεια κουτάκια μπύρας. Πλησιάζουν ασθμαίνοντας τους διπλανούς. Χάνονται και επανεφευρίσκουν τους εαυτούς τους σε μια ταραντέλα.
Αθωώνουν ξανά τις λέξεις. Παρέες, πλατείες, το ποτό κοινό, [...]

Read Full Post »

μερικές παρατηρήσεις μπροστά στην τιβί*

Αυτές τις μέρες το mega ξαναδείχνει το «Λόγω τιμής».  Λίγα λεπτά φτάνουν για να παρατηρήσεις το χάος που έχει μεσολαβήσει αυτά τα χρόνια στον τρόπο που οι ,ας τις πούμε, νεανικές τηλεοπτικές σειρές αναπαράγουν τις εικόνες της ζωής στην Αθήνα.
Στις σημερινές σειρές κανείς δε θα ήθελε να γίνει ταξιτζής, πόσο μάλλον καντινιέρης σε κάποια πάροδο [...]

Read Full Post »

τρίτη τετάρτη πέμπτη

Σκηνή 1
Ο συρμός είναι σχεδόν άδειος. Μέσα καθόμαστε μετρημένα πέντε άτομα. Οι δύο είναι μπροστά στην πόρτα, θα κατέβουν στο Μοναστηράκι. Φτάνουμε στο σταθμό και σιγά σιγά σταματάμε. Τον βλέπω που κάνει μικρά βηματάκια, ώστε να βρίσκεται ακριβώς μπροστά στην πόρτα, όταν αυτή ανοίξει. Φοράει ανοιχτόχρωμο κοστούμι και κρατάει ένα παραγεμισμένο χαρτοφύλακα. Γέρνει το [...]

Read Full Post »

(άλλο ένα) ασυνάρτητο ποστ

Στα νησιά τον Ιούλη ζουν κάτι αλλόκοτα κορίτσια. Μιλάνε ψιθυριστά, περπατάνε ξυπόλητα και άμα τα δεις βράδυ, στα σκαλοπάτια κάποιου στενού, δεν είναι τίποτα σίγουρο, ίσως μόνο ότι ευτυχώς, τίποτα δεν είναι σίγουρο.
Αν πετύχεις παραλία, χωρίς μουσικές και σερβιτόρους, τότε και εκεί, τα κορίτσια δεν μπορούν να κρυφτούν απ’ το καλοκαίρι. Συμβαίνει αναπόφευκτα μια αλλαγή. [...]

Read Full Post »

στην εποχή των κουφών

Στο θέατρο βράχων ανάμεσα στις λέξεις τρυπώνει συνεχώς ένα κλικ. Ο ήχος που κάνει η κάμερα κάθε φορά που πατάς stop και rec. Ο άνθρωπος με την κάμερα στέκεται δίπλα μου. Κάθε δυο λεπτά πατάει ένα κουμπί, το κουμπί δίνει εντολή σ’ ένα κόκκινο λαμπάκι να αναβοσβήσει, το λαμπάκι παίζει στο δεξί μου μάτι, οι [...]

Read Full Post »

να ξυπνάς και να λες

Να ξυπνάς και ν’ ακούς τον πρωθυπουργό να λέει «δεν έχω πρόβλημα να πω ότι αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη». Να ξυπνάς και ν’ ακούς στο ραδιόφωνο πως η υπουργός εξωτερικών ανέλαβε την πολιτική ευθύνη.
Λέμε και ξαναλέμε ότι ζούμε σ’ ένα νέο κόσμο, όπου βασιλεύει μόνη και αχόρταγη η μετωνυμία. Τώρα όμως περνάμε με χαρακτηριστική ευκολία [...]

Read Full Post »

οι ράγες

Αυτές τις μέρες η ζέστη είναι ανυπόφορη. Τα μεσημέρια νομίζει πως οι τοίχοι στάζουν ιδρώτα, ότι τα πλακάκια βγάζουν ατμούς. Τα πρόσωπα γίνονται θολά, τα αυτοκίνητα αχνές εικόνες. Αποπνιχτικά σύννεφα κατακάθονται πάνω στο στήθος του και βαραίνουν την ανάσα. Το γραφείο μοιάζει με απέραντη έρημο, το δωμάτιο είναι μια τσιμεντένια φυλακή δίχως παράθυρα ή πόρτες. [...]

Read Full Post »